Recenzja Wobbly Life — Przyjazny dzieciom GTA dla rodziny i przyjaciół

Niektóre gry są dostępne na wielu platformach, ale wydają się szczególnie dobrze dopasowane do publiczności jednej konsoli. Gra sandbox w otwartym świecie Wobbly Life jest jedną z nich. Możesz w nią grać na wszystkich obecnych konsolach i PC, gdzie już zdobyła grono fanów, ale szczególnie dobrze czuje się w bibliotekach Nintendo Switch i Switch 2, gdzie gry imprezowe z lokalnym trybem wieloosobowym tradycyjnie cieszyły się popularnością. Jeśli już miałeś dość Super Mario Party Jamboree lub, powiedzmy, Overcooked! All You Can Eat i szukasz kolejnej dawki wieloosobowego chaosu, to jest solidna opcja.

Wydanie dedykowanej edycji na Switch 2 w sierpniu dało mi powód, by spróbować jej samodzielnie — i to jest wersja, w którą grałem.

W Wobbly Life grasz jako „Wobbly”, mała żółta postać, która wygląda, jakby była z żelatyny. Wobblies poruszają się po otwartym świecie, wykonując różne prace za gotówkę, ponieważ babcia nalegała, aby znalazły pracę. Zabawne sytuacje pojawiają się nieustannie dzięki fizyce gry: Wobblies poruszają się w zabawny sposób i mają trudności z interakcją z otoczeniem z powodu swoich galaretowatych ciał. Dwa przyciski kontrolera sterują ich rękami, ale nawet wezwanie windy czy podniesienie piłki jest celowo niezgrabne, co sprawia, że wszystko, co dzieje się na ekranie, jest jeszcze zabawniejsze.

Możesz spędzić dużo czasu na bezcelowym eksperymentowaniu z fizyką, skacząc na trampolinach i tym podobnych, ale znacznie ciekawiej jest szukać pracy: misje, które przybierają formę kreatywnych mini-gier. Jest ich dziesiątki, obejmujące wszelkiego rodzaju aktywności. Opcje obejmują pracę w barze, gdzie składasz burgery z określonych składników, utylizację odpadów w elektrowni jądrowej oraz rywalizację w wyścigach. Deweloperzy wymyślili wiele nietypowych scenariuszy, które, dzięki ich ograniczeniom czasowym i elastycznej fizyce Wobblies, prawie zawsze prowadzą do czegoś zabawnego. Złożenie burgera nie jest takie łatwe, gdy się spieszysz, a bułki, plastry sera i kotlety latają wszędzie.

Interesująco, Wobbly Life przypomina nieco gry GTA z lat 2000. Jest otwarty świat z dzielnicami miejskimi, przedmieściami i wsią, szeroki wybór pojazdów oraz wolność w tworzeniu chaosu między zadaniami. Nawet ogólny układ wyspy przywodzi na myśl Vice City i San Andreas . Możesz wydawać swoje zarobki na dom i samochód. Minimapka również wygląda znajomo, chociaż nie działa szczególnie dobrze: z jakiegoś powodu nawigacja GPS przestaje działać tuż przed dotarciem do celu, czasami zmuszając cię do ponownego sprawdzenia mapy, aby dokładnie ustalić, dokąd powinieneś iść.

Chociaż Wobbly Life nie ma pełnoprawnej fabuły, strzelanin z wrogami ani działalności przestępczej, jego podstawowa struktura łączy go z GTA. Wyruszasz, aby zrealizować zadanie, tylko po to, aby dostrzec pojazd, który chcesz wypróbować lub coś zabawnego do zrobienia po drodze, a wkrótce jesteś na zupełnie innej przygodzie. To sprawia, że Wobbly Life jest całkiem dobrym sposobem na wprowadzenie członka rodziny lub dziecka w wolność, jaką oferuje GTA, bez przemocy, treści dla dorosłych i wulgaryzmów z serii Rockstara.

Wobbly Life warto sprawdzić zarówno jako grę kooperacyjną w otwartym świecie, jak i jako bardziej skoncentrowane doświadczenie imprezowe dla grupy przyjaciół. Oddzielna sekcja Arcade zawiera cztery różne tryby. Jednym z nich jest Wobble Run, w którym ścigasz się przez tory przeszkód. To w zasadzie miniaturowa Fall Guys, z zaskakująco dużym wyborem map. Gra w grze, naprawdę.

Wersja na Switch 2 obsługuje również GameShare: ktoś, kto posiada kopię, może podzielić się nią z trzema przyjaciółmi, aby grać razem online lub przez lokalne połączenie bezprzewodowe. Alternatywnie, możesz zebrać się na kanapie i grać na jednym systemie: Wobbly Life na Switch 2 obsługuje podział ekranu dla maksymalnie 4 graczy.

Niestety, techniczna strona tej wersji pozostawia wiele do życzenia. Liczba klatek na sekundę wydaje się oscylować wokół 30 FPS, nawet w trybie dla jednego gracza. Grafika również nie jest niczym specjalnym, z widocznymi postrzępionymi krawędziami na niektórych obiektach. W połączeniu z kołyszącą się kamerą, gdy Twój Wobbly chodzi, której nie mogłem znaleźć opcji wyłączenia, ta liczba klatek szybko wywołała u mnie chorobę lokomocyjną.

Mówiąc o wizualach, styl artystyczny zasługuje na osobne wspomnienie. Jest minimalistyczny i niezwykle niepozorny, nawet jak na standardy indie. Nie brakuje kreatywnych pomysłów w rozgrywce, ale prosty styl artystyczny sprawia, że filmy i zrzuty ekranu same w sobie nie oddają sprawiedliwości Wobbly Life.

Jeśli potrafisz przymknąć oko na przeciętne wizualizacje, Wobbly Life oferuje mnóstwo zabawy dla dzieci, rodziców grających z dziećmi oraz grup przyjaciół zbierających się na wspólne granie na kanapie. Wersja na Switch 2 jest nieco rozczarowująca pod względem technicznym, ale GameShare oznacza, że jedna kopia pozwala grać z trzema przyjaciółmi na oddzielnych konsolach, co jest dużym atutem tej edycji.