Wszystkie recenzje Metro: Last Light

Nowe zagrożenie?

Minął rok od długiej i niebezpiecznej podróży bohatera. Ale teraz pojawiła się nowa nadzieja, a raczej nowe zagrożenie, jak niektórzy sądzili. Bohater będzie musiał ponownie połączyć się ze swoimi dawnymi zwyczajami i odnowić umiejętności, aby wyruszyć w nową, „ekscytującą” podróż pełną nowych niebezpieczeństw i nowych znajomości.

Podobnie jak w poprzedniej grze, będziesz musiał podjąć trudne decyzje, które mogą wpłynąć na zakończenie gry. Atmosfera gry pozostaje nienaruszona i w najlepszym wydaniu.

Grafika została znacznie ulepszona, a także dodano kilka kultowych lokacji. Na przykład, w jednej z misji będziesz mógł przespacerować się po Placu Czerwonym, a jeśli zechcesz, możesz odwiedzić Lenina w Mauzoleum.

Nie dodano żadnej nowej broni, ale w końcu wprowadzono porządny … Czytaj całość

Metro: Last Light to wspaniała gra postapokaliptyczna, mimo że nie oferuje otwartego świata jak S.T.A.L.K.E.R. i Fallout. Oferuje jednak liczne, rozległe lokacje, które przedstawiają życie zwykłych mieszkańców moskiewskiego metra. Walka jest dość standardowa dla współczesnych strzelanek: walczymy zarówno z ludźmi, jak i mutantami, przy czym ci drudzy zazwyczaj okazują się znacznie bardziej wymagający. Co zaskakujące, są też bossowie – trzech. Grafika jest bardzo dobra, niewiele współczesnych gier może jej dorównać. Gra oferuje dwie opcje przejścia, z których jedna (nieagresywna) odblokowuje alternatywne zakończenie. Polecam zagrać, nawet jeśli nie jesteś fanem strzelanek.

Last Light było gorsze od swojego poprzednika (2033), ale nieznacznie. Było krótsze, przez co wydarzenia rozwijały się zbyt szybko, pozostawiając gracza całkowicie przytłoczonym. Rozgrywka stała się prostsza; w 2033 było kilka naprawdę trudnych momentów, ale tutaj nie ma ich wcale; wszystko jest bardzo proste.

Cóż, grafika pozostała na poziomie 2033.

Fabuła zaczęła rozwijać się w przeciwnym kierunku niż w poprzedniej grze: w pierwszej musieliśmy zniszczyć Mrocznych, a w tej grze musieliśmy ich uratować.

Nawet w 2033 podejrzewałem, że Mroczni to ci źli. No cóż.

Dobra gra akcji z dobrze znanym postsowieckim klimatem.

Gra jest niesamowita, nie ma co mówić. To prawda, w porównaniu z pierwszą częścią ta nie jest tak straszna, jest znacznie mniej horroru. Nie mogłem ukończyć pierwszej części, bo byłem tak przerażony :D Ta gra ma coś ważnego i interesującego - skradanie! Uwielbiam skradanie. Rozgrywka, jak w Metro 2033, jest doskonała, wszystko jest na tym samym poziomie. Grafika, cóż, grafika jest z pewnością dobra, ale postacie, jakby to powiedzieć, są zbyt „czyste”, nie wyglądają jak mieszkańcy metra. Dźwięk, cóż, nie ma co mówić - doskonały, podoba mi się dubbing, zarówno rosyjski, jak i angielski. Ale to, co naprawdę mi się podobało, to zróżnicowanie przebiegu gry, obecność karmy, która wpływa na zakończenie. Nie spodziewałem się takiej różnorodności tras w tego typu grze, super. To świetna strzelanka z świetnym klimatem.

Kontynuacja oryginału, oparta na książkach Głuchowskiego. Rozgrywka nadal jest atrakcyjna dla fanów podobnych gier. Fabuła rozwija się i jeszcze bardziej adaptuje fabułę. Klimat jest równie dobry.

Prawie wszystko, co było w poprzedniej grze, zostało poprawione.

To całkiem fajna gra z ciekawą fabułą i przyzwoitą grafiką, która nadaje się nawet na słabsze komputery. Jest jednak kilka błędów, więc nie daję jej 10.

Doskonała gra z dobrą fabułą, ciekawymi postaciami, świetnymi lokacjami. Ogólnie rzecz biorąc, jest to arcydzieło.

Metro: Last Light to kontynuacja kultowego Metro 2033. Gra bardzo mi się podobała, przede wszystkim ze względu na klimat. Ma ciekawą fabułę, dialogi i oczywiście samą rozgrywkę. Wędrowanie po tym, co zostało z metra i spotykanie różnych frakcji w postapokaliptycznej Moskwie to czysta przyjemność. Gra spodoba się zarówno miłośnikom hałasu i skradania, jak i tym, którzy preferują skradanie. Osobiście starałem się grać w ciszy. Jeśli chodzi o grafikę, mogę powiedzieć, że jest najwyższej klasy. Oświetlenie, efekty specjalne i eksplozje to prawdziwa uczta dla oczu. Nie rozumiem, po co twórcy zadali sobie trud jej przerobienia – lepiej by zrobili, gdyby stworzyli kontynuację. Nie czytałem książek, ale wiem, że jest ich sporo, więc twórcy mają mnóstwo pola do popisu.

Myślę, że fani St… Czytaj całość