„Jest jedno prawo wszechświata i wszystko ma swój początek i koniec. Panowanie starego szogunatu dobiega końca…”

Oglądałem tę cholerną przerywnik filmowy tyle razy, walka dwóch samurajów, atak na zamek, cała ta sytuacja

przyprawia mnie o gęsią skórkę.

Shogun 2 to wspaniała gra strategiczna pod każdym względem: klimat XVI-wiecznej feudalnej Japonii został oddany tak dobrze, jak to tylko możliwe – przemówienia dowódców armii przed rozpoczęciem bitwy, okrzyki żołnierzy na polu bitwy i wiele innych podobnych szczegółów tworzą wrażenie całkowitego zanurzenia w tym pięknym świecie; grafika, animacja i dźwięk są najwyższej klasy i wyglądają dobrze nawet teraz – 5 lat po premierze; sztuczna inteligencja wie, jak walczyć, i to bardzo dobrze. Serio, wyzwanie będzie obecne przez prawie całą grę; Element strategiczny nie jest tak prosty, jak mogłoby się początkowo wydawać. Niedawno podbite prowincje buntują się, żywności często brakuje, armia może i ginie z wycieńczenia; istnieje gospodarka, którą łatwo zrozumieć, ale trudno wykorzystać, a armii nigdy nie starcza pieniędzy.

Gra ma oczywiście pewne wady, ale głównymi z nich są bitwy morskie: są nudne, nieciekawe i nieco psują ogólne wrażenia. Reszta nie jest tak zauważalna i nie wymaga mojej uwagi.

Podsumowanie: gra jest dobra, momentami nieco hardkorowa (czegoś, czego brakowało w Drugim Rzymie). Są dwa główne dodatki DLC, które w niczym nie ustępują jakością oryginałowi. Gra wciąga na wiele, wiele godzin. Gorąco polecam jej zakup (nawet jeśli jest w promocji). Zdecydowanie warta swojej ceny.