Recenzja HONOR MagicBook X16 Plus: laptop biurowy z rzadko spotykanym procesorem AMD Ryzen 7. Na co go stać?

W tej recenzji przyglądamy się stylowemu, a zarazem stonowanemu laptopowi (a właściwie ultrabookowi) firmy HONOR, pozycjonowanemu jako sprzęt klasy premium do pracy biurowej. Testowany model to BRI-721 w kolorze „Space Gray”, choć ten odcień zwykle określa się jako „mokry asfalt” (dostępne są również wersje srebrne). Ciekawszy jest jednak procesor: AMD Ryzen 7 8845HS (8 rdzeni/16 wątków; 3,8–5,1 GHz). Większość laptopów do pracy ma układy Intela — Core 13. generacji albo Core Ultra — tymczasem HONOR postanowił pójść własną drogą i wybrał procesor AMD. Czy to był dobry wybór? Sprawdźmy.

Jak wspomnieliśmy, laptop ma stonowany wygląd, więc bez problemu odnajdzie się na stole podczas hipotetycznego „posiedzenia zarządu”. Obudowę wykonano z metalu, ale pokrywa jest bardzo cienka i po naciśnięciu lekko ugina się na ukos. Nie da się też otworzyć laptopa jedną ręką bez przytrzymywania podstawy. Co więcej, jednolity wygląd obudowy sprawia, że przed rozpoczęciem pracy łatwo pomylić strony i odłożyć laptop niewłaściwie: odruchowo ustawiamy go logo HONOR skierowanym do siebie, a wtedy nie da się go otworzyć. Trzeba pamiętać, że prawidłowo należy położyć go napisami do góry nogami, aby po otwarciu logo było czytelne dla osób wokół. Z jednej strony to ma sens, z drugiej — już za dziesiątym razem człowiek zaczyna pod nosem przeklinać.

Na plus wyróżniają się bardzo cienkie, plastikowe ramki po lewej i prawej stronie ekranu — mają zaledwie 4,5 mm. W górnej ramce, szerokiej na 7,5 mm, umieszczono standardową kamerę internetową 720p@30 FPS. Ekran o proporcjach 16:10 ma rozdzielczość 2,5K (2560x1600), odświeżanie 120 Hz i przyzwoitą gęstość pikseli (189 ppi), co jest bardzo dobrym wynikiem. Praca na tym laptopie w jasnym otoczeniu to przyjemność: prawidłowa temperatura barwowa (6800 K), znakomity kontrast (1350:1) i wysoka jasność (420 nitów) pozwalają czytać tekst nawet na zewnątrz. Projektanci pomyśleli też o ograniczeniu refleksów i zastosowali półmatową powłokę ekranu. Podsumowując: ekran zasługuje na pochwałę.

Przejdźmy do klawiatury. Jest membranowa i ma blok numeryczny. Zasługuje na pochwałę za bardzo cichy, wyraźny, a zarazem miękki skok klawiszy (1,5 mm). Miło, że klawisze strzałek nie zostały pomniejszone i mają standardowy rozmiar. Właściwie wszystkie klawisze są większe niż zwykle (16,5×16,5 mm) — w laptopach zazwyczaj spotyka się mniejsze. Jeśli dopiero uczysz się bezwzrokowego pisania, ta klawiatura będzie idealnym poligonem doświadczalnym. Prawy Shift mógłby być jednak nieco dłuższy, ale to już czepianie się szczegółów.

Osoby zerkające na klawiaturę podczas pracy docenią duże oznaczenia: ogromne litery alfabetu łacińskiego i mniejsze, ale wciąż całkiem spore, cyrylickie. Podświetlenie jest białe, ma dwa poziomy jasności i wyłącza się po 20 sekundach bezczynności, by oszczędzać baterię. W prawym górnym rogu znajduje się przycisk zasilania z czytnikiem linii papilarnych: działa precyzyjnie i bez zarzutu, nie zauważyliśmy też przypadkowych aktywacji. Wszystkie klawisze pokryto specjalną warstwą chroniącą przed zabrudzeniami i przedwczesnym zużyciem.

Gładzik nie należy do największych na rynku, ale też nie jest maleńki: ma wymiary 120×72 mm. Zgodnie z obecnymi trendami lewy i prawy przycisk są niewidoczne, a kliknięcia wyraźne, ale miękkie. Gładzik obsługuje gesty, a aplikacja Honor PC Manager oferuje sporo powiązanych ustawień, więc jest czym się pobawić.

Spód obudowy jest minimalistyczny: znajdują się na nim dwa rzędy kratek wentylacyjnych i jedna gumowana stopka wzdłuż górnej krawędzi. Co ważne, laptop się nie chwieje, a stopka nie odpada — w przeciwieństwie do niedawno testowanego przez nas modelu DIGMA PRO Fortis M. Tutaj wszystko wykonano porządnie! Za dwiema pionowymi szczelinami ukryto parę głośników stereo. Każdy ma moc zaledwie 2 W, ale zamontowano je wewnątrz obudowy na zawieszeniach tłumiących drgania, co zwiększa głośność dźwięku. Poza tym na spodzie nie ma nic ciekawego, a szybki dostęp do wnętrza jest niemożliwy, bo nie przewidziano osobnych klapek serwisowych. Aby dołożyć drugi SSD (w środku jest na niego miejsce), trzeba zdjąć cały dolny panel.

