Po dwóch aktualizacjach silnika gry, grafika War Thunder uległa poprawie i oferuje przyzwoitą fizykę niszczenia terenu. Jednak fizyka pojazdów w grze stała się wyjątkowo słaba, ewidentnie kontrolowana nie przez silnik gry, a przez skrypty, które działają słabo i nieprawidłowo. Osiągi i charakterystyka lotu pojazdów są bardzo słabo dostrojone: przyspieszenie, nurkowanie i pochylanie są identyczne dla wszystkich samolotów z tej samej grupy (tłokowych i odrzutowych). Nie ma różnicy w przyspieszeniu samolotów odrzutowych i tłokowych, pomimo odmiennej pracy ich silników. Podczas ruchu pojazdów obserwuje się liczne nienaturalne ruchy, takie jak odbijanie się czołgów po niewidocznych nierównościach terenu, a w samolotach, po wyjściu z beczki, często obserwuje się poślizg (bok pod kątem do kierunku ruchu). Co więcej, gdy samoloty strzelają do wroga, mogą obrócić się pod kątem do wektora ruchu i uderzyć w niego. Pochylenie i klapy wyraźnie działają inaczej w różnych momentach. Na przykład, podczas ruchu pionowego samolotu, u dołu, po wysunięciu klap i użyciu pochylenia, samolot nagle traci sterowność, chociaż powinna być inna. Oznacza to, że w pewnych momentach samolot zamienia się w niekontrolowany kloc. Najczęściej dzieje się tak w bitwach zręcznościowych. Ale zdarza się to również w bitwach realistycznych. Bitwy realistyczne w grze to te same bitwy zręcznościowe, w których wszystkie samoloty zamieniają się w kloce. Nie jest do końca jasne, na czym dokładnie polega ich „realizm”. Z powodu słabej fizyki lotu i nieprawidłowo skonfigurowanych parametrów osiągów samolotu, wszystkie podane w specyfikacji dane dotyczące prędkości, prędkości wznoszenia i charakterystyki manewrów są całkowicie puste i nie odzwierciedlają rzeczywistości. Czołgi mają fatalny system uszkodzeń. Wydaje się, że zależy on wyłącznie od losowości, a nie od działań gracza. Strzelając w to samo miejsce, możesz przebić cel lub nie (co zdarza się częściej). Pojazdy praktycznie nie mają pancerza. Balans jest fatalny. Na przykład, jeden lub podobny współczynnik bojowy (BR) jest przypisywany pojazdom, które znacząco różnią się charakterystyką lotu i osiągami. W rezultacie trafiają one do tej samej bitwy. Dotyczy to szczególnie bitew powietrznych, głównie zręcznościowych. Tam samolot hipersoniczny i poddźwiękowy, z flarami (pułapkami termicznymi pocisków) i bez nich, z pociskami o ulepszonych właściwościach odchylania i bez nich, mogą znaleźć się w tej samej bitwie. Na przykład, MiG 15S BR 8.7 trafia do tej samej bitwy z MiGiem 21 BR 8.7-9.0. Pierwszy jest tym drugim. Samolot poddźwiękowy bez flar i pocisków, podczas gdy drugi tak. Różnica między nimi jest kolosalna pod względem osiągów i uzbrojenia (z wyjątkiem strzelającego do przodu). MiG-15 nie może dogonić, przewyższyć, wyprzedzić ani obronić się przed pociskami MiG-21. MiG-21 ma pociski PARL, które strzelają w przednią półkulę i są szybsze. Dlatego MiG-15 nie ma szans w walce czołowej. Różnica w możliwościach bojowych między nimi jest taka sama jak między MiG-15 a dwupłatowcem z lat 20. Ale kończą w tej samej walce, ponieważ mają podobną obronę powietrzną. I takich przypadków w grze jest mnóstwo. Taka sama sytuacja ma miejsce na przykład z Sabre (niektóre typy) i Harrier. Z tego powodu gra staje się po prostu niegrywalna. Gra wprowadziła wiele interesujących technologii, w tym pociski rakietowe, flary, możliwość zakopywania pojazdów, drony zwiadowcze i wiele innych. Problem polega jednak na tym, że są one wykorzystywane chaotycznie. W rezultacie gra stała się technologicznym wysypiskiem śmieci.

