Odpuściłem sobie grę, dopóki jej nie wypróbowałem.

Zacznijmy od fabuły. Grałem w CS-a przez wiele godzin i uważałem ją za niemal złoty standard strzelanek z elementami rywalizacji – nic nadzwyczajnego, wszystko jasne i proste. Jedyne, co się zdarzało, to to, że systematycznie porzucałem grę kilka razy w roku, ponieważ zdawałem sobie sprawę, że powoli robi się nudna, a twórcy zbyt rzadko wprowadzali coś nowego.

I właśnie podczas tej ostatniej przerwy natknąłem się na Valika. Moją pierwszą myślą, jak już wspomniałem, było: „No, daj spokój, jakie umiejętności, o czym ty mówisz?”. Ale po wypróbowaniu gry zdałem sobie sprawę, że wszystkie te umiejętności to właśnie ta część, która łamie ci mózg. Oznacza to, że przez cały mecz musisz doskonale zdawać sobie sprawę z tego, co potrafią twoi sojusznicy i przeciwnicy. Poza tym przez cały mecz czekasz i czekasz na moment, w którym użycie umiejętności będzie naprawdę uzasadnione. Uważam to za bardzo ciekawy pomysł.

Podsumowując, chcę powiedzieć, że projekt jest sukcesem. Cały związek między zasadami Counter-Strike'a (podłóż bombę, rozbrój ją) a unikalnymi umiejętnościami agentów jest absolutnie urzekający.

I wierzę, że w miarę rozwoju tego projektu, będzie on w stanie podbić serca jeszcze większej liczby graczy. To tylko kwestia czasu.