Cóż, myślę, że absolutnie wszyscy znają tę grę grozy, więc nie ma sensu o niej dużo mówić. Jednak pomimo jej niesamowitej popularności, nie uważam Outlast za najlepszą grę grozy, ponieważ wszystko jest tu zrobione w najbardziej pretensjonalny i prosty sposób, jaki tylko możliwy, mianowicie: „Szybkie stopy NICZEGO się nie boją”, a żadna broń ani nawet najmniejsza symboliczna umiejętność walki nie są potrzebne. Oto sekret jednej z najlepszych współczesnych gier grozy.

Cóż, ta gra również mocno reklamowała kamery noktowizyjne. Zawiera też niesamowitą ilość przemocy, a każda lokacja jest po prostu pokryta galonami krwi. Z tego powodu w pewnym momencie całkowicie przestajesz się tym przejmować, bo za bardzo przyzwyczajasz się do śmieci, które tu się dzieją.

Gra jest niesamowicie realistyczna, powiedziałbym nawet, że jedna z najbardziej realistycznych w historii. Postać ma ciało, cień, wszystkie jej ruchy są szczegółowo animowane, tylko ona jest niema, ale to marnotrawstwo budżetu. Twórcy mieli tylko 1,5 miliona dolarów, co jest całkiem sporo jak na współczesne standardy gier.

Outlast okazał się dość pretensjonalnym projektem z ogromną ilością akcji. Za pierwszym razem, gdy grałem, naprawdę mi się podobała i byłem autentycznie przestraszony, ale po kilku podejściach gra staje się zupełnie nieinspirująca. Nawet na poziomie trudności Koszmar można łatwo ukończyć grę, nie odrywając palca od klawisza Shift, ponieważ bohaterowi nigdy nie brakuje energii, niezależnie od tego, jak bardzo się biega.