Piękna, filmowa odsłona serii w stylu Mission: Impossible, w której 47 staje do walki z policją, agencją i gangsterami, aby oczyścić tę grzeszną krainę ze wszelkich szumowin. Fabuła jest prosta, ale nie pozostawia wątpliwości. Nacisk położony jest jednak na skradanie się, a nie na eliminowanie celów. Często trzeba przeciskać się przez rury wentylacyjne i się ukrywać. To pierwsza odsłona serii, w której czasami łatwiej jest grać bez skradania się, ponieważ wrogowie mogą szybko zdemaskować twoje przebranie. To pierwsza odsłona serii, w której łatwiej było mi wysadzić kilka celów materiałami wybuchowymi. Brak kontraktów, 20 powiązanych ze sobą misji fabularnych, podzielonych na podpoziomy, a zapisywanie gry możliwe jest tylko na początku podpoziomu. Dlatego na początku nie ma wyboru broni; trzeba działać w zależności od okoliczności, używając wszystkiego, co nie jest przybite do podłogi. Miłośnicy snajperów mogą znaleźć karabin w kilku misjach. Niektóre misje nie wymagają zabijania nikogo, a jedynie dotarcia z punktu A do punktu B, ale nie będzie to łatwe, a finałowe misje są wręcz piekielne. Oczywiście istnieje kilka możliwych ścieżek – nie tak wiele jak zwykle, ale na pewno znajdziesz 2-3, nawet na małych mapach, o ile dokładnie zbadasz teren.

Trudność gry nie zależy tylko od poziomu trudności (przy okazji, jest ich 5 i możesz zmieniać każdą misję), ale także od Twojego wewnętrznego perfekcjonizmu. Chcesz grać cicho, po cichu, bez zabijania niepotrzebnych osób i nawet bez zmiany ubrań? W takim razie musisz opanować każdy krok, zastanawiając się, jak najlepiej odwrócić uwagę wrogów, gdzie i kiedy się ukryć. Możesz po prostu wybić wszystkich na mapie, jeśli potrafisz – bo to bardzo trudne. W każdej lokacji są dziesiątki wrogów. Kiedyś znudziło mi się skradanie, zabiłem wszystkich i to było 40! Ale to Hitman, więc nie będzie fajnie ani ładnie. Chociaż można trafić w głowę wielu wrogów jednocześnie, korzystając ze zwolnionego tempa, nie udało mi się trafić więcej niż pięciu naraz, a hałas natychmiast robi się głośny, więc zawsze kończy się to krwawą jatką.

System walki jest skomplikowany; oberwałem co drugi raz i nie ma to większego sensu — to tylko kilka wyzwań.

Wyzwania są interesujące; niektóre z nich dają wskazówki, jak ukończyć poziom, ale bez nich trudno zrozumieć niektóre niefortunne wydarzenia.

Przejście gry zajęło mi około 45 godzin i pozostawiło po sobie przyjemny posmak. Mam nawet ochotę na powtórzenie niektórych fragmentów, ponieważ przejścia wykluczają się wzajemnie, a na szczęście można wybrać dowolną misję. Ogólnie gra jest dobra, ale sterowanie momentami jest mylące, a skradanie się jest zbyt nachalne, momentami wręcz irytujące.