Wszystkie recenzje Syberia 2

Cóż mogę powiedzieć... Gra jest równie wspaniała, co pierwsza część. Ma te same ciekawe zagadki, tę samą wciągającą fabułę, te same uwielbiane postacie (zwłaszcza nużącą grę Oscara). Myślę, że osoby znające Syberię to wiedzą. Słowa są zbędne =)

Po pierwszej grze z niecierpliwością czekałem na drugą. I oto w końcu jest. Chciałbym zaznaczyć, że grafika gry w ogóle się nie zmieniła, a nawet zyskała odrobinę czegoś nowego. Poza tym to wciąż ta sama stara Syberia, z tymi samymi interesującymi zagadkami i łamigłówkami. Kate kontynuuje swoją podróż z Hansem Voralbergiem, której nigdy nie był w stanie ukończyć samodzielnie. Głównym celem jest odnalezienie mamutów syberyjskich. Niestety, osobiście nie mogłem jej ukończyć, ponieważ gra nie jest przetłumaczona na rosyjski – nie ma nawet napisów – co jest ogromną wadą. W pewnym momencie zgubiłem się w fabule, biegając z angielskim słownikiem. Warto zagrać w tę grę, ale granie w nią tylko dla zagadek jest głupie, ponieważ kluczowa jest w niej fabuła.

Jeśli grałeś w pierwszą część, nie znajdziesz niczego nowego w rozgrywce. Ale piękno pozostało, podobnie jak wspaniałe udźwiękowienie, świetna fabuła i dialogi postaci, a do tego dodane syberyjskie krajobrazy, śnieg, szalone Hany, jukkole i mamuty. Gra jest fajna, ale przedmioty i części mogą być trudne do znalezienia w niektórych miejscach, więc bądź ostrożny, bo będziesz musiał dużo biegać.

Druga część wspaniałej gry. Choć w istocie jest to raczej druga część tego samego projektu. Fabuła urywa się tak płynnie w pierwszej części i kontynuuje w drugiej, że po prostu nie sposób postrzegać tych gier oddzielnie.

Znów zanurzamy się w atmosferze baśni, tajemnicy i odrobiny mistycyzmu. Świat wokół nas stara się być zwyczajny, ale co jakiś czas, tu i ówdzie, przebijają się ważne i nietypowe elementy. Znów ruszamy w pogoń, ale jeśli wcześniej była ona huczna, to teraz gonimy za marzeniem.