Zawsze uważaj, gdzie trafiasz!

Jestem pewien, że wielu było rozczarowanych „400 Days”, bo to całkiem logiczne. Gra ukazała się w przerwie między pierwszym a drugim sezonem „The Walking Dead” od Tails. Nikt nie ukrywał, że to był „zapychacz”, zapowiadający nowy sezon. ALE jakim zapychaczem się okazał! Dla mnie osobiście ten zapychacz był nawet lepszy niż cały drugi sezon. Krótkie, zwięzłe historie o ludziach, których imion nie zapamiętasz, a twarzy zapomnisz. Czyż to nie jest prawdziwe życie? Zawsze postrzegamy siebie jako głównych bohaterów, ale w rzeczywistości nimi nie jesteśmy.

„400 Days” pokazało historię zwykłych ludzi, a nie tych, którzy potrafią w pojedynkę zniszczyć setki zombie i znosić piekielne męki tylko dlatego, że są głównymi bohaterami. Bohaterowie giną szybko i niespodziewanie, a wybory moralne, które następują po sobie w każdej historii, pozostawiają po sobie uczucie duchowego wyczerpania.

Gra nie jest długim sezonem The Walking Dead, a raczej kilkoma historiami o mękach naszych bohaterów w ciągu pierwszych 400 dni. Możesz rozgrywać te „retrospekcje” w dowolnej kolejności. Każda historia jest wyjątkowa i przemyślana, a krótki czas trwania nie pozwoli ci odpocząć od rozgrywającego się wokół horroru. Przez całe półtorej godziny gry jesteś spięty – nawet się spociłem – i czekasz na haczyk. Poważne decyzje spadają na ciebie... i załamujesz się pod ich ciężarem.

Jedynym spoilerem jest to, że wszystkie historie zbiegają się w jedną. Ostatnie dialogi są oszałamiające; głębia postaci jest namacalna dzięki oryginalnym aktorom głosowym. Bohaterowie mówią jak zwykli ludzie. Żadnego patosu, tylko ból, który każdy z nich odczuwa.

W tych historiach jest miejsce na trójkąty miłosne, narkotyki, nieznajomych, przestępstwa i po prostu makabrę. Nie ma tu dobrych ludzi, właściwych wyborów ani zaufania – tylko mrok, strach i oszustwo.