Recenzja Trail Out dla PS5

Rozwój gier CIS wciąż stara się stanąć na nogi, ale uczciwie trzeba przyznać, że liczba znaczących, a czasem nawet imponujących projektów rośnie. Jednak stworzenie dobrej gry to jedno, a wejście na rynek zachodni to zupełnie inna sprawa. Dziś rozmawiamy o grze wyścigowej od studia GOOD BOYS — Trail Out, która niedawno zadebiutowała na PS5. Taki sukces to zauważalne osiągnięcie i forma uznania, ponieważ na konsolach Sony, w przeciwieństwie do Steama, zazwyczaj nie widuje się małych lokalnych projektów indie dla pięciu i pół graczy — tylko hity o różnej skali. Przegapiłem ten projekt w swoim czasie, więc to moje pierwsze doświadczenie z nim, i jestem gotów podzielić się swoimi wrażeniami.

Trail Out stał się pierwszym poważnym projektem studia, ale od razu ambitnym. Opiera się na mechanice FlatOut z całkowitą destrukcją jako fundamentem i dodaje to, co można nazwać własną wizją deweloperów. Gra została po raz pierwszy wydana w 2022 roku na PC, a później pojawiła się na Xboxie. Nawet cztery lata temu projekt wydawał się czymś pomiędzy „oddajcie mi moje lata 2000” a „czy wy się na serio?”. Teraz, jego wydanie na PS5 wydaje się niemal nierealne, ale aby zrozumieć dlaczego, potrzebny jest kontekst.

Najbardziej Trail Out przypomina mieszankę Adrenalin: Extreme Show, dość udanej gry wyścigowej od Gaijin Entertainment z 2005 roku, memów i tej samej arcade FlatOut. Ale przejdźmy krok po kroku.

Smętny człowiek o pseudonimie Mikhalych prowadzi życie, które nie jest zbyt wspaniałe. Szczęście nie sprzyja mu, a jego stary grat, przypominający VAZ-2105, grozi, że rozpadnie się na drodze. Nagle Mikhalych przebiera się za postać Ryana Goslinga z „Blade Runner 2049” i widzi coś, co może wszystko naprawić — turniej Trail Out, w którym ścigają się zawodnicy z całego świata w wyzwaniach przetrwania. Pełen motywacji, bohater udaje się na złomowisko, aby złożyć swój nowy pojazd i wygrać. Już z samej fabuły widać, że deweloperzy mają silne poczucie rosyjskiego humoru. Ten wyraźny ukłon w stronę Rosji i sąsiednich krajów, a także jedyny protagonista, który wywołuje skojarzenia z programem „Nasha Russia”, mówi sam za siebie. Nie martw się, to nie koniec.

W turnieju biorą udział niezwykle kolorowe postacie. Na przykład, jest Big Cheese, czarnoskóry bohater, który jest w zasadzie bezpośrednią kopią Big Smoke'a z GTA: San Andreas. Nie jest tylko podobny — jest identyczny i nawet mówi tę samą słynną linię: Ah shit, here we go again. Jest też Eugene Tian — naturalnie, dziewczyna w stylu anime z Azji; Sonya Mass — w zasadzie Sonya Blade z Mortal Kombat, i tak dalej. Można by to nazwać ironią, i zgodziłbym się, ale takie decyzje mogą nie sprawić, że gracze na całym świecie będą się uśmiechać tak, jak zrobiliby to rosyjskojęzyczni gracze — równie łatwo mogą wywołać irytację lub nawet prowadzić do problemów z prawami autorskimi. Na początku myślałem, że główny bohater może zależeć od wybranego języka na początku. To byłby interesujący pomysł, ale nie.

Bohater ma też przyjaciela o donośnym imieniu Zhenka, który nosi maskę gazową i uwielbia ubierać się jak starzejący się rocker z lat 90-tych. Zhenka pomaga w garażu, a on i Mikhalych dzielą silną męską przyjaźń (tylko tyle?). Ich spotkanie zawiera nawet ikoniczny uścisk dłoni z filmu Predator z 1987 roku, który prawdopodobnie widziałeś w memach i zabawnych filmikach. Kiedy Zhenka pojawia się w garażu, zaczynają grać melodie gitarowe. To byłoby w porządku, gdyby nie to, że nagle okazuje się, że są to kompozycje z The Witcher 3: Wild Hunt, The Last of Us i kilku innych znanych projektów. Są wystarczająco zmienione, ale wciąż łatwo rozpoznawalne. Kolejny punkt na rzecz zabawnej gry z CIS i czerwona flaga dla krytyków z Europy i USA. Mimo że dźwięki Zhenki można wyłączyć w ustawieniach.

Razem, Mikhalych i Zhenka muszą zdobyć wystarczającą reputację, aby wyzwać innych uczestników turnieju, pokonać ich jednego po drugim i zająć podium — konkretnie pierwsze miejsce, ponieważ w Trail Out tylko jeden przeżywa.

Ale co z rozgrywką? W grze wyścigowej najważniejsze są same wyścigi, a nie cała otoczka. Cóż, sprawy są tu nieco bardziej skomplikowane. Mówiąc w skrócie, są cztery elementy. Pierwszym są faktyczne zawody, w których wszyscy uczestniczą. W nich Mikhalych zarabia pieniądze i zapoznaje się z wyzwaniami lokalnych trybów, których policzyłem 11 głównych i kilka dodatkowych. Drugą warstwą rozgrywki jest kupowanie i ulepszanie samochodów. Garaż odblokowuje się stopniowo i bezpośrednio zależy od twoich sukcesów w wyścigach. Im więcej masz nagród za ukończenie, tym wyższe kwalifikacje Mikhalycha i tym więcej licencji staje się dla niego dostępnych. Jednak nie możesz kupić gotowego samochodu — zawsze musisz złożyć go od podstaw w złomowisku. W końcu, trzeci podwarstwa dotyczy reputacji. Bez odpowiedniej liczby polubień, Mikhalych nie zdobędzie niezbędnego poziomu sławy i nie będzie mógł wyzwać postaci bossów na pojedynki. Można to zrobić na kilka sposobów.

Od razu powiem, że na początku wyścigi są bardzo imponujące. Są różnorodne, umiarkowanie trudne i czasami mocno zależą od odpowiednich ulepszeń samochodu. Różne nawierzchnie torów i klasy pojazdów wpływają na prowadzenie, więc ślepe naciśnięcie startu nie jest najlepszym pomysłem. O grafice porozmawiamy później, ale ogólnie, Trail Out to przyjemnie żywa gra, a liczne eksplozje i efekty są naprawdę ekscytujące.

Tryby są zróżnicowane i wydają się być w stanie zaspokoić prawie każde zapotrzebowanie. Masz klasyczne wyścigi, przekazywanie bomb w małej arenie, użycie gadżetów, a nawet przechwytywanie innych uczestników grając jako policjant. Prawdziwymi atrakcjami są tryby szaleństwa, takie jak bowling kierowców, gdzie musisz odpowiednio wystrzelić się przez przednią szybę i przewrócić gigantyczne kręgle, a także dart, bilard i podobne aktywności. Nie zawsze musisz ścigać się swoim osobistym pojazdem: czasami zawody odbywają się w ramach jednej klasy pojazdów, gdzie każdy dostaje identyczne. Te wyścigi są często szczególnie zabawne, ponieważ możesz dostać źle kontrolowanego buggy, gotowego do przewrócenia się na każdym zakręcie, lub na przykład UAZ SGR, gdzie będziesz manewrować obok tych samych masywnych pudełek na kołach.

Uważam również za plus, że wielu graczy może grać na tym samym ekranie. Szeroki wybór trybów i map pozwala każdemu wybrać coś, co mu się podoba i od razu wskoczyć w zabawę. Jest też tryb ruletki, w którym Joker (tak, ten) ustala zasady wyścigu po jego rozpoczęciu. Utrudnia to sprawy, ale nagroda pieniężna jest wyższa. Wszystko to jest naprawdę zabawne i zróżnicowane, ale…

Po pierwsze, nie do końca rozumiem, co deweloperzy robili od momentu wydania gry w 2022 roku, ponieważ wciąż wydaje się niedokończona. W teorii, trasy powinny charakteryzować się zniszczalnością i różnymi nieoczekiwanymi elementami, które wpływają na to, co się dzieje. W pewnym stopniu to prawda, ale w mocno uproszczonej formie. Jeśli ścigasz się na obszarach wiejskich, nieuchronnie natkniesz się na stodoły i inne struktury rolnicze, które możesz i powinieneś zderzyć. Ekran zamienia się w chaos: samochody się rozbijają, wszystko idzie niezgodnie z planem. Ale nie możesz całkowicie zniszczyć stodoły. A po pierwszym okrążeniu większość przeszkód przestaje stanowić zagrożenie lub nawet być interesująca. W mieście sytuacja jest gorsza: nawet jeśli trasa przebiega przez sklep lub magazyn, wszystko pozostaje nienaruszone. Jeśli spodziewałeś się zburzyć dom i znacząco zmienić wyścig, potrzebujesz innej gry.

Drugi problem jest głębszy, ponieważ ta różnorodność działa tylko wtedy, gdy zapomniałeś FlatOut 2. Większość tego, co oferuje Trail Out, zostało już zrobione wcześniej — czasami do tego stopnia, że się zlewa. Niektóre mapy wydają się być wzięte bezpośrednio z oryginału i po prostu przerysowane prawie 20 lat później bez większych zmian. Specjalne tryby również nie są wynalazkiem deweloperów, lecz raczej kopiami. Nawet niektóre czcionki i system budowy samochodów mocno przypominają projekt Bugbear Entertainment. Ponieważ prawdziwy FlatOut dawno zniknął, te skargi nie są krytyczne — w każdym razie nie ma prawdziwych alternatyw — ale posmak pozostaje.

Na koniec, zniszczenie pojazdów — znak rozpoznawczy wyścigów przetrwania — jest zrealizowane dość dobrze w Trail Out. Jednak z doświadczenia zauważyłem, że to głównie samochód gracza ulega zniszczeniu. Inni zawodnicy rzadko przelatują przez szyby lub tracą ważne części wpływające na prowadzenie. Każdy kierowca ma swój własny poziom wytrzymałości, ale jest on na tyle wysoki, że w każdym trybie poza Derby, zderzanie jest prawie bezcelowe. Jedyną prawdziwą zaletą są skróty na trasie, a jest ich całkiem sporo. Choć śledzenie zarówno wyścigu, jak i minimapy w tym samym czasie stanowi wyzwanie samo w sobie.

Co mi się absolutnie nie podobało, to fizyka. Samochody mają pewną wagę i wpływ podczas kolizji, ale prawie każda niebezpieczna sytuacja nieuchronnie prowadzi do porażki Mikhalycha. Problem polega na tym, że zderzenia praktycznie przyklejają twój samochód do obiektu. Jedynym sposobem na powrót do wyścigu jest przytrzymanie specjalnego przycisku. Reset trwa niewybaczalnie długo i ma również czas odnowienia. Często kończysz leżąc płasko na dachu na asfalcie, bezradnie czekając, czekając i czekając, podczas gdy twoi przeciwnicy przejeżdżają obok. Na dodatek dodatkowe naciśnięcia przycisków zakłócają twój rytm. W większości gier wyścigowych funkcja powrotu na tor od dawna jest automatyczna lub przynajmniej znacznie szybsza. Wymaganie od gracza interakcji sugeruje, że wypadki nie są beznadziejne i możesz się samodzielnie odbudować bez teleportacji, ale w Trail Out tak nie jest. Poważny wypadek na początku, po którym następuje reset, to w zasadzie automatyczna porażka — równie dobrze możesz zrestartować wyścig.

Sterowanie jest podstawowe i sprowadza się do przyspieszania, hamowania i hamulca ręcznego. Możesz włączyć manualną skrzynię biegów i realistycznych przeciwników, ale trudno zrozumieć, dlaczego miałbyś tego chcieć w grze, w której powinieneś rzucać swoim kierowcą w kręgle. Co gorsza, hamulec ręczny jest praktycznie bezużyteczny. Prawie nigdy nie będziesz w stanie prawidłowo skręcić z prędkością, a optymalna taktyka jest najprostsza: zwolnij hamulcem i ostrożnie przejedź. W rezultacie, w grze o przetrwaniu i ciągłym zniszczeniu, najbardziej udanym graczem jest ten, który unika tego wszystkiego i stara się jechać czysto, co czasami zabija zabawę.

Losowe wydarzenia na torze zachowują się dziwnie. Podczas całej mojej rozgrywki tylko tornado na mapie pustynnej miało zauważalny wpływ. Pomysł jest świetny, ale po pierwsze, niemożliwe jest jego uniknięcie, a po drugie, wciągnięcie w nie oznacza w zasadzie przegraną i naciśnięcie tego samego przycisku reset. Gracz nie ma możliwości skutecznego pokonania przeszkody bez utraty prędkości. Innymi słowy, losowe wydarzenia nie dodają różnorodności do wyścigu — po prostu go psują.

Prawie wydaje się, że deweloperzy celowo spowalniają postęp, zmuszając cię do wygrywania nie przez umiejętności, ale przez liczbę ulepszeń. Miałem podobne myśli więcej niż raz. W trybie przekazywania bomby celowo starałem się jechać jak najostrożniej, aby uniknąć kontaktu z przeciwnikami. Teoretycznie powinno to gwarantować zwycięstwo, ponieważ bomba nie mogłaby mnie uszkodzić. Przez jakiś czas działało, ale potem gra nagle dała mi czas na kolizję. Nie udało mi się w nikogo wjechać, ponieważ trzymałem dystans, i zostałem zdyskwalifikowany. Więc nawet techniczne spełnienie warunku wyścigu nie gwarantuje sukcesu.

A jednak, wciąż jest to zabawne, a trasy są naprawdę różnorodne. Gdzie indziej w 2026 roku pozwolą ci ścigać się po lodzie zamarzniętej rzeki Newy z przyjaciółmi?

Jeśli chodzi o ulepszenia, wszystko tutaj jest dość prymitywne. Garaż oferuje tylko kilka gałęzi ulepszeń: nadwozie, silnik, skrzynia biegów, ECU, zawieszenie, nitro i koła. Zawsze trzy poziomy dla każdego. Naklejki i farba się nie liczą. Wizualnie, zestawy nadwozia i ulepszenia nie wpływają na samochód, więc stworzenie czegoś spektakularnego lub фантастического nie zadziała. Tylko statystyki się zmieniają.

Nie ma też większego sensu odblokowywać całej listy samochodów. Kiedy zdobywasz nową licencję, cały zestaw pojazdów staje się dostępny od razu. Im droższy samochód, tym bardziej jest potężny — to cała logika. Jeśli ulepszysz wszystko krok po kroku, wzrost statystyk jest minimalny, co oznacza, że nie zyskasz żadnej zauważalnej przewagi na torze. W rezultacie ulepszenia przebiegają mniej więcej według tego samego schematu: kup najlepszy dostępny samochód, powoli go ulepszaj, aż przewyższy twój obecny w każdym aspekcie, zmień pojazdy i powtórz proces.

Wszystkie marki samochodów są zmienione, ale ich odpowiedniki w rzeczywistości są łatwe do rozpoznania. Możesz na przykład zdobyć VAZ-2109 lub ulubiony pojazd Dominica Toretto. Ale znowu, nie ma prawdziwego powodu, aby znacznie rozszerzać swój garaż. Gdyby coś takiego jak UAZ SGR mogło być naprawdę przekształcone w potwora Derby, nie byłoby pytań, ale teraz to tylko dodatkowa strata czasu i zasobów.

Opony również mają znaczenie na torze. Jak wspomniano wcześniej, w zależności od rodzaju kół, przyczepność się zmienia, co bezpośrednio wpływa na prowadzenie. To rzeczywiście robi różnicę i jest szczególnie zauważalne na zimowych trasach, ale nie znalazłem żadnych innych znaczących ulepszeń, które w znaczący sposób wpływają na możliwości gracza.

Na koniec, trzeci aspekt, a prawdopodobnie najbardziej kontrowersyjny, to zdobywanie reputacji. W swojej istocie rośnie z podium, ale Mikhalych może również spędzać czas w specjalnej aplikacji na swoim telefonie. Tam, prowadzi transmisje na żywo, rozmawia z innymi uczestnikami, zbiera datki i podejmuje wyzwania z specjalnymi celami podczas wyścigów.

Brzmi to naprawdę niezwykle, a na telefonie jest nawet dodatkowa gra mobilna, w której jeździsz, niszcząc hordy zombie, z własnym systemem postępów i mechaniką. Ale w praktyce wszystko to wydaje się bardziej koncepcją niż w pełni zrealizowaną funkcją.

Na przykład transmisje są zawsze takie same: Mikhalych wpatruje się w kamerę przez kilka sekund i to wszystko. Czat z postaciami składa się ze statycznych wiadomości, w których bohater odpowiada gotowymi frazami — nie masz możliwości wyboru. Datki i wyzwania działają jako darmowe wsparcie dla gracza, nieco przyspieszając postęp, jeśli utkniesz.

Z czasem Mikhalych uczy się zmieniać stroje. Może łatwo przebrać się za Dżentelmena z "Big Lebowski" lub dosłownie Ryana Goslinga — a raczej jego postać z "Drive". Śmieszne, ale bardzo wątpliwe.

Kilka słów o grafice i muzyce. Trasy wyglądają ładnie, ale animacje twarzy to koszmar. Podczas wyścigów wszystko wygląda przyzwoicie: sceneria nie jest oszałamiająca, ale też nie odpycha. Jednak przerywniki są złe na całej linii. Na dodatek rosyjski dubbing brzmi jakby został wygenerowany przez sieć neuronową. Angielska wersja nie jest lepsza.

Podczas wyścigów gra od czasu do czasu pokazuje widoki z kokpitów różnych uczestników. Zazwyczaj nie dzieje się tam nic interesującego — model postaci po prostu prowadzi, i to wszystko. Jaki był sens tej funkcji, pozostaje niejasne.

Ustawienia PS5 nie oferują absolutnie niczego, co wpływa na wizualizacje. Możesz zapomnieć o trybach wydajności lub jakości. Przyciski czasami się zacinają i odmawiają przełączenia, chociaż, aby być sprawiedliwym, to jedyny błąd, na jaki natrafiłem.

Nawigacja jest dziwnie zaprojektowana. Wszystko wydaje się wolne, a wiele podmenu lub powtarzających się przerywników nie można w ogóle pominąć.

Muzyka jednak nie zawiodła. Są zarówno popularne utwory, jak i mniej znane, ale wszystkie są energetyczne. Niestety, nie ma szczegółowej personalizacji dźwięku, więc piosenki czasami giną w hałasie wyścigu, co jest szkoda. Niektóre z nich chętnie bym słuchał w kółko.

Nie ma też adaptacyjnych spustów. Nie jest jasne, jakie zalety ma wersja PS5 w porównaniu do wydania na PC.

A więc, zbliżając się do końca recenzji, mam bardzo mieszane wrażenia. Z jednej strony, Trail Out jest solidnym przedstawicielem swojej niszy. Ma najważniejszą rzecz — zabawę i różnorodne wyścigi. Z drugiej strony, gra ma całą masę "ale". Duże poleganie na żartach, które tylko rosyjskojęzyczni gracze w pełni docenią, może również przynieść odwrotny skutek.

Podczas poszukiwania informacji o deweloperach natknąłem się na zapowiedź Trail Out 2. Prace już trwają. Być może wydanie na PS5 nigdy nie było głównym priorytetem studia, a jedynie miłym bonusem. To wiele wyjaśnia. Jak na razie, to nowe wydanie jest obiektywnie bardzo podstawową grą. Wszystko, co DOBRE CHŁOPAKI pożyczyły od FlatOut 2, działa świetnie — to po prostu nie jest całkowicie ich osiągnięcie.

To, czego naprawdę potrzebuje, to więcej nowych pomysłów, nie tylko memów i aranżacji gitarowych, więcej unikalnych trybów i samochodów, które są naprawdę interesujące do ulepszania. Może sequel to dostarczy. Na razie to solidna gra średniej klasy na kilka wieczorów lub dla grupy entuzjastycznych przyjaciół — nic więcej.