Trzeci rozdział wciągnął mnie jak czarna dziura. Rano siadałem i budziłem się wieczorem. Chciałem ukończyć JEDNĄ misję, ale zadania poboczne zajęły mnie na jakieś pięć godzin. Nigdy nie widziałem gry, w której wszystkie zadania poboczne byłyby w 100% interesujące, do tego stopnia, że ​​po prostu nie wiem, które misje są ciekawsze – fabuła czy zadania poboczne.

Byłem naprawdę poruszony szczegółami w grze: szczegółowymi polowaniami, sposobem chodzenia, a nawet tym, jak różnie jeździmy konno (w zależności od okoliczności).

W fabule jedyną rzeczą, która dosłownie mnie rozpłakała, był los Artura. Przez całą grę przywiązałem się do niego, tak jak w prawdziwym życiu, i współczuję mu z powodu wszystkiego, co go spotkało.

A jeśli chodzi o rozgrywkę, wszystko jest na 10/10! Każdy najmniejszy szczegół nierealnego świata był tak przemyślany, że czułem się jak w Matrixie – wszystko wydawało się takie realne.

W naszym obozie życie ciągle toczy się dalej: niektórzy są smutni, inni pijani, a kiedy wszystko jest w porządku, wszyscy zbierają się wokół ogniska i śpiewają.

POLECAM tę grę! Jedna z najlepszych gier, bardzo mi się podobała.