Kolejny wybuch gniewu ze strony rodzimej branży gier niezależnych, próbującej pozyskać graczy nie jakością treści, a próbą stworzenia atmosfery. Cóż, nawet nie wiem, jak to wytłumaczyć. Są gry z fatalną rozgrywką, niezrozumiałym sterowaniem, kompletnym brakiem celu czy fabuły, i to tak, jakby nic tam nie było. A potem trafiasz na jakiś badziew, który przywołuje w tobie nostalgię za dzieciństwem, za jakimś przyjemnym wydarzeniem z życia. I choć ten badziew jest niesamowicie słabo wykonany, to i tak udaje mu się wywołać nostalgię. Dajesz więc grze maksymalną ocenę i mówisz: „To badziew, ale świetnie oddaje atmosferę”. Cóż, ta gra jest praktycznie taka sama. To badziew. To nawet nie jest gra w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Ale ktoś po zagraniu pisze, że zanurza cię w atmosferze podróży pociągiem. Co kto lubi. W moim przypadku nie doświadczyłem żadnej nostalgii ani immersji. Ta niedokończona gra pozostawiła jedynie smutną myśl, że gdyby zajął się nią kompetentny, zdolny deweloper, ktoś, kto rozumiałby, co robi, mogłoby to być prawdziwe arcydzieło. Ale tutaj, niestety, okazało się kompletnym bałaganem. Nieudana podróż przez Rosję, pociągami z identycznymi wagonami, składającymi się z trzech stacji i dwóch okrężnych linii.