Lust from Beyond — kontynuacja przygodowego horroru z perspektywy pierwszej osoby Lust for Darkness. Głównym bohaterem jest Viktor Holloway, antykwariusz, którego... Więcej informacji
Ogólnie rzecz biorąc, ta gra aspiruje do miana porno, a twórcy próbują przeforsować jakąś fabułę, aby postacie nie tylko uprawiały seks, ale robiły to z jakimś znaczeniem. Problemem jest to, co otrzymaliśmy w efekcie. Przypomina to kawałek gówna zawinięty w bardzo wysokiej jakości i piękny papier. Chcę powiedzieć twórcom tego „arcydzieła” – dlaczego wciskacie to gówno młodym ludziom dla pieniędzy i natychmiastowej gratyfikacji? Dlaczego umieszczacie mnie, jako widza tej gry, w towarzystwie leniwych, bogatych pasożytów, palaczy, absolutnie nieludzkich i bezdusznych istot, których jedynym celem jest zwierzęca przyjemność. Wszyscy początkowo silni bohaterowie tych gier ostatecznie zmieniają się w te same istoty, zatracone w sobie i spragnione tylko jednego – szybkiej przyjemności. Nie ma tu ani jednej postaci, która wzbudziłaby sympatię lub autentyczną sympatię. To albo na wpół szalony Jonathan, słaba Amanda, która stała się zabawką arystokratycznych łajdaków i Lauvabrak, niepohamowany i głupi Victor, bezkręgowy Christopher, głupia pustogłowa Mabel, dwulicowy, hipokrytyczny, samolubny manipulator i pseudointelektualny Sabinian. Żadna z tych postaci nie budzi prawdziwego współczucia ani szacunku. Austerlitz i jego banda z Rheą to skończone szumowiny i odrażający bandyci, mordercy i gwałciciele, pogrążeni we wszelkich możliwych wadach. Ta gra mogłaby być lepsza, gdyby twórcy użyli tych postaci jako przykładów w finale, aby pokazać, jak nie żyć i jakim człowiekiem nie powinno się być, do czego nigdy nie powinno się dążyć. Gdyby ostatecznie Victor nie okazał słabości, strzelając sobie w skroń, ale przezwyciężył wszystko, przechodząc do nowego życia, w którym jest słuszny cel i rodzina, którą należy kochać. Ale nie, główną rzeczą, którą próbują nam sprzedać, jest prymitywna, jałowa, zwierzęca przyjemność, królestwo pogańskiego boga pożądania z jego prymitywną ontologią, świat dziwnych stworzeń, w którym nie ma sensu szukać niczego poza śmiercią i bólem. Co do technicznych aspektów gry, nie ma to dla mnie znaczenia. Można pokazać erotykę, a nawet motywy pornograficzne, ale pięknie, tak, aby postacie były znaczące, aby były między nimi jakieś uczucia. Mogliby stworzyć ciekawy thriller erotyczny, w którym postacie dążą do swoich celów, mają ukryte motywy, doświadczają całej gamy uczuć do siebie - od namiętności, pociągu po ukrytą nienawiść, pragnienie posiadania. Ukazać wszystkie rodzaje namiętności miłosnej - od seksu jako manipulacji i pragnienia posiadania, po najwyższe przejawy jasnych uczuć. Zamiast tego – beztalencie, niejasne, pornograficzne sceny bezosobowych statystów pozbawionych indywidualności, niedopracowane postacie z mroczną przeszłością i ukryta idea, że najważniejsze jest czerpanie zwierzęcej przyjemności, skrajny indywidualizm graniczący z egoizmem. To surogat zrobiony z liofilizowanej substancji, a nie z czystego i naturalnego produktu.
В целом, эта игра претендует на порно, в котором авторы пытаются протолкнуть какой-то сюжет, чтобы персонажи не просто тупо занимались сексом, а делали это хоть с каким-то смыслом. Беда в том, что получилось в итоге. Это напоминает какашку, обернутую в очень качественную и красивую бумагу. Хочется сказать создателям сего "шедевра" — Вы зачем это гавно молодёжи под корку впариваете, ради денег и сиюминутного удовольствия? Почему Вы помещаете меня, как зрителя этой игры, в общество каких-то праздных, богатых паразитов, небокоптителей, абсолютно бесчеловечных и бездуховных существ, вся цель которых — животное удовольствие. Все изначально сильные герои этих игр в конце превращаются в таких же тварей, потерявших себя и жаждущих только одного — поскорее получить удовольствие. Ни одного персонажа, который бы нравился и вызывал реальную симпатию, здесь нет. Это либо полубезумный Джонатан, слабая Аманда, превратившаяся в игрушку аристократических мерзавцев и Лаувабрака, безудержный и глупый Виктор, бесхребетный Кристофер, глупая пустышка Мейбел, двуличный, лицемерный, эгоистичный манипулятор и псевдоинтелектуал Сабиниан. Ни один из этих персонажей не вызывает истинной симпатии и уважения. Аустерлиц и его шайка с Реей вообще гадье и отврат — бандиты, убийцы и насильники, погрязшие во всех мыслимых и немыслимых пороках. Эта игра могла бы стать лучше, если бы создатели на примере этих героев показали бы в финале, как не надо жить и какими не надо быть, к чему ни в коем случае нельзя стремиться. Если бы в конце Виктор не проявляет слабость, выстреливая себе в висок, а преодолевая все, идёт к новой жизни, где есть дело, которому служишь и семья, которую любишь. Так нет же, главное, что пытаются нам продать — это всеобщее низменное праздное животное удовольствие, царствие языческого божка похоти с его примитивной онтологией, мирком странных существ, где не имеет смысла вообще что-либо искать, кроме смерти и боли. Что касается технических моментов игры, то здесь для меня это значения не имеет. Можно показать эротику и доже порнографические мотивы, но красиво, чтобы персонажи были осмысленные, между ними были бы какие-то то чувства. Можно было сделать интересный эротический триллер, где герои преследуют свои цели, имеют скрытые мотивы, испытывают друг к другу целую гамму чувств — от страсти, влечения до скрытой ненависти, желания обладать. Показать всё виды любовной страсти — от секса как манипуляции и желания обладать, до высших проявлений светлого чувства. Вместо этого — бездарные невнятные порно сцены безликих статистов, лишённых хоть какой-то то индивидуальности, нераскрытые персонажи с мутным прошлым и основная идея о том, что важнее всего получить животное удовольствие, крайний индивидуализм, доходящий до эгоизма. Это суррогат, сделанный из лиофильно высушенной субстанции, но не чистый и натуральный продукт.