Biada naszej rodzinie...

Kroki głośno odbijają się od ścian katakumb. Buty grzęzną w gęstym błocie pod stopami – krew, czy po prostu gryzące błoto? Słabe światło dogasającej pochodni ledwo odsłania fragmenty dumnych obrazów na zniszczonych płótnach i porośnięte mchem okładki książek na półkach ogromnych regałów wzdłuż ścian. Przed tobą słychać niewyraźne dźwięki. Co to jest? Ciemny jęk rozpaczy? Echo krzyku niepohamowanej wściekłości? A może twój umysł, na skraju szaleństwa, po prostu uciekł się do podstępu, strasząc cię i zmuszając do ucieczki, by ratować życie?

A więc przed tobą ta legendarna gra, klasyka całego gatunku. Mroczny loch, niczym paszcza czyhającego drapieżnika, pożera wszystkich nieostrożnych, którzy odważą się wkroczyć do jego należnej domeny. Nielicznym, którym uda się powrócić żywym, na zawsze odebrano spokój, gdyż ich umysły zostały dotknięte niewidzialnymi mackami czającego się w nich zła.

Ale po kolei. Gra rozpoczyna się od wstępu: arystokrata o szalonym spojrzeniu i drżącą ręką pisze list do swojego spadkobiercy, czyli do ciebie, prosząc cię o pilne przybycie do rodzinnej posiadłości i uwolnienie twojej rodziny od klątwy, która nad nią ciąży. Przybywając do tego miejsca zapomnianego przez wszystkich bogów świata, odkrywasz, że niegdyś kwitnące miasto popadło w ruinę. Nieliczni pozostali przy życiu mieszkańcy są szaleni lub przynajmniej lekko obłąkani, a okolicę opanowali bandyci i wszelkiego rodzaju złe duchy. Przodek, który wysłał list z prośbą o twoje przybycie, nie czekając na spadkobiercę, wszczepił mu w głowę małą metalową kulkę, kładąc kres jego psychicznej udręce. Teraz to małe miasteczko, wraz z całą okolicą, stanie się twoją twierdzą, w której będziesz przygotowywać wyprawy do niebezpiecznych tuneli i ruin, aby uwolnić te ziemie od zła, które je podbiło. W tej szlachetnej misji pomogą ci poszukiwacze przygód, którzy przybywają do miasta, spragnieni przygód, chwały, wzbogacenia, odkupienia, a czasem po prostu pięknej śmierci. Zabierając ze sobą na kampanię czterech śmiałków, wybierzesz jedną z czterech, a później pięciu, lokacji, zaopatrzysz się w pochodnie, prowiant, lekarstwa i inne drobiazgi w lokalnym sklepie i wyruszysz na walkę z licznym wrogiem. Po drodze będziesz musiał samodzielnie wybierać trasę przez labiryntową sieć mrocznych tuneli, poszukując świętych relikwii i kosztowności oraz walcząc z ghulami, duchami, mutantami, kultystami, bandytami, ożywionymi szkieletami i innymi szumowinami grasującymi w pobliżu. Po napotkaniu wroga i rozpoczęciu bitwy, naprzemiennie wykonujesz tury swoich wojowników, aby przedrzeć się w głąb nowych lochów i tuneli. Ostatecznym celem każdej kampanii jest dotarcie do przywódcy danej grupy wrogów i zniszczenie go. Bitwy są turowe. Każdy bohater ma jedną turę na rundę, a Twoim zadaniem jest umiejętne połączenie ich umiejętności i zdolności, aby wyjść zwycięsko. Brzmi prosto, ale uwierz mi, jest trudniejsze, niż się wydaje. Wrogowie są sprytni i szybko identyfikują słabości drużyny. Członkowie wyprawy muszą nie tylko znosić ciężkie ciosy toporów i grad strzał, ale także nie dopuścić, aby otaczający horror przeniknął do ich umysłów. Wszystko wokół nich przyczynia się do załamania nerwowego, które powoduje ujawnienie się negatywnych cech charakteru. Roztrzęsiony członek może stracić panowanie nad sobą i pominąć turę, ujrzeć przerażającą wizję i uderzyć własnego towarzysza, a nawet dostać zawału serca, przez co jego szanse na przeżycie zgasną niczym wypalona pochodnia.

Jeśli masz szczęście i wrócisz z kolejnego rajdu żywy i przy zdrowych zmysłach, możesz stopniowo odbudować infrastrukturę miasta za pomocą trofeów zdobytych w ciężkich bitwach. Bohaterowie mogą rozładować nagromadzony stres w obskurnej karczmie lub pogańskim kościele, ulepszyć swoje umiejętności i wyposażenie oraz zorganizować dostawy cennych zasobów do swojej ojczyzny. Im szybciej uda ci się przywrócić miastu mniej więcej przyzwoity wygląd, tym szybciej będziesz mógł zapuścić się głębiej w te niegdyś majestatyczne krainy.

Ostatecznym celem twojej wizyty w tych miejscach jest zniszczenie tego nieopisalnego, potężnego... Stworzenia? Fenomen? To najwyższe Zło, które czai się głęboko pod rodzinną posiadłością. Tylko rozprawienie się z tym, co zamieszkuje starożytne katakumby, pozwoli ci przywrócić tym miejscom normalny, niebluźnierczy wygląd.

Opisanie rozgrywki mogłoby zająć dużo czasu, ale jej istota jest już całkiem jasna z tego, co zostało napisane powyżej. Znacznie ciekawiej jest śledzić rozwój fabuły tej historii. Tak, mam na myśli fabułę, ponieważ w miarę postępów twoja ciekawość będzie rosła dzięki niewypowiedzianym, początkowym fragmentom historii Najciemniejszego. Odpowiedzi będą pojawiać się stopniowo. Niczym przewracając strony książki, przed graczem odsłaniają się intrygi każdego zakątka tych przeklętych krain. Przeszłość tajemniczego Przodka również stanie się jasna. Z czasem wszystko znajdzie się na swoim miejscu, odsłaniając straszliwą prawdę o nadejściu nieznanego dotąd horroru do ludzkiego świata. Do końca pozostanie tylko jedno pytanie: co czeka nas u kresu podróży? Nieprzypadkowo fabuła przypomina styl narracji książki. Twórcy nie ukrywają inspiracji dziełami wielkiego i straszliwego Roberta Phillipsa Lovecrafta. Cała atmosfera gry jest przesiąknięta przytłaczającym duchem jego opowieści, a wiele lokacji i postaci to rozpoznawalne nawiązania do twórczości twórcy gatunku kosmicznego horroru.

Dla mnie osobiście to dzieło sztuki gier było prawdziwym odkryciem. Mroczna, ponura i urzekająco beznadziejna wizja tego brutalnego uniwersum gry, z mistrzowsko wplecionymi odniesieniami do dzieł wielkiego ojca gatunku horroru, z pewnością pozostawi niezatarte wrażenie na każdym, kto odważy się zejść do arkad Darkest Dungeon. Ta gra to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników prawdziwie brutalnego i mrocznego fantasy.

Ale pamiętaj: gdy raz doświadczysz prawdziwego kosmicznego horroru, żadne laudanum nie przywróci Twojemu zmaltretowanemu umysłowi dawnego spokoju.