Skoro mowa o Battlefield: Hardline, warto zauważyć, że gra nie została stworzona przez DICE, a jej styl jest zupełnie inny niż w innych grach z serii Battlefield. Niewiele wskazuje na to, że Hardline jest „sektą BF”, ale na szczęście słowo „Battlefield” w tytule to nie jedyna taka cecha.

Fabuła tutaj jest zupełnie inna niż w poprzednich grach z serii BF. Jednocześnie jednak nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych podobnych „kryminałów”. Stereotypy podobnych fabuł są obecne i ewidentnie nie dodają Hardline atrakcyjności. Sztuczna inteligencja również jest kiepska, ale grafika jest bardzo, bardzo żywa – to właściwie wszystko, co można powiedzieć o fabule.

Przejdźmy do głównego atutu serii Battlefield: trybu wieloosobowego.

Hardline ma 7 trybów. „Rescue” to bliźniaczo podobny do „Counseling”, „Tracking” jest niezły, ale tylko dla tych, którzy trafili do Hardline po prawdziwy „hardcore i strategię”, „Heist” jest całkiem niezły, „Team Deathmatch”... Po prostu miła odskocznia (w zależności od gustu). Warto skupić się na dwóch nowych i jednym starym trybie: „Hijack”, „Blood Money” i „Capture”.

Stary dobry „Conquest” powraca, by zabłysnąć. Ten tryb wykorzystuje wszystkie mapy Hardline, oferując solidną dawkę zabawy i krwawej walki, zarówno z bliska, jak i z daleka. Bardzo, bardzo różnią się od map, powiedzmy, w Battlefield 4 — tutaj akcja rozgrywa się wyłącznie w spokojnych (zanim tu przyszliśmy!) obszarach miejskich. Nie znajdziesz tu myśliwców ani czołgów – tylko samochody i helikoptery (oraz szybowce, ale tylko na jednej mapie). Levolution jest tu mało; zniszczenia są w większości standardowe – możesz, na przykład, zniszczyć mury lub fragment mostu. Ale zawalenie się dźwigu i burza piaskowa również dodają grze uroku, choć nie są niczym poważnym (jak zniszczenie wieżowca), ale wciąż stanowią miły dodatek. Tryb „Capture” to więc przyzwoity tryb, wart kilku godzin rozgrywki. „Blood Money” to idealne uzupełnienie takiej gry. Walka między gliniarzami a gangsterami o stertę gotówki leżącą na środku mapy zawsze przynosi kilka przyjemnych i nieoczekiwanych niespodzianek, zwłaszcza gdy masz sprytnych sojuszników. I nie zapominajcie, że wasz skarbiec też może zostać obrabowany, więc musicie mieć oko na wszystkich swoich wrogów! I tak, powinniście też splądrować skarbce wrogów, żeby wiedzieli! I oto dochodzimy do klejnotu w koronie, najlepszego trybu w Hardline: „Napadu”. Uwielbiam ten tryb! Z najlepszymi i największymi mapami, „Napad” oferuje więcej adrenaliny, akcji i zabawy niż jakikolwiek „Drużynowy Deathmatch”! Nowością jest to, że punkty kontrolne to samochody, a zdobyć je można tylko pędząc z pełną prędkością w stronę zachodzącego słońca. Pełny urok tego trybu można opisać dopiero po rozegraniu go co najmniej 10 razy. Spróbujcie, nie pożałujecie!

Hardline dodał również kilka fajnych ulepszeń do starych funkcji. Jest więcej broni białej, a system pakietów bojowych otrzymał miły bonus – pakiety można teraz kupować bezpośrednio za pieniądze w grze, co jest bardzo wygodne. To samo dotyczy teraz broni, ale to kwestia osobistych preferencji.

Jednak wrażenia z gry psują słaba grafika w trybie wieloosobowym, trzy niepotrzebne tryby i przesadnie droga wersja Premium, która ewidentnie straciła na jakości (Maski jako bonus? Serio?). Tak więc, na razie, Battlefield: Hardline to solidny, przeciętny tytuł, który potrzebuje kilku rozszerzeń, aby w pełni wykorzystać swój potencjał.