Skyrim to wspaniała gra przygodowa. Prawdziwie otwarta gra RPG z rozległym uniwersum. Chciałbym jednak zwrócić uwagę na coś, co wydaje mi się rażącą wadą Skyrima. Omówię to krok po kroku:

1. Zmuszanie do angażowania się w mitologię i politykę.

W każdej interakcji postać jest zmuszona powiedzieć ci o wiele więcej, niż prosiłeś. Zdecydowałeś się podejść do postaci? Zaczną tak narzekać, że dowiesz się o polityce, znajomych postaciach i tak dalej. I tak samo WSZYSCY. Mówiąc wprost, postacie są nienaturalnie gadatliwe. Każdy chce ci powiedzieć dokładnie to, co może. Moim skromnym zdaniem to nonsens. I nie podoba mi się, kiedy zmuszają mnie do mitologii, którą, gdybym chciał, mógłbym lepiej zgłębić z książek albo ich o to zapytać.

2 zadania gildii z jednym schematem

Nie ma o czym mówić. Najpierw uczeń, potem zadania z porządkowaniem/zabijaniem, potem nieoczekiwany zwrot akcji, zadanie główne i bum – jesteśmy przywódcą klanu. I nie musisz nawet być złodziejem ani magiem, żeby należeć do ich gildii. Możesz być we wszystkich naraz. Moim zdaniem, to wstyd.

3 nierozsądne zadania

Chociaż krytyka nie dotyczy tylko tych zadań, ale zadań w ogóle. Brak logicznego myślenia zazwyczaj oznacza, że ​​gdziekolwiek pójdziesz, wszystko kończy się zadaniem z „zabijaniem”. Nawet żeby zostać bardem, musisz udać się do lochu. Umiesz dobrze mówić? Pisać? Czytać? Nie, najważniejsze to dobrze zabijać. I to nie jest tylko jedno zadanie...

4. Szybkość zadania

W ciągu 15 minut dość długiego zadania udaje ci się zaprzyjaźnić z kimś, dwa lub trzy razy zmienić zdanie strażników, trafić do innego lochu i dostać nóż w plecy. Oczywiście przesadzam, ale długie zadania nie mają płynności. To tak, jakby dawali nam narrację, żebyśmy mogli zobaczyć najważniejsze momenty i szybciej je ukończyć. Rozumiem, dlaczego zrobili to w ten sposób, ale znowu, z tego powodu jest bardzo mało naprawdę zapadających w pamięć zadań.

5. Nie wszystkie zadania dają ci swobodę wyboru sposobu ich ukończenia.

A raczej bardzo niewiele. Są zadania, w których, aby je ukończyć, musisz współpracować z postacią, której w przeciwnym razie wbiłbyś nóż w plecy. Jednak zadanie to zostałoby uznane za porażkę. Mogę się mylić, ale ostatecznie, jakkolwiek na to spojrzeć, w niektórych zadaniach jesteś zmuszony robić rzeczy, których nie chcesz robić, i nie dostajesz innej możliwości działania niż ich zignorowanie. Drobna rzecz, ale szkoda.

6 Łatwo jest stworzyć sobie zwycięską zbroję

To fakt znany od dawna. Nawet nie będę za dużo pisać

7. Wilkołaki nie mają słabości

Byłoby w porządku, gdyby wyły do ​​księżyca każdej nocy, ale w rzeczywistości po prostu nie zaśniesz (co jest trywialne) i nie złapiesz choroby. To jak jeden wielki bonus od chorób dla zwykłej postaci. Nie zostały one dokładnie przemyślane, moim zdaniem.

7.1* brak modyfikacji realizmu =

8. Towarzysze

Kiedy się do nich zbliżysz, staną się równi twojemu poziomowi. Nie będą już awansować, co jest wkurzające. Podczas gdy ty będziesz się poprawiał, twoja Lydia spojrzy na ciebie i zapłacze, że wkrótce nie będziesz jej w ogóle potrzebował i znajdziesz sobie innego towarzysza. A oni są po prostu głupi. Są przydatne w walce, ale podróżowanie z nimi to istne piekło.

9. Popieprzone wesele i miłość

Osobista drobnostka. Zignoruj ​​to.

10. Dialogi

Kroch nie dorównuje „wiadomo-czemu” „efektowi” i „erze”. A jeśli to normalne, to są po prostu banalne. Często nie wierzysz postaciom, a jak już wspomniałem, jest mnóstwo zbędnych słów.

10.1. Obiecali!

Obiecali, że jeśli rzucisz prawdziwy miecz na drogę i dwóch bezdomnych go zauważy, to się o niego pobiją! Boże, kupiłem tę grę właśnie z tą myślą. Wyobrażasz sobie ból, gdybyś nie zobaczył niczego takiego?

11 Główny wątek

To również czysto subiektywna uwaga, ale główny wątek powinien trzymać się kupy i być czymś, w co chce się grać. To wskazuje, że jest to wątek główny, a reszta jest drugorzędna. Rozumiem, że w grach Bethesdy chodzi o przygody i zadania poboczne, ale ich główne zadania, niestety, nie są na tyle intrygujące, by je ukończyć.

12 Lochy

Rozumiem, że wiele osób kojarzy przygodę z plądrowaniem jaskiń i grobowców... ale obiektywnie rzecz biorąc, około jedna trzecia lub ćwierć mapy poświęcona jest holokaustom „po prostu dlatego, że ludzie chcą zabijać”. Rozumiem, że wiele rzeczy można zignorować, ale wejście do innego lochu tylko po to, żeby zabłysnąć czymś nowym... Powiem tak: nie jest to motywacja do wejścia tam (biorąc pod uwagę, że wszystkie są niemal identyczne), ale raczej podjęcie decyzji, że cena nie usprawiedliwia środków.