Moim zdaniem Skyrim to najlepsza gra Bethesdy. Nawet siedem lat później wciąż cieszy się popularnością. Podobała mi się rozgrywka; Bethesda improwizowała i dodała nietypowy system poziomów, który bardzo mi się spodobał.

Jeśli chodzi o grafikę: jak na tamte czasy, a nawet teraz, jest dość realistyczna, a dzięki modom można ją znacznie ulepszyć. Fabuła jest ciekawa, a po drodze można też wykonać sporo ciekawych zadań. Sterowanie jest standardowe, ale można grać zarówno z perspektywy pierwszej, jak i trzeciej osoby.

Muzyka jest 10 na 10; piosenka na ekranie głównym wciąż siedzi mi w głowie. Nie wiem, jak z trybem wieloosobowym; nie grałem w nią. Lokalizacja jest słaba, z okazjonalnymi nieścisłościami w tłumaczeniu itp.

Ale nic nie jest idealne. Niedawno rozegrałem bitwę z pierwszym smokiem i wpadłem do gruzów wieży, nie mogąc się wydostać. Tak zakończyła się historia legendarnego Dovahkiina. Kolejnym problemem był poziom trudności. Co prawda wielu graczy preferuje hardcorowe lub łatwe rozgrywki – można je dostosować w ustawieniach. Jednak poziom trudności jest tu raczej niesprawiedliwy: legendarny wojownik 100. poziomu, który pokonał straszliwego Alduina, został zabity przez bandytę 105. poziomu.

Podsumowanie: Nadal uważam Skyrima za jedną z najlepszych gier, w jakie grałem, ale błędy i problemy z poziomem trudności nie pozwalają mu być najlepszym.