Dzień dobry.

Wszystko, co piszę, jest moją subiektywną opinią. Masz pełne prawo się z nią zgadzać lub nie zgadzać.

Pierwszą rzeczą, która nas wita, jest muzyka i grafika. Nie mogę powiedzieć nic szczególnie płaskiego ani wybitnego o grafice, ale sam świat jest dość żywy, co jest plusem. Ścieżka dźwiękowa i muzyka ambientowa gry są najwyższej klasy; myślę, że gracze z Rosji i krajów WNP szczególnie docenili atmosferę gry.

Rozgrywka. Atomic Heart nie spełniło moich oczekiwań. Powiedziałbym nawet, że mam szczęście, że zdecydowałem się nie kupować gry w pełnej cenie na premierę i zamiast tego wybrałem subskrypcję w pudełku. To, co zobaczyłem w zwiastunie i sama gra, to dwie różne płaszczyzny. Mam wrażenie, że twórcy próbowali stworzyć „krajową” grę Gears, ale coś poszło