W 2009 roku ukazał się „Batman: Arkham Asylum” – gra o kultowym komiksowym bohaterze, stworzona przez praktycznie nieznane wówczas studio Rocksteady. Pomimo sukcesu Mrocznego Rycerza rok wcześniej, który w końcu rozbudził zainteresowanie publiczności tym bohaterem, nikt nie oczekiwał po grze niczego szczególnego. Wszyscy liczyli na co najwyżej przeciętną bijatykę, bo nie jest tajemnicą, że gry na licencji zawsze charakteryzowały się, delikatnie mówiąc, wątpliwą jakością. Dlatego „Arkham Asylum” stał się jeszcze większą światową sensacją, wyznaczając nowe standardy jakości nie tylko wśród projektów superbohaterskich, ale prawdopodobnie dla całego gatunku gier akcji.

Przede wszystkim fabuła przyciąga uwagę, pełniąc nie tylko funkcję „motywatora”, ale także środka do osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Fabuła w Batman: Arkham Asylum, będąc katalizatorem akcji postaci i uzasadnieniem rozgrywki, stanowi niezwykle ważny element gry. Batman ponownie porywa Księcia Zbrodni, ale Joker zaskakująco łatwo się poddaje, a Mroczny Rycerz postanawia zagrać bezpiecznie, osobiście eskortując szalonego klauna przez mury niesławnego Azylu Arkham do jego celi. Okazuje się jednak, że to część planu Jokera, a sam Batman zostaje więźniem, zamkniętym ze swoimi najgorszymi wrogami.

Założenie fabuły jest całkiem dobre, a sama fabuła utrzymuje zainteresowanie przez całą grę, wprowadzając kilka zwrotów akcji i organicznie wprowadzając liczne postacie ze świata Batmana.

Warto również wspomnieć o niezwykle fajnej rozgrywce. Batman: Arkham Asylum dzieli się na dwie części: samą bijatykę i tryb skradankowy. Sam system walki jest doskonały i pomimo faktu, że wszystkie pojedynki opierają się zasadniczo na dwóch przyciskach i wyczuciu czasu, są niesamowicie wciągające i nigdy się nie nudzą. Skradanie się jest również proste, ale gustowne: czołganie się przez szyby wentylacyjne, duszenie i wieszanie przeciwników na gargulcach – wszystko to działa rewelacyjnie, sprawiając, że naprawdę czujesz się jak prawdziwy zamaskowany strażnik. Dodaj do tego rosnący arsenał gadżetów i umiejętności w grze, co jeszcze bardziej urozmaica rozgrywkę. Warto również zauważyć, że rozgrywka jest dopracowana w najdrobniejszych szczegółach; gra doskonale wyczuwa, kogo chcesz uderzyć i gdzie rzucić batarangiem, co zdecydowanie dodaje jej charakteru.

Ale nawet to nie jest najważniejszą rzeczą, za którą Rocksteady zasługuje na pochwałę. Zarówno fabuła, jak i rozgrywka nie działałyby tak dobrze, gdyby nie znakomicie wykreowany klimat uniwersum Batmana. Widać wyraźnie, że ekipa z Rocksteady stworzyła grę z wielką miłością do materiału źródłowego. „Batman: Arkham Asylum” to projekt o wspaniałym stylu i klimacie, wręcz przepełniony fan servicem i nawiązaniami, traktujący oryginalne postacie z ogromnym szacunkiem, za co twórcy zasługują na szczególne brawa i szacunek.

Podsumowując, zauważę, że jak na swoje czasy „Batman: Arkham Asylum” charakteryzował się doskonałą grafiką, pięknie wyreżyserowanymi przerywnikami filmowymi, a gra do dziś prezentuje się całkiem nieźle. Wszechobecni Kevin Conroy i Mark Hamill zostali zaproszeni do użyczenia głosów Batmanowi i Jokerowi, a rosyjska lokalizacja okazała się ogólnie imponująca.

„Batman: Arkham Asylum” zdobył wszelkie możliwe nagrody, trafił do Księgi Rekordów Guinnessa, zyskał szacunek i miłość zarówno graczy okazjonalnych, jak i fanów postaci, a także zapoczątkował pełnoprawną serię gier. Gra była znakomita pod każdym względem, od fabuły i postaci po projekt poziomów, a Rocksteady pokazało światu, że można stworzyć nie tylko dobrą, ale i świetną grę o superbohaterach.

10 na 10