Silent Hill is a mesmerizing action-horror game with a third-person view and puzzles. The events of the game will tell the story of writer Harry Mason, who went to... Więcej informacji
Najlepsza gra z serii Silent Hill, którą uwielbiam do dziś. Pikselowa grafika nie jest tak irytująca jak w pierwszych trzech grach z serii Resident Evil; wręcz przeciwnie, wciąga niesamowicie nastrojowym, mrocznym stylem. Jest nawet mały otwarty świat, rzadkość w późnych latach 90.
Dźwięk jest cudowny; każdy tupnięcie, trzask, szum radia, strzał – wszystko zostało wykonane z niesamowitą dbałością przez projektantów dźwięku. Brawo dla Akiry Yamaoki.
Wrogowie nie są drobiazgowymi draniami z pierwszych gier z serii Resident Evil, a raczej łatwymi do zabicia pasożytami. Walka jest również bardzo wygodna jak na tamte czasy, ale nie da się w nią grać na klawiaturze; wymagany jest gamepad.
Fabuła jest lepsza niż w drugiej części, gdzie bohaterem jest psychopata poszukujący żony, którą zabił. Tutaj bohaterem jest zwykły mężczyzna poszukujący swojej córki, która staje się częścią przerażającego rytuału.
Ta gra będzie Cię przerażać od samego początku, aż do napisów końcowych. Ta mgła, te złowieszcze ulice, te przerażające psy mutanty.
Ogromna ilość ukrytej, a raczej niezauważonej, zawartości.
Na początku gra zniszczyła Resident Evil, ale niestety seria ostatecznie umarła, a bohaterowi udało się uciec z otchłani śmierci.
Silent Hill do dziś przyciąga wielu graczy, ponieważ żadna gra z gatunku horroru nie zdołała odtworzyć, a tym bardziej wzmocnić, atmosfery grozy i „cichego szaleństwa”, które występują w pierwszej i drugiej części serii Silent Hill.
Лучшая часть Silent Hill, в которую я с кайфом играю по сей день. Пиксельная графика не вызывает дискомфорта, как в первых трёх резидентах, напротив, она привлекает своим крайне атмосферным, мрачным стилем. Тут даже небольшой открытый мир есть, что было большой редкостью для конца 90-ых.
Замечательный саунд, каждой топот, треск, шум радио, выстрел, всё сделано с невероятным старанием звуковых операторов. Низкий поклон Акире Ямаоке.
Враги это не дотошные гады, как в первых частях резидента, а вполне убиваемые паразиты. Боёвка для тех времён тоже очень удобная, но на клавиатуре играть невозможно, только на геймпаде.
Сюжет лучше чем во второй части, где герой — психопат, который ищет жену, которую сам убил. Здесь же героем выступает адекватный мужичок, который ищет свою дочь, которая становится частью страшного ритуала.
Эта игра будет пугать вас с самого начала и до титров. Этот туман, эти зловещие улицы, ужасные псы-мутанты.
Огромное количество скрытого, а точнее незаметного контента.
На старте игра уничтожила Resident Evil, но к сожалению, в дальнейшем серия умерла, а резидент смог выбраться из предсмертного состояния.
Silent Hill и по сей день тянет к себе многих игроков, потому что, ещё ни одному хоррору не удалось повторить, а уж тем более приумножить ту грань ужаса и "тихого безумия", что происходит в первой и второй части серии игр "Тихого Холма".