Geje! Geje! Czemu wszyscy tak krytykują tę grę, głównie z powodu gejów? Nie będę się kłócić, krytyka jest zasłużona, a fakt, że naskakują na nas w grze, a postacie kobiece mają znaczące „ale” w relacjach z nimi, poważnie rujnuje romantyczny wątek gry.

Ale, cześć. Kiedy wcześniej wspominałem o pierwszej części, ostro skrytykowałem świat, oczywiste wybory między dobrem a złem, ale jednocześnie chwaliłem świat gry tak bardzo, jak tylko mogłem. Cóż, druga część to zazwyczaj obejście, prawda? Cóż, po pierwsze, powiem, że świat jest piękny (tak, znowu) i twórcy postanowili nie zmieniać i tak już dobrze funkcjonującego koła. Co więcej, udało im się stworzyć nieco bardziej nieprzewidywalną fabułę, której zakończenie trudno odgadnąć, dopóki nie nastąpi! Cokolwiek by ktoś nie powiedział, to i tak osiągnięcie.

Ale co ja mówię? Jakby wszystko w grze było świetne, poza gejami. Zniszczyli rozgrywkę. I to w bardzo elegancki sposób. Mechanika walki została uproszczona, ale całkiem rozsądnie, dzięki czemu jest bardziej dynamiczna i, można by rzec, ciekawsza i bardziej kolorowa, ale jednocześnie jesteśmy dosłownie zmuszani do walki w kółko. Wszystkie lokacje dzielą się na dwa typy: zwykłą (do wędrowania, wykonywania zadań i walki z NPC-ami) oraz arenę. Ta druga jest wyjątkowa, ponieważ zawsze ma ogromny obszar, na którym moby mogą spadać z drzwi, z podziemi, a nawet z nieba, żeby cię zabić. To rozwiązanie to czysta głupota i chałtura.

Poważnie zrujnowali też dialogi, przez co opcje decyzyjne są jeszcze bardziej oczywiste – dobre i złe. Nie musisz już myśleć nad słowami; wystarczy spojrzeć na obrazek z decyzją i odpowiedzieć. W większości przypadków wszystko pójdzie zgodnie z planem.

I wisienka na torcie wśród wszystkich problemów gry: cała lokacja to jedno miasto, dwa lochy (na szczęście wszystkie pozostałe to kopie) i małe obszary podmiejskie (również nie bez mnóstwa copypasty). Zapewniam was, gdybyśmy nie byli zmuszeni grać w nie raz i nie odblokowywać ich stopniowo, zwiedzilibyście wszystkie lokacje w jeden wieczór.

Cóż, co mogę powiedzieć o tej grze... porażka BioWare. Nie tak straszna, jak krzyczą fani, ale wciąż porażka. Fabuła gry pozostaje solidnym fundamentem dla całej serii, a osobista historia rodziny Hawke, będącej świadkiem transformacji miasta, jest, wybaczcie, nieco bardziej kreatywna niż w poprzedniej części. Jednak poprzednia część ujawniła świat o wiele szerzej poprzez przygody, dlatego nie mogę przyznać grze więcej niż 2 na 5 gwiazdek, wyłącznie z szacunku i miłości do fabuły.