Total War: Attila - kontynuacja historycznej strategii z walkami w czasie rzeczywistym i turowymi ruchami po globalnej mapie. Gra opowiada historię legendarnego... Więcej informacji
Grałem w tę grę przez prawie 200 godzin (nieco więcej w Rome 2) i mogę śmiało powiedzieć, że jest warta swojej ceny i może zająć więcej niż jeden wolny wieczór.
Dla wielu, oczywiście, obserwowanie upadku własnego imperium, starannie i fragmentarycznie budowanego w poprzedniej części, zdobywanie nowych terytoriów, obrona władzy w wojnach domowych i tak dalej, będzie bardzo smutne. Ale prowadzenie nowych, młodych królestw marzących o wielkości do wielkości i chwały – tych, które ukształtują historię nadchodzących stuleci – jest o wiele bardziej ekscytujące. Wszystko, co stare, zostanie spalone do gołej ziemi, wszyscy słabi i ci, którzy zapomnieli o odurzającym smaku bitwy, zostaną zabici – nadszedł czas, aby silni odzyskali to, co im się prawnie należało. A dla tych, którzy kochają siać panikę, zniszczenie i chaos, również znajdzie się tu wiele atrakcji.
Po tej lirycznej dygresji chciałbym wskazać główne zalety tej odsłony, które osobiście doceniam: w końcu powracające, pełnoprawne drzewo genealogiczne z mnóstwem doskonałych funkcji oraz możliwość prawdziwego „zrównania” miast z ziemią. Oczywiście, jest wiele innych zalet, ale można o nich przeczytać w bardziej obszernych artykułach, ale właśnie tych dwóch funkcji brakowało w Rome 2.
Do wad należy oczywiście system płatnych dodatków DLC – z drugiej strony nikt nie zmusza do ich zakupu. Warto jednak zaznaczyć, że większość z nich w tej odsłonie jest naprawdę warta swojej ceny – dobre i ciekawe frakcje z unikalnymi jednostkami i, co jeszcze bardziej odróżnia Rome 2, ich własne minikampanie.
Наиграл в игру почти 200 часов (в Rome 2 немного больше), и могу с уверенностью сказать, что она стоит своих денег и может занять далеко не один свободный вечер.
Для многих, конечно, наблюдать закат собственной империи, которую тщательно и по кусочкам выстраивали на протяжении прошлой игры, захватывая новые территории, отстаивая власть в гражданских войнах и т.д., окажется очень грустным. Но привести к величию и славе новые, молодые, мечтающие о величии царства, на которых и будет держаться историях следующих веков — намного интереснее. Всё старое будет сожжено дотла, все немощные и забывшие пьянящий вкус битвы будут убиты — пришло время сильных забрать то, что принадлежало им по праву. А для любителей сеять панику, разрушение и хаос здесь также найдется много интересного.
После такого лирического отступления хотелось бы сказать отметить лично для меня главные плюсы это части: наконец-то вернувшееся полноценное древо семьи с кучей отличных возможностей, возможность по-настоящему "сравнять с землей" города. Разумеется имеется и много других плюсов, но о них можно почитать в более полных статьях, но вот эти две "фишки" — это то, чего не хватало Rome 2.
Из минусов, конечно, система платных dlc — но, с другой стороны, вас никто не заставляет приобретать их. Хотя, стоит сказать, что большинство из них в этой части действительно стоят своих денег — хорошие и интересные фракции с уникальными юнитами и, что еще более отличительно от Rome 2, своими мини-кампаниями.