Recenzja Lost Ark

Lost Ark zadebiutował na zachodnim rynku w lutym 2022 roku pod wydawnictwem Amazon Games i w ciągu pierwszych 24 godzin stał się drugą grą w historii Steama pod względem liczby jednoczesnych graczy — 1,3 miliona osób. Postanowiłem sprawdzić, jak projekt radzi sobie dzisiaj i spędziłem 30 godzin w grze: ukończyłem kilka wątków fabularnych, zdobyłem statek i udało mi się zbadać niektóre wyspy — to wystarczyło, aby zrozumieć, co sprawia, że Lost Ark przyciąga od samego początku.

Poznawanie Lost Ark zaczyna się od ekranu wyboru klasy. Koreańskie studio Smilegate RPG dodało do gry siedem archetypów — Wojownik, Sztukmistrz, Strzelec, Mag, Zabójca, Specjalista i Rycerz Strażnik — z których każdy dzieli się na zaawansowane klasy z różnymi mechanikami. Ciekawostką jest to, że podczas tworzenia swojego bohatera nie możesz dostosować kształtu ciała postaci: jest on określony przez klasę. Jeśli chcesz grać jako Aeromancer, dowodząc magią powietrza — otrzymujesz drobną dziewczynę. Parametry twarzy można jednak edytować szczegółowo, a gotowe presety od innych graczy oszczędzają ci kłopotów z ustawieniami.

Dla tych, którzy mają trudności z podjęciem decyzji o klasie od razu, deweloperzy wymyślili sprytne rozwiązanie: test uruchamiany jest bezpośrednio w menu. Gra przenosi cię na małą arenę z już rozwiniętymi umiejętnościami, gdzie przywołujesz wrogów lub mini-bossa — to pozwala ocenić klasy w praktyce i znaleźć tę, która najlepiej odpowiada. Każda klasa ma okno z krótkim opisem, a także poziom trudności i listę kluczowych cech. Przetestowałem kilka opcji i zdecydowałem się na Aeromancera, ponieważ połączenie ataków pogodowych i katany-parasol jako broni okazało się na tyle nietypowe, że przyciągnęło moją uwagę.

Wydarzenia w Lost Ark rozgrywają się w świecie Arkesii, który jest zagrożony inwazją armii demonicznych lordów. Wszystko zaczyna się od tego, że strażniczka Beatrice kieruje bohatera do odnalezienia Arki, pozostawionej przez boga światła Regulusa, aby uratować świat. Tak zaczyna się droga Poszukiwacza. Fabuła jest prosta w strukturze, ale Smilegate RPG wyraźnie włożyło wysiłek w jej prezentację: przerywniki są dobrze wyreżyserowane, a kluczowe postacie są zapadające w pamięć. Wersja rosyjska wyróżnia się przyzwoitym dubbingiem, chociaż nie obejmuje całej zawartości.

Podróż przez kontynenty towarzyszy uderzająca zmiana scenerii. Średniowieczny Rethramis z jego wioskami i zamkami ustępuje miejsca pustyni Yudia, a następnie — Luterra, gdzie ta sama średniowieczna estetyka osiąga epicki rozmach, stając się centrum pierwszego dużego wątku fabularnego. Po tym otwiera się morska trasa do tropikalnego Tortoyk, inspirowanego Wschodem Anikki oraz nowoczesnego Arthetine z jego neonowymi znakami, monorailami i robotami bojowymi. Ta różnorodność scenerii sprawia, że kampania nie staje się nudna. Fani mitologicznych światów i atmosferycznej fantastyki również znajdą nasz wybór najlepszych gier opartych na mitologii nordyckiej i folklorze przydatny.

Główną skargą jest projekt misji. Za spektakularnymi przerywnikami kryje się typowa struktura MMO: porozmawiaj z postacią A, potem B, zabij grupę wrogów, wróć do A, biegnij do C, przynieś przedmiot z następnego pokoju. Przez pierwsze kilka godzin to wydaje się w porządku, ale po dwudziestu — zaczyna być męczące.

System walki jest kluczową siłą Lost Ark. Postać porusza się za pomocą myszy, a gracz ma do dyspozycji zestaw umiejętności z czasem odnowienia. Niektóre zadają obrażenia obszarowe, inne stosują efekty. Na przykład, napełniając pasek oszołomienia bossa, tymczasowo go unieruchamiasz i znacznie zwiększasz obrażenia, które otrzymuje. Efekty wizualne umiejętności są imponujące, każda umiejętność jest czytelna w walce, a ciosy i umiejętności są satysfakcjonujące — to jedna z największych mocnych stron gry. Przy okazji, podobne skupienie na dynamicznych bitwach można znaleźć w innym nowoczesnym MMO, o którym możesz przeczytać w naszej recenzji Blade & Soul: NEO.

