Podbijanie Księżyca w rzeczywistości i grach wideo — Z okazji uruchomienia Artemis 2

On 2 kwietnia wystrzelono misję kosmiczną Artemis 2. Jej celem jest dostarczenie astronautów na Księżyc. To przygotowanie do następnego etapu, który zakłada lądowanie ludzi na powierzchni satelity Ziemi, zaplanowane na 2028 rok. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, będzie to pierwszy raz, gdy ludzie wylądują na Księżycu od lat 70. W tym artykule przypomnimy wyścig kosmiczny między ZSRR a USA, który doprowadził do wielu odkryć naukowych i osiągnięć, a także omówimy gry wideo związane z tematyką eksploracji Księżyca.

Wyścig kosmiczny odnosi się do rywalizacji między ZSRR a USA, która rozpoczęła się od wystrzelenia pierwszego sztucznego satelity 4 października 1957 roku i zasadniczo zakończyła się z końcem zimnej wojny na początku lat 90. XX wieku. Początkowo technologie rakietowe używane do podboju kosmosu były rozwijane w celach militarnych. Do drugiej połowy lat 50. supermocarstwa już posiadały broń jądrową i potrzebowały szybszych i skuteczniejszych środków jej dostarczania niż bombowce strategiczne. Na przykład mogły być używane jako głowice dla rakiet, które są znacznie trudniejsze do zestrzelenia niż samoloty.

Pomimo kontrowersyjnych wyników wojny koreańskiej, Stany Zjednoczone uważały się za lidera postępu technologicznego. Dlatego fakt, że to Związek Radziecki wystrzelił pierwszy satelita na orbitę, był niemiłą niespodzianką dla amerykańskiego rządu. W odpowiedzi prezydent Dwight Eisenhower podjął szereg działań mających na celu przezwyciężenie „kryzysu satelitarnego”, jak ten okres później nazwano. W szczególności weszła w życie Ustawa o Edukacji w Zakresie Obrony Narodowej, ustanowiona przez Narodową Administrację Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, lepiej znaną jako NASA.

Udział Stanów Zjednoczonych w wyścigu kosmicznym nie był tylko kwestią prestiżu. Było jasne, że ten, kto wyjdzie na prowadzenie w tej dziedzinie, wygra zimną wojnę. Satelity, w szczególności, mogły być używane do rozpoznania, a symulowany atak nuklearny z orbity Ziemi był trudny do wykrycia z wyprzedzeniem. Już w latach 80. pod rządami Ronalda Reagana rozważano możliwość zestrzelenia rakiet w kosmosie. W tym celu stworzono system znany jako Inicjatywa Obrony Strategicznej (lub Gwiezdne Wojny), ale nigdy nie został on wdrożony.

Pod koniec lat 50. i na początku lat 60. było to jeszcze daleko — ZSRR wyraźnie był o krok do przodu. W szczególności Jurij Gagarin stał się pierwszą osobą, która okrążyła Ziemię, a Aleksiej Leonow był pierwszym, który spacerował w kosmosie. 12 września 1962 roku nowy prezydent USA John Kennedy ogłosił program lądowania człowieka na Księżycu. Złożono propozycję opracowania projektu przy współpracy amerykańskich i radzieckich naukowców, ale przywódca radziecki Nikita Chruszczow odmówił. He ogłosił rozpoczęcie własnej kampanii lunarnej.

W szczególności uruchomiono liczne sondy, które krążyły wokół satelity Ziemi. Na przykład w 1959 roku radziecka bezzałogowa stacja Luna 3 sfotografowała niewidoczną z powierzchni naszej planety stronę ciała niebieskiego. Jednak najważniejszym osiągnięciem było lądowanie człowieka na Księżycu. Radzieckim naukowcom nie udało się osiągnąć tego celu — seria wypadków nękała ich, więc loty uznano za ryzykowne i nie otrzymały zgody od kierownictwa kraju. Pod koniec lat 60. XX wieku Stany Zjednoczone po raz pierwszy objęły prowadzenie w Wyścigu Kosmicznym. Od 21 do 27 grudnia 1968 roku trzech astronautów okrążyło Księżyc dziesięć razy, a 20 lipca 1969 roku Neil Armstrong po raz pierwszy postawił stopę na powierzchni Księżyca w misji Apollo 11. Szacuje się, że 500 milionów ludzi na całym świecie oglądało to wydarzenie na żywo, co było niesamowitym osiągnięciem jak na tamte czasy.

