Wszystkie recenzje Wolfenstein: The New Order

Czas unicestwić nazistów! W końcu alianci przegrali z Fritzem!

Wolfenstein: The New Order to doskonała, treściwa, hardkorowa strzelanka od twórców Dooma.

Dobra, choć nieco pretensjonalna, fabuła, dynamiczna, umiarkowanie trudna rozgrywka i przyzwoita ścieżka dźwiękowa.

Gra jest przesiąknięta czarnym humorem, intensywną akcją i elementami science fiction.

Naprawdę podobała mi się ta gra; polecam ją każdemu.

Fani tej gry mi wybaczą, ale jest w tym sporo niezadowolenia. Postaram się być obiektywny, ale ten tytuł wzbudził we mnie mnóstwo negatywnych emocji i narzekań. Chciałbym zacząć od tego, że strzelanka, w moim rozumieniu, to typowa strzelanka, która ma bawić gracza. Nie rozumiem, dlaczego niektóre rozdziały poświęcone są bezmyślnym poszukiwaniom spawarki w, powiedzmy, schronie w bloku. Co to jest? To jest tak idiotycznie szalone, że grałem i nie mogłem uwierzyć własnym oczom. Serio. Co jest interesującego w głupiej misji „przynieś i zabierz” na korytarzu? W strzelance? W Wolfensteinie? Serio? I poświęcić temu cały rozdział, a tu nie ma ich tak wiele. A wszystkie trwają około 20 minut. To mnie naprawdę wkurzyło. No cóż, może są jacyś zagorzali gracze, którzy uważają to za bzdurę. Może coś pr… Czytaj całość

Zawsze byłem sceptyczny wobec serii Wolfenstein. Po „Powrocie do Zamku” miałem wrażenie, że twórcy po prostu próbują zarobić na znanym nazwisku i powszechnej nienawiści do faszyzmu. Nawet do tej gry podchodziłem z dużym sceptycyzmem, dopóki nie dowiedziałem się jednego: stworzyli ją ludzie ze Starbreeze, prawdopodobnie najlepsi (moim zdaniem) twórcy FPS-ów. Po zakupie gry pozostało we mnie lekkie uczucie niepokoju. Kto wie, kto dokładnie odszedł ze Starbreeze, ale okazało się, że prawie wszyscy ludzie, dzięki którym ponownie pokochałem gatunek strzelanek, odeszli.

Po dość spokojnym i nudnym początku, gra stopniowo ujawnia swoje prawdziwe oblicze. Żywe postacie, zabawne dialogi, które momentami trącą Giai Richie (może przesadzam...), ciekawa fabuła, zróżnicowane sytuacje, akcja w najlepszym… Czytaj całość

Powrót gatunku

Od dawna chciałem zagrać w porządną, dobrą strzelankę. Nie mogłem się przemóc, żeby zagrać w Wolfenstein: The New Order, ale w końcu mi się udało.

Ku mojemu zaskoczeniu, gra oferuje o wiele więcej niż tylko strzelankę. Zaskakująco, fabuła jest całkiem niezła. Zazwyczaj w grach fabuła schodzi na dalszy plan, a postacie drugoplanowe są nijakie, ale tutaj jest inaczej. MachineGames udało się dokonać niemożliwego, łącząc pozornie niepasujące do siebie elementy. Każda postać ma swoją własną historię, choć krótką, a my śledzimy losy każdej z nich i wczuwamy się w nią. Mimo że jeszcze kilka minut temu rozwalał wszystko, co się ruszało.

Chociaż korytarzowy charakter gry jest momentami bardzo zauważalny, twórcom udało się stworzyć wrażenie ogromnego świata. W grze rozsiane są artykuł… Czytaj całość

Wilczyca!

Grafika: Doskonała! Jest po prostu irytująca, gdy ostro skręcasz i słychać BUM!

Fabuła: Całkiem niezła

Wymagania: Średni komputer

Polecane, jeśli chcesz zabijać nazistów

Cudowna strzelanka z cudowną fabułą. Trudno znaleźć coś tak dramatycznego i brutalnego jednocześnie.

Blasco w tej grze to prawdziwa maszyna do zabijania nazistów, maszyna z uczuciami. W poprzednich grach (nie licząc Wolfensteina z 2009 roku) Blasco nie sprawiał wrażenia pełnoprawnej postaci – był po prostu niemą postacią, o której wiedzieliśmy tylko tyle, że jest profesjonalistą. Tutaj poznajemy historie z jego dzieciństwa i rozwijamy charakter Blasco oraz jego pragnienia. Tutaj można naprawdę poznać tę postać.

Wolfenstein: The New Order to tragiczny dramat o koszmarach wojny i trudnym życiu żołnierza o zrujnowanej psychice, ujęty w krwawą i brutalną strzelankę nazistowską. Ta gra to bez wątpienia arcydzieło.

Człowieku, jak ja tęskniłem za takimi grami. Nie, serio. Pierwsze kilka poziomów było absolutnie ekscytujące. Historia opowiada o B.J. Blazkowiczu w 1946 roku, szturmującym fortecę potężnego Skull Face'a. Nie, nie tego Skull Face'a, którego ma Marvel. Operacja się nie udaje, B.J. dostaje odłamek w głowę i spędza 14 lat w szpitalu psychiatrycznym. Budzi się w 1960 roku, w świecie, który przejęli naziści. Najnowocześniejsza technologia: roboty, psy-cyborgi, superżołnierze i tak dalej. A teraz musimy poprowadzić bohatera, który przewodzi ruchowi oporu. Jeśli chodzi o rozgrywkę, to klasyczny Wolfenstein: niesamowicie satysfakcjonujące strzelanie, mnóstwo broni, krew (czegoś, czego naprawdę mi brakowało w ostatnich strzelankach). Cała gra to czysta przyjemność, ale aspekty techniczne psują dośw… Czytaj całość

Wolfenstein: The New Order to potężna i fajna strzelanka, a także doskonały przykład dobrej fabuły i klimatu.

Historia opowiada o B.J. Blazkowiczu, który budzi się ze śpiączki w świecie, w którym Niemcy wygrały II wojnę światową. Co za pech dla faceta. Blazkowicz nie jest zwykłym człowiekiem i od razu zabiera się do pracy – zaczyna zabijać nazistów. Czekają na Ciebie fajne strzelaniny, przerywniki filmowe i ciekawe lokacje. A jeśli nie chcesz strzelać, chwyć nóż i działaj po cichu. Obie rozgrywki są wciągające na swój sposób.

Świat zmienił się dramatycznie pod wpływem reżimu nazistowskiego i pojawienia się robotów. Jesteś zanurzony w atmosferze beznadziei i tyranii, ale pojawia się promyk nadziei. To Ty będziesz tym, który zniszczy ten nowy porządek.

Fabuła jest dobra, a … Czytaj całość