System postępu rozwija się stopniowo. Najpierw punkty umiejętności odblokowują poziomy umiejętności, a następnie — statywy. Dla każdej umiejętności na każdym z trzech poziomów możesz wybrać jedną z trzech ulepszeń: skrócenie czasu odnowienia, zwiększenie obszaru działania lub dodanie nowego efektu. Później dodawane są runy, grawerunki, pasywny system Arku oraz klejnoty, które wzmacniają konkretne umiejętności. Na pewnym poziomie ekwipunku otwiera się system Transcendencji z wyborem między dwiema gałęziami specjalizacji. Dla Aeromancera to „Wściekłość Wiatru” lub „Mżawka” — skupiając się na umiejętnościach pogodowych lub atakach parasolem. None of these layers are dumped on the player at once — each reveals itself as you progress.

Trudność podczas kampanii jest niska: potwory umierają szybko, a postać prawie nie otrzymuje obrażeń. W pierwszych 15 godzinach prawdziwe wyzwanie napotkano tylko raz — w fabularnym lochu na heroicznym poziomie trudności, gdzie wrogowie w końcu zaczęli zadawać znaczące obrażenia, co zmusiło do użycia mikstur leczniczych, które wcześniej tylko się gromadziły w ekwipunku. Locha na heroicznym poziomie trudności oferują lepsze nagrody, ale na początkowych etapach nie ma praktycznego sensu: sprzęt, który tam wypada, staje się przestarzały zbyt szybko.

Lost Ark jest wyraźnie zbudowany wokół treści endgame, ale w ciągu 30 godzin widziałem tylko preludium do tego. Dlatego zbyt wcześnie, aby oceniać rajdy, wymagania grupowe, późny postęp i jak bardzo gra popycha w kierunku altów lub datków.

Już w Luterra, zanim wyruszysz w morze, gra otwiera dostęp do Twierdzy — osobistej bazy, którą można dostosować i używać do pasywnego zbierania zasobów. Po ukończeniu lokalnej fabuły otrzymujesz statek: na nim podróżujesz między kontynentami, zatrudniasz załogę marynarzy i rozwijasz jednostkę, odblokowując nowe bonusy. A tak przy okazji, jeśli lubisz morskie przygody w grach, nie przegap naszej selekcji najlepszych gier pirackich.

Księga Przygodnika zachęca do pełnego eksplorowania każdej lokalizacji: znajdź wszystkie punkty zainteresowania, zbierz przedmioty kolekcjonerskie i stopniowo otrzymuj nagrody za ukończenie regionu, a także bonus za osiągnięcie 100% ukończenia.

System Rapportu pozwala budować relacje z poszczególnymi postaciami: codziennie z nimi interakcjonujesz, dajesz prezenty i wykonujesz małe osobiste zadania. Pierwsza postać, z którą możesz zwiększyć rapport, ma zabawną historię o tym, jak próbowała gotować coś, nie mając żadnego talentu kulinarnego, będąc właścicielką tawerny.

W grze są również profesje — zbieractwo, górnictwo, wędkarstwo, myślistwo i archeologia — zebrane zasoby można sprzedać za pośrednictwem in-game auction house lub wykorzystać samodzielnie. A w endgame otwierają się bossowie rajdowi i duże aktywności grupowe. Dla tych, którzy szukają kogoś, z kim można podzielić się podobnym doświadczeniem, nasza selekcja najlepszych gier kooperacyjnych na PC, PS4, PS5 i Xbox pomoże. To dlatego ta różnorodność aktywności sprawia, że Lost Ark wydaje się być ogromnym MMORPG z zapasem treści na dziesiątki godzin — tak właśnie inne długo żyjące przedstawiciele gatunku próbują dziś przyciągnąć uwagę: możesz przeczytać naszą recenzję ArcheAge i recenzję Aion Classic , aby zobaczyć, że tam jest ta sama historia.

Lost Ark to gra free-to-play (zebraliśmy więcej projektów tego typu w naszej selekcji najlepszych darmowych gier na PC). Bezpośrednio po wprowadzeniu oferuje się zakup „przepustki Ascension”, która pozwala pominąć dużą część kampanii i od razu otrzymać sprzęt na wymaganym poziomie. Zwierzak, który zbiera przedmioty, działa od pierwszych minut, ale dodatkowe bonusy do statystyk, które może zapewnić, wymagają osobnej płatnej przepustki.

Na szczęście podczas przechodzenia kampania nie sprawia wrażenia, że coś brakuje bez zakupów. Płatna przepustka wygląda bardziej jak sposób na zaoszczędzenie czasu na drugim lub trzecim bohaterze, jeśli nie chcesz już przechodzić fabuły ponownie. Na razie nie mogę powiedzieć, jak zauważalna staje się monetyzacja później, gdy otwierają się najbardziej wymagające treści.

Lost Ark zdobywa twoje serce od pierwszych godzin: spektakularna walka z głębokim systemem progresji, różnorodność kontynentów z różnymi sceneriami oraz prezentacja fabuły, która jest przyzwoita jak na ten gatunek. Kampania zaczyna być męcząca w niektórych miejscach z powodu powtarzalnych zadań, ale zmiana regionów, lokalne historie, inscenizowane sceny i nowe mechaniki pomagają utrzymać zainteresowanie. W końcu Lost Ark okazuje się być MMORPG, w którym interesująca jest nie tylko gra na końcu, ale także podróż do niej.