Gra ma bardzo dobry pomysł, który osobiście mnie do niej przyciąga i sprawia, że ​​jest potencjalnie interesująca i realistyczna. To idea „jednorazowej rozgrywki”. Jednak, aby gra była interesująca, musi być wdrożona w sposób uwzględniający zasadę wpływu gracza. Zasada ta głosi, że gra powinna dawać graczowi możliwość wygrania dzięki własnym „umiejętnościom”. Ta zasada jest bardzo ważna dla War Thunder, ponieważ gracz może zostać zabity jednym strzałem w dowolnym momencie. Gracz powinien móc wykorzystać SWOJĄ UMIEJĘTNOŚĆ nie tylko do „przepisania” jednorazowej rozgrywki, ale także do obrony przed nią. W obecnej grze, po aktualizacji silników gry, nie ma niczego, co choćby zbliżyłoby się do tego. Na przykład, gra oferuje pociski na samolotach, przed niektórymi z nich można się bronić flarami. Pomysł wydaje się dobry, a nawet wspaniały, ale kiedy zaczynasz używać flar z pocisku, odkrywasz, że nie zawsze działają. Wydaje się, że wystrzeliłeś je we właściwym momencie; powinny cię chronić, ale nie rozpraszają pocisku. A ten proces zależy bardziej od losowości niż od twoich działań. Pytanie brzmi więc: jaki jest sens takiej gry, jeśli nie możesz wygrać swoimi umiejętnościami? Kolejna kwestia dotyczy również samolotów. Możesz wytrwać i opanować sterowanie samolotem do perfekcji, opanowując akrobacje i zasady walki manewrowej, ale przegrasz tylko dlatego, że fizyka gry jest okropna, z identycznymi parametrami osiągów samolotu (wzrost prędkości nurkowania, utrata prędkości przy zadzie, przyspieszenie, zwrotność itp.), co uniemożliwia ci wykorzystanie swoich umiejętności i zostanie zestrzelonym. Albo skończysz w walce z samolotem o lepszych osiągach (na przykład MiG-15 i MiG-21), w której będziesz bezsilny. Gra ma również inne niewygodne i mylące funkcje, takie jak fatalna widoczność zarówno na ziemi, jak i w samolocie. System przeciążeń jest fatalnie skonfigurowany. Na przykład każde odchylenie od kursu podczas lotu, powiedzmy, pionowego w Sabre, zwłaszcza z klapami i pochyleniem, natychmiast prowadzi do poważnych przeciążeń i utraty kontroli, podczas gdy inne działania, takie jak niekończące się beczki lub beczki z nagłymi zniżaniami i wznoszeniami, nie powodują takich przeciążeń. Albo inny przykład: wykonujesz manewr z użyciem klap, podczas gdy wróg w innym samolocie tego nie robi. Poruszacie się z tą samą prędkością i wykonujecie ten sam manewr (w pionie, w poziomie – nie ma to znaczenia). Załogi są identyczne. Ale wasze przeciążenia gwałtownie rosną podczas manewru, podczas gdy wróg nie. Użycie pochylenia i klap najwyraźniej odgrywa tu rolę, sugerując, że fizyka jest skryptowana, a nie oparta na silniku. Gra ma też wiele innych wad; mógłbym o nich pisać bez końca.

Chciałbym wspomnieć o opóźnieniu osobno. Opóźnienie jest kluczowym czynnikiem w tej grze. Przy dużym opóźnieniu nie będziesz w stanie strzelić pierwszy do czołgów, ani nie będziesz w stanie dostrzec pojazdów wroga pojawiających się nagle, na przykład zza budynku. Przy dużym opóźnieniu nie będziesz w stanie trafić ich czołowo, ani nie będziesz mógł ich ostrzelać z boom-zoomu. Co więcej, nie wygrasz bitwy manewrowej, ponieważ nie będziesz w stanie określić, gdzie i jak pojazdy wroga są ustawione względem twojego samolotu. Opóźnienia to zmora tej gry. Grałem na trzech różnych komputerach, z trzema różnymi sieciami (4G, internet przewodowy, światłowód). Nic się nie zmienia, wszystko działa tak samo. Za każdym razem gram na minimalnych ustawieniach grafiki. Pierwsza bitwa po zalogowaniu działa bez zarzutu, lagi są grywalne. Ale od drugiej bitwy nagle, za jednym pstryknięciem palca, pojawiają się wysokie lagi. Nie rozumiem dlaczego. Wszystko wydaje się normalne, a potem nagle pojawia się ogromne opóźnienie i nie mogę nikogo trafić. Wydaje się, że opóźnienie wynosi od 0,5 do 1 sekundy. Ping jest normalny i nie ma utraty pakietów. Zauważyłem też, że liczba klatek na sekundę często się waha. Myślę, że problemem jest słaba optymalizacja gry i słaby kod sieciowy (który może nie działać poprawnie z istniejącym silnikiem gry). Wszystko to często prowadzi do braku grywalności.

Gram w tę grę od dawna, od 2014 roku, na różnych kontach. Latałem głównie samolotami w salonie gier i gra mi się podobała. Kiedyś taka była. Teraz jest po prostu okropna. Nie mam ochoty w nią grać. Nie wspominając o darowiznach. Kiepska fizyka, fatalne osiągi samolotów i ustawienia sterowania oraz fatalny balans sprawiają, że pokazanie swoich umiejętności w grze jest niemożliwe lub bardzo trudne. Doprowadziło to do tego, że cała rozgrywka w samolotach sprowadza się albo do walki czołowej, albo do latania na dużym dystansie. A w czołgach ogranicza się do siedzenia w krzakach i za skałami. Rozgrywka stała się nudna i nieciekawa.

Obecnie oceniam grę na 2 z 5 gwiazdek, i to tylko ze względu na jednorazową koncepcję, przyzwoitą grafikę i destrukcję krajobrazu. Ale wszystko inne jest po prostu okropne. Grafika bez ciekawej rozgrywki szybko się nudzi, podobnie jak niszczenie płotów, ławek i innych elementów krajobrazu. Gra jest teraz produktem masowym, grą z nudną, nieciekawą rozgrywką i technologicznym śmietnikiem, który zniechęca do grania, a tym bardziej do przekazywania darowizn.

NA TERAZ NIE POLECAM tej gry.