Zacznę od tego, że moim zdaniem to jak dotąd najlepsza gra. Wiedźmin 3 utrzymywał tę pozycję przez długi czas, ale RDR zdołał ją prześcignąć. Podoba mi się (!) to, czego niektórzy w niej nie lubią. Medytacyjny charakter, wszystkie te długie animacje, pozornie zbędna mechanika czyszczenia konia, broni i tak dalej. Chociaż rozumiem, że niektórym może się to nie podobać.

Warto wspomnieć o „przeciąganiu”, na które narzekają niektórzy. Ja z pewnością tego nie zauważyłem. Tak, pierwsze trzy rozdziały mają dość długi, NIEZBĘDNY wstęp, w którym po prostu żyjesz życiem bandyty, z całą rutyną i tak dalej. Udało mi się zanurzyć w tej atmosferze i zacząć żyć w tym świecie. I prawie żadna inna gra tego nie zrobiła. Fabuła jest świetna pod względem długości, nie jest rozwleczona i nie trzeba jej speedrunować.

Fabuła i bohater. Kiedy grałem po raz pierwszy, nie wiedziałem nic o pierwszej części RDR poza imieniem głównego bohatera. Wprowadzono mnóstwo nowych postaci i nie było to od razu jasne. Ale dzięki pierwszym kilku rozdziałom mogłem poznać każdą z nich, wchodzić z nimi w interakcje na obozie, wykonywać drobne zadania i tak dalej. Każda postać jest interesująca i dobrze rozwinięta, z własną osobowością i historią. Główny bohater, Arthur Morgan, jest po prostu cudowny. Ma charyzmę, dobrą historię i sprawia wrażenie prawdziwej osoby. Nie da się wyjaśnić, dlaczego fabuła jest tak świetna bez spoilerów. Tylko kompletny idiota zdradziłby taką grę, chociaż wiele osób przegapiło główny spoiler z powodu długiej wyłączności konsoli. Ale uwierzcie mi, to nie psuje wrażeń. Sam grałem w nią w 2018 roku i w ogóle nie zdradziła ona niesamowitego zakończenia. Łzy napłynęły mi do oczu i nawet teraz, gdy oglądam hołdy fabularne na YouTube, wciąż je ronię. Nie mam nic więcej do powiedzenia; dla mnie (!) to najlepsza fabuła ze wszystkich gier wideo, w jakie kiedykolwiek grałem. Uwielbiałem głównego bohatera równie mocno, jak mojego ukochanego Geralta z Wiedźmina.

Nie mam wiele do powiedzenia na temat rozgrywki. Jest w większości powolna, co lubię. Wolna, filmowa i z kilkoma bardzo pięknymi animacjami. Wszystko, czego potrzebujesz, aby w pełni zanurzyć się w atmosferze Ameryki przełomu XIX i XX wieku.

Grafika. O niej też nie ma wiele do powiedzenia. Jedna z najpiękniejszych gier do tej pory, z po prostu oszałamiającą grafiką. W połączeniu z pięknymi animacjami i mnóstwem drobnych szczegółów, czasami zapominasz, gdzie jesteś. Wszystko wygląda jak w filmie.

Online. Niewiele jeszcze w nią grałem i prawdopodobnie nigdy nie zagram. Jest podobna do GTA Online, ale na szczęście nie jest jeszcze tak obrzydliwą kiczem. Zdecydowanie mniej jest zawartości. Na szczęście nie ma jeszcze latających koni z karabinami maszynowymi. Granie ze znajomymi, wspólne odkrywanie wspaniałego świata – to jest w porządku. To chyba najcenniejsza rzecz w RD Online.

Chciałbym dodać, że polowania w grze są oszałamiające; świat zwierząt jest rozległy i naturalnie szczegółowy, podobnie jak 99% zawartości w tej grze. Losowe zdarzenia często nagradzają drobne, ale przyjemne konsekwencje. Podczas mojego drugiego przejścia, w rozdziale 2, odkryłem już wiele nowych rzeczy. Nawet poświęcając na to tyle czasu za pierwszym razem, przegapiłem mnóstwo ciekawych rzeczy.

Podsumowując, powtórzę. Uwielbiam tę grę i myślę, że będę w nią grał jeszcze wiele razy. Polecam każdemu przeżycie tej niesamowitej historii. Wiedząc, jak wspaniały był RDR2, z pewnością kupiłbym konsolę tylko dla niej.