Ekspedycje na Księżyc trwały, a planowano załogową misję na Marsa, ale nigdy się nie odbyła. W istocie, pierwsze lądowanie człowieka na Księżycu okazało się ostatnim wielkim wydarzeniem Wyścigu Kosmicznego. Ale nie myśl, że eksploracja kosmosu poza Ziemią ustała — nowe satelity są regularnie wysyłane na orbitę, rakiety są wysyłane do innych ciał niebieskich, a 20 listopada 1998 roku uruchomiono Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS).

Teoretycy spiskowi powszechnie wierzą, że ludzie nigdy tak naprawdę nie postawili stopy na Księżycu, a wszystko, co widzieliśmy, zostało nakręcone w studiach filmowych. Stanley Kubrick, który wydał 2001: Odyseja Kosmiczna około rok przed misją Neila Armstronga, zazwyczaj jest uznawany za reżysera. To, czy wierzysz w takie hipotezy, czy nie, zależy od Ciebie. Zauważmy tylko, że nie są one uznawane w społeczności naukowej i historycznej.

Przejdźmy od rzeczywistości do fikcji. Temat eksploracji Księżyca jest często poruszany w literaturze science fiction, w tym w grach wideo. Zarówno pokojowa eksploracja satelity Ziemi, jak i intensywne wojny o kontrolę nad tym ciałem niebieskim są przedstawiane.

Gra strategiczna, którą można uznać za jedną z najlepszych gier kosmicznych. W The Crust przejmujesz kontrolę nad dużą bazą lunarą. Musisz ustanowić i zautomatyzować łańcuchy produkcyjne, wydobywać cenne surowce i realizować zamówienia od rządów na całym świecie. Możesz nawet stworzyć sztuczne niedobory, aby z zyskiem sprzedać posiadane materiały. It's also important to consider the colonists' characteristics, wisely utilize their strengths, pay attention to their preferences, and provide timely treatment. Specifically, you'll need to send people on scientific and rescue expeditions to remote sites.

Rok: 2024; Gatunek: strategia ekonomiczna; Co-op: nie; Ocena: 83%.

Ta gra rozgrywa się w opuszczonej kolonii księżycowej. Protagonista będzie eksplorować opuszczone pomieszczenia, wyruszać w przestrzeń kosmiczną i rozwiązywać zagadki, aby posunąć się naprzód. W Deliver Us the Moon, czasami zabraknie ci powietrza. Przygoda okazała się dość atmosferyczna i przypomina najlepsze filmy sci-fi z przeszłości. W naszej top liście najlepszych gier kosmicznych z fabułą, zebraliśmy inne projekty, które koncentrują się na angażujących historiach.

Rok: 2019; Gatunek: przygodowa; Co-op: nie; Ocena: 83%.

Bardzo specyficzna gra kosmiczna, która nie przypadnie do gustu każdemu. Niemniej jednak warto o niej wspomnieć w kontekście tego artykułu. Real Moon wyzwał graczy do poszukiwania konkretnych punktów na powierzchni Księżyca, używając jedynie fotografii obszaru jako przewodnika. Projekt jest chwalony za realizm i bardzo dokładne odwzorowanie powierzchni Księżyca, oparte na danych topograficznych z Japońskiej Agencji Badań Kosmicznych (JAXA). Problem polega na tym, że Real Moon szybko stanie się nudny, nawet dla entuzjastów kosmosu. Ale warto spróbować dla nietypowego doświadczenia w grze. Warto zauważyć, że projekt jest całkowicie darmowy.

Rok: 2025; Gatunek: symulator; Co-op: nie; Ocena: 67%.

W tej grze Anno, po osiągnięciu określonego poziomu rozwoju, możesz zbudować bazę na Księżycu. Musisz tam wydobywać gaz Hel-3, tytan i creeprock, który zawiera wiele ciężkich pierwiastków. Woda, niezbędna do funkcjonowania kolonii, może być pozyskiwana z lodu znajdującego się na powierzchni Księżyca.

Rok: 2015; Gatunek: symulator budowy miasta; Tryb współpracy: nie; Ocena: 73%.

Jako astronauta próbujesz przywrócić porządek w kolonii księżycowej po upadku meteorytu. Czas ucieka, więc musisz działać szybko. Musisz przemyśleć każde działanie i mądrze wykorzystać roboty oraz inne gadżety. Jeśli chcesz, możesz wykonywać misje w Moonbase Alpha z przyjaciółmi. Jeśli lubisz gry kooperacyjne, polecamy sprawdzić nasze najlepsze gry kooperacyjne.

Rok: 2010; Gatunek: przygodowa; Tryb współpracy: tak; Ocena: 73%.

Seria Command & Conquer: Red Alert osadzona jest w alternatywnej historii, w której ZSRR i USA, a później Japonia, zaczęły ze sobą wojować. Szósta misja sowieckiej kampanii w rozszerzeniu Zemsta Yuri'ego do drugiej gry odbywa się na Księżycu. Misja ta zapada w pamięć nie tylko z powodu nietypowego miejsca akcji, ale także z powodu surowych ograniczeń zasobów. Po prostu nie ma skąd ich zdobyć, więc musisz mądrze wykorzystać to, co masz od samego początku.

Rok: 2001; Gatunek: strategia czasu rzeczywistego; Tryb współpracy: nie; Ocena: 99%.

Podobnie jak w trylogii Red Alert, ostatnie części serii Wolfenstein rozgrywają się w alternatywnym świecie. Konkretnie, istnieje baza lunarnej zbudowana przez Niemców. Protagonista, BJ Blazkowicz, przybywa tam przebrany za naukowca, zdobywa kody do uruchomienia broni nuklearnej i ucieka z kolonii w walce. Uważamy tę grę za jedną z najlepszych strzelanek pierwszoosobowych wydanych w ostatnich latach. Pomimo swojego szacownego wieku, Wolfenstein: The New Order wciąż świetnie się gra nawet dzisiaj.

Rok: 2014; Gatunek: strzelanka pierwszoosobowa; Co-op: nie; Ocena: 92%.

Druga kampania fabularna tej klasycznej strzelanki lat 90. nosi tytuł Lunar Apocalypse. Rozgrywa się na stacji kosmicznej i kończy na powierzchni Księżyca. Szare krajobrazy, w połączeniu z niepokojącą muzyką, tworzą wrażenie, że to nie jest wesoły film akcji z wesołym mięśniakiem, ale pełnoprawny film grozy. Jednak są też zabawne momenty, na przykład żart o sfabrykowanej teorii lądowania na Księżycu, o której rozmawialiśmy wcześniej.

Rok: 1996; Gatunek: strzelanka pierwszoosobowa; Co-op: nie; Ocena: 87%.

Artemis 2 to druga misja w amerykańskim programie księżycowym Artemis, która ma na celu powrót ludzi na Księżyc i przygotowanie do przyszłych załogowych misji na Marsa. Ta misja będzie pierwszym razem od 50 lat, gdy załoga okrąży Księżyc w statku kosmicznym.

Deliver Us The Moon koncentruje się na atmosferze i przetrwaniu na powierzchni Księżyca.

Księżyc jest najbliższym ciałem niebieskim Ziemi, symbolem marzenia o przestrzeni i postępie naukowym. Inspirował twórców do tworzenia opowieści o przetrwaniu, eksploracji i kolonizacji.

Niektóre gry zawierają elementy edukacyjne, a także odniesienia historyczne do rzeczywistych wydarzeń, co pomaga nam dowiedzieć się więcej o eksploracji kosmosu.

Podczas wyścigu kosmicznego na Księżyc, ZSRR i USA rywalizowały, aby jako pierwsze dotrzeć do naturalnego satelity Ziemi. Ta rywalizacja stała się symbolem postępu naukowego i technologicznego oraz dominacji politycznej. Możliwe, że w niedalekiej przyszłości zobaczymy coś podobnego, ponieważ Chiny również planują lądowanie tajkonautów na powierzchni Księżyca.

W obliczu ekscytacji związanej z powrotem ludzkości na naturalny satelita Ziemi, kuszące jest fantazjowanie o bazach kosmicznych, aktywnej ekstrakcji zasobów i konfliktach, które z pewnością by z tego wynikły. Gry pozwalają nam zobaczyć, co dzieje się na bazach księżycowych i dlaczego takie projekty mogą ostatecznie zostać porzucone.