Gdyby ktoś mnie zapytał: „Która gra kwalifikuje się jako NAJLEPSZA w różnych kategoriach?”, pierwszą rzeczą, o której bym pomyślał, byłby Resident Evil 2 Remake

W końcu to najlepszy remake klasycznej (oldschoolowej) gry, najlepsza odsłona Resident Evil, jeden z najlepszych współczesnych survival horrorów, jedna z najbardziej klimatycznych gier ostatnich lat i to coś, co można słusznie nazwać „ŻYWĄ NOSTALGIĄ”.

Część 1: Rozgrywka

Rozgrywka w tej grze jest umiarkowanie trudna, umiarkowanie przyjemna, strzela się do chodzących trupów i innej zmutowanej fauny, rozwiązuje się zagadki, które nie są przypadkowym poszukiwaniem kluczy już zaznaczonych na mapie (jak w RE5 i RE6), ale też nie są hardkorowym poszukiwaniem nie wiadomo czego i grzebaniem w każdej teksturze, jak w pierwszych grach Silent Hill. Zagadki tutaj zachowują równowagę między tymi dwoma czynnikami, dzięki czemu są idealne dla większości graczy. No i jest jeszcze fakt, że niemal cały czas spędzisz, wędrując wąskimi, ciemnymi korytarzami komisariatu policji, kanałami i podziemnym laboratorium nieszczęsnej korporacji Umbrella.

Część 2: Grafika

Grafika w RE2 Remake oczywiście nie jest nowej generacji, ale to tym lepiej. Ta gra to przede wszystkim remake klasyki z czasów, gdy nikt nie mógł sobie wymarzyć niczego lepszego niż pieczołowicie renderowane piksele w rzadkiej scence przerywnikowej. Ale nie myślcie, na podstawie tego, co mówię, że grafika jest zła lub przestarzała. To wcale nie jest prawda. Grafika jest więcej niż nowoczesna, choć nieco rozmyta. Efekty deszczu i ognia są pięknie renderowane, podobnie jak projekty wrogów, a także przyjemne twarze zarówno macho Leona, jak i pięknych Ady i Claire. Subtelne przyciemnienie i zielonkawy odcień dodają grze jeszcze więcej klimatu.

Część 3: Fabuła

Można by pomyśleć, że schematyczny motyw festiwalu zombie i złych naukowców, motyw obecny od lat 90., będzie zaskakujący, ale jest. Nawet gracze, którzy grali w oryginał, przeżyli to arcydzieło z zapartym tchem, martwiąc się o bohaterów do samego końca. Osobiście o mało nie popłakałem się, gdy Martin, policjant, którego do niedawna nie znałem, wydał ostatnie tchnienie, a gdy Ada wpadła do bezdennej otchłani, aż podskoczyłem z krzesła i krzyknąłem! Zdarza mi się to niezwykle rzadko (chyba cztery razy, z powodu intensywnej troski o postacie z gry), a RE2 również wywołało we mnie te emocje.

Mamy tu śliniące się zwłoki i komendanta policji… Sadysta i zboczeniec ostateczny, tajemnicza, zła korporacja, Japonka rzekomo pracująca dla FBI, Claire, która szuka swojego brata, ale ostatecznie szuka sposobu na uratowanie siebie, i oczywiście Leon – dzielny policjant, który doświadczył tego wszystkiego pierwszego dnia w pracy...

Ambient/Muzyka:

Dźwięk w tej grze to osobna forma sztuki. Huk strzałów, jęki i krzyki zmarłych, ostre uderzenia tych samych lizaków z sufitu, niesamowita muzyka, która wisi niczym ciężar w powietrzu, nawet odgłosy wrogów upadających na podłogę – wszystko jest niesamowicie fajne i tworzy niesamowity klimat.

Lokalizacja: Chociaż nie otrzymaliśmy oficjalnego rosyjskiego lektora (choć teraz można pobrać kilka doskonałych głosów stworzonych przez fanów), nie mogę powstrzymać się od pochwał dla angielskich aktorów, którzy doskonale oddali emocje wszystkich postaci w grze. Młodzieńczy bas Leona, olśniewający głos Ady z nutą wulgarności, mowa Claire, nawet idealnie dobrany głos lektora dla małej Cheryl. Słuchanie dialogów w RE2 jest NIESAMOWITE!

(Ale nie mogę wystawić tak pochlebnej recenzji lektorowi w niedawno wydanym RE4; głos pijanej Ady w wersji angielskiej jest okropny, podobnie jak głos 40-letniego Leona w wersji rosyjskiej.)

Optymalizacja: Cóż, jest po prostu fajny, nie będę się rozpisywał.

Wnioski: Jak wspomniałem na początku, Resident Evil 2 Remake to... To jedna z najlepszych współczesnych gier survival horror, odpowiednia zarówno dla weteranów, jak i nowicjuszy. Jest wiele innych gier o zombie, ale większość z nich jest ewidentnie nierealistyczna i nie zbliża się do klimatu prawdziwego horroru i strachu. (Real Estate 3, 4, 5, 6, Dying Light, niedawno wydany Dead Island 2, The Last of Us), ale ta gra Resident Evil, podobnie jak pierwsza, w pełni oddaje to uczucie, pozostawiając gracza praktycznie bezbronnego, ale nie bezbronnego (jak w Outlast i podobnych grach grozy) w obliczu niespotykanej dotąd liczby nieumarłych.

To jedna z najlepszych gier w historii branży. Mam nadzieję, że w przyszłości zobaczymy nowe gry utrzymane w tym samym duchu survival horroru, w jego oryginalnej formie.

Dziękuję, Capcom