Zestaw portów nie zachwyca: podobnie jak Apple, inżynierowie HONOR ograniczyli się do niezbędnego minimum. Po prawej stronie znajduje się port USB Type-A i gniazdo audio 3,5 mm. Po lewej umieszczono HDMI, USB Type-A oraz dwa porty USB Type-C — jeden w standardzie 3.2 Gen 2, a drugi w najnowszym USB4. Z jednej strony otrzymujemy prędkości 10 i 20 Gb/s, z drugiej jeden z tych portów będzie zwykle zajęty przez przewód zasilający, ponieważ laptop nie ma osobnego wejścia zasilania DC. Brakuje też portu RJ45 do podłączenia Ethernetu, czytnika kart i gniazda blokady Kensington.

Laptop ma standardową baterię o pojemności 75 Wh (4880 mAh) i jest dostarczany z zasilaczem 65 W. Pełne naładowanie od 0 do 100% zajmuje mniej niż 2 godziny. W scenariuszu obejmującym „przeglądanie internetu, pisanie, YouTube i rozmowy służbowe” komputer działa na jednym ładowaniu przez 6–7 godzin. W grach (tych niewymagających!) wytrzymuje około 4 godzin.

Przejdźmy do najciekawszej części, czyli podzespołów. W środku znalazł się AMD Ryzen 7 8845HS. Nietypowy wybór inżynierów wynika z wydajności tego układu. Procesor oparty na architekturze Zen 4 ma 8 rdzeni i 16 wątków, a jego maksymalne taktowanie wynosi 5,1 GHz. W naszych testach syntetycznych spisał się znakomicie.

Za grafikę odpowiada AMD Radeon 780M z 12 jednostkami obliczeniowymi w architekturze RDNA 3.0 — jeden z najwydajniejszych zintegrowanych układów graficznych na rynku. Pamięć operacyjna systemu służy jako pamięć wideo.

Jeśli chodzi o RAM, ultrabook jest dostępny w trzech konfiguracjach: 16 GB/512 GB, 16 GB/1 TB i 32 GB/1 TB. Testowaliśmy najwyższy wariant, wyposażony w 4 moduły LPDDR5X pracujące z szybkością 6400 MHz.

Do przechowywania danych producent wybrał dysk firmy Kioxia, spółki wydzielonej z Toshiby. Jest szybki: osiąga prędkość odczytu 5 GB/s i zapisu 3 GB/s.

Wszystko to pozwala pograć w niewymagające tytuły między pracą a wspomnianymi wcześniej posiedzeniami zarządu. MagicBook X16 Plus nie poradzi sobie z wymagającymi grami AAA, ale potyczki online w „Czołgach” są jak najbardziej w zasięgu.

HONOR MagicBook X16 Plus przetestowaliśmy w syntetycznych benchmarkach Cinebench R23, Cinebench 2024, Geekbench, CPU-Z, CrystalDiskMark i CrystalDiskInfo. Wszystkie wyniki przedstawiono na zrzutach ekranu.

Skorzystaliśmy również z 3DMarka i uruchomiliśmy na testowanym laptopie następujące benchmarki: Time Spy, Time Spy Extreme, Sky Diver, Port Royal, Steel Nomad, CPU Profile oraz Storage Benchmark (test szybkości wczytywania gier z dysku SSD). Wyniki znajdują się na zrzutach ekranu.

Tym razem do testów wybraliśmy dwie niewymagające gry online oraz dwa tytuły dla jednego gracza, do których MagicBook X16 Plus wyraźnie nie został stworzony. Chcieliśmy jednak sprawdzić, gdzie leżą granice możliwości tego urządzenia. Oto wyniki.

World of Tanks. Niemal każdy współczesny laptop radzi sobie z tą grą bez problemów, a MagicBook X16 Plus nie jest wyjątkiem. Liczba klatek na sekundę chwilami dochodziła do 250, a średnio wynosiła 150. To bardzo dobre wyniki. Temperatura procesora mieściła się w przedziale od 68 do 79 stopni. Werdykt: gra działa bez problemu.

Fortnite. MagicBook poradził sobie również z tą grą, choć tym razem był już blisko granic swoich możliwości. To prawdopodobnie zasługa szybkiego procesora, pamięci RAM i jednego z najmocniejszych układów graficznych zintegrowanych z procesorem. Średnie 40 klatek na sekundę to wynik daleki od ideału, ale rozgrywka pozostała płynna i przynajmniej nie frustrowała.

The Witcher 3. 8–10 klatek na sekundę — przy takich wynikach trudno wyruszyć na przygodę w fantastycznym świecie. I to przy wszystkich ustawieniach grafiki obniżonych do minimum. Wybacz, Geralt, ale ten laptop nie nadaje się do gier takich jak The Witcher.

HONOR MagicBook X16 Plus to bez wątpienia jeden z najmocniejszych laptopów biurowych na rynku w 2024 roku. Oferuje wysoką trwałość i duży zapas mocy, a także znakomitą klawiaturę, która ułatwia wykonywanie różnorodnych zadań przez cały dzień pracy — również dzięki pojemnej baterii. Jego stonowany, stylowy wygląd sprawdzi się w każdym otoczeniu. Oczywiście nie pograsz na nim zbyt wiele, ale inżynierowie HONOR nie projektowali go z myślą o grach.

Wybór projektanta. Proste linie, efektowne wykończenie „Space Gray”, duże klawisze i wąskie ramki wokół ekranu — HONOR MagicBook X16 Plus jest prawdziwie minimalistyczny i właśnie dlatego prezentuje się tak dobrze.