Darmowa strzelanka MMO z otwartym światem, będąca połączeniem S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Czarnobyl i Minecraft. Projekt pierwotnie powstał jako fanowska... Więcej informacji
Wszystko zaczęło się, gdy miałem około 21 lat.
To był czas, kiedy mój przyjaciel i ja, oboje mieliśmy komputery, szukaliśmy gry, w którą moglibyśmy grać razem i która by nam się podobała.
Przyglądaliśmy się Minecraftowi i S.T.A.L.K.E.R.
Natknęliśmy się na ten crossover między tymi dwiema grami. 
Graliśmy przez około trzy lub cztery lata.
Wiele się zmieniło przez te lata.
Sama gra i efekt końcowy są dla mnie wyjątkowe.
Mój przyjaciel gra do dziś; uwielbia ją.
Znalazł tam wszystko, czego szukał.
Zarówno klan, jak i sprzęt najwyższej klasy.
On sobie z tą grą poradzi.
Niczego w niej nie osiągnąłem. 
Okazało się to dla mnie naprawdę trudne.
Ta gra jest dla tych, którzy mają silne pokłady cierpliwości i uporu.
Podam dwa powody oparte na moim doświadczeniu, a to tylko moja opinia.
Jestem neutralny wobec gry i nadal niewiele o niej wiem.
Proszę, nie lekceważcie jej. 
[1]
Zbyt często jest, jak to słusznie nazywają, „restrukturyzowana”.
- Zmiana broni
- Zmiany pancerza
- Zmiana mechaniki
Za każdym razem trzeba zagłębiać się we wszystko na nowo.
Jeśli broń się zmienia, trzeba znaleźć jej odpowiednik.
Jeśli pancerz się zmienia, musisz nie tylko znaleźć odpowiednik, ale także, jeśli pancerz tego wymaga, stworzyć nową konstrukcję.
To wszystko kosztuje zarówno czas, jak i pieniądze.
[2]
Moim zdaniem gra ma „rangę” dla pancerza i całego wyposażenia w ogóle.
Pomaga to określić, z kim będziesz grać.
Albo działa to nieprawidłowo, albo jest skuteczne tylko w tym sensie, że gra zmusza cię do zdobywania coraz wyższych poziomów, aż do poziomu „Mistrza”, a nawet „Legendy”, a potem to już tylko piekło.
Tak czy inaczej, wytwarzanie ekwipunku i zbieranie łupów jest nadal interesujące, nawet jeśli może być bardzo trudne.
Nie wiem, co jeszcze dodać, ale mogę powiedzieć tyle:
- Lepiej wybrać szczęśliwe życie, nie gonić za najlepszym sprzętem, tworzyć to, co uważasz za konieczne.
Jeśli to konieczne, graj na niższych rangach.
Słuchaj, możesz grać weteranami i przynajmniej jakoś czerpać przyjemność z gry.
A potem zobaczymy, czy musisz awansować i czy warto.
Всё началось примерно в 21 году.
Это было то время, когда мы искали с кентом, имеющие оба пк, игру, в которую будем вместе играть, и она будет нам обоим интересна.
Ориентировались на Майнкрафт, и сталкер.
Наткнулись на вот такой результат скрещивания двух игр
Играли, около трёх-четырёх лет.
Спустя это время, много что изменилось.
Сама игра, и конечный итог, лишь для меня.
Друг играет по сей день, ему эта игра нравится.
Он обрёл там все, к чему стремился.
И клан, и топ снарягу
Ему эта игра по силам.
Я же, не добился каких то достижений в этой игре
Для меня она оказалась по настоящему сложной.
Игра для тех, у кого закалён стержень на терпение, и упрямость.
Я назову две причины, исходя из своего опыта, ну и это моё лишь мнение.
Я отношусь к игре нейтрально, да и до сих про много чего не знаю о ней.
Прошу не призирать
[1]
Она слишком часто, как это правильно называется, «перестройка» перестраивается.
- Меняется оружие
- Меняется броня
- Меняются механики
Каждый раз, во все приходится вникать по новому.
Если меняется оружие, нужно искать аналог.
Если меняется броня, нужно искать не только аналог, но и в случае требований брони, собирать новую сборку.
Это всё как минус время, так и минус деньги.
[2]
В игре присутствует, скажу своим словом «звание» брони и всего снаряжения в целом.
За счет этого, строиться распределение, против кого вы будете играть.
Работает оно либо криво, либо грамотно лишь в том плане, что игра вас будет вынуждать качаться всё выше и выше, вплоть до «мастера» или вообще «легенды», а там уже реальный ад.
Так или иначе, «крафтить» снарягу, собирая для неё какой либо лут, всё таки интересно, хоть и бывает очень сложно.
Не знаю что ещё добавить, но могу ещё сказать вот что:
- Лучше выбрать счастливую жизнь, не гонятся за топ шмотом, крафти то, что ты считаешь нужным.
Если надо, играй на низких рангах.
Вон, можешь на ветеранках играть, и уже хоть как то балдеть от игры.
А там уже видно будет, надо ли тебе двигаться выше, и стоит ли оно того.