Szpital psychiatryczny. Mistycyzm. Niebezpieczeństwo. Ciemność. Przytłaczająca atmosfera. Beznadzieja. Śmierć. Złoczyńcy. Doskonała fabuła. Jump scare'y.

Zamówiłeś?

No to proszę bardzo! OUTLAST!!!!!

To wyzwanie dla wszystkich miłośników załamań nerwowych, krzyków, histerycznego bicia klawiaturą i myszką oraz... biegania do łazienki .

Fabuła. To coś, czego prawie nigdy nie spotyka się w grach tego gatunku. Zazwyczaj celem takich gier jest po prostu straszenie i dodawanie bezużytecznych, tajemniczych nut, które w ogóle nie rozwijają fabuły. Ale Outlast zrewolucjonizował ideę gier grozy.

Wcielamy się w dziennikarza, który postanawia zbadać dziwne plotki na temat Mount Massive Asylum. Dziennikarz Miles Upshur (nasz ofiara) otrzymuje e-maila z informacją o nielegalnych eksperymentach. I, jak to zwykle bywa w tym gatunku, rzucając zdrowy rozsądek i logikę na wiatr, udajemy się tam, uzbrojeni jedynie w kamerę. Trzy porzucone pojazdy opancerzone stoją przy wejściu do szpitala, sam szpital jest zasłany zwłokami i krwią, a wciąż żywi pacjenci nie zachęcają do rozmowy i są gotowi uderzyć cię pałką. Nie, nie wracamy, tylko kontynuujemy wędrówkę w głąb szpitala.

To standardowy banał. Ale ważne jest, aby wytrwać i grać dalej, ponieważ gra nabiera takiego tempa, że ​​będziesz chciał w nią grać pomimo mokrych spodni i drżących rąk.

I, jak zawsze, żadnych spoilerów dotyczących tego, co dzieje się dalej.

Rozgrywka. Wszystko tutaj jest niesamowicie proste, a jednocześnie wspaniałe. Mamy kamerę z noktowizorem... cóż, to wszystko, wystarczy. Używając go i naszego mózgu, musimy uciekać i ukrywać się przed pacjentami i „specjalnymi” postaciami. Będziemy musieli też odwracać ich uwagę. Sami wrogowie mają mniej lub bardziej dobrą sztuczną inteligencję. Mogą nawet zajrzeć pod łóżko i nagle zmienić trasę. Najważniejsze to zachować czujność. Kamera, nawiasem mówiąc, zapisuje również myśli Milesa w notatniku. To pomoże nam zgłębić historię szpitala i jego mieszkańców. Bardzo ciekawe, swoją drogą.

Biegniemy, chowamy się i szukamy potrzebnych przedmiotów, aby wejść do nowej części szpitala. Jest tam jednak strasznie. Czasami trzeba posiedzieć w szafce przez 10 minut, zbierając odwagę, żeby wyjść i pójść tam, gdzie trzeba.

Grafika. Wszystko jest tu bardzo dobre. Cieszy oko. To w końcu nie jest projekt niezależny. Oświetlenie tworzy tę przytłaczającą atmosferę, odsłaniając wszystkie horrory Mount Massive.

Dźwięki w grze są oszałamiające. Słychać każdy szelest, każdy oddech, każdy skrzyp. To naprawdę pomaga mieć wrogów na oku, nawet bez patrzenia na nich. Pacjenci mamroczą i krzyczą. Gwarantujemy, że całkowicie zanurzysz się w szpitalu psychiatrycznym.

Ostatecznie otrzymaliśmy naprawdę doskonałą historię grozy. Fabuła jest pierwszorzędna i trzyma w napięciu do samego końca. Jest zarówno przerażająca, jak i interesująca (polecam grać w nocy). Wszyscy fani tego gatunku po prostu muszą w nią zagrać. Teraz pozostaje tylko czekać na drugą część gry i ponownie dać się przerazić (w pozytywnym sensie) kunsztowi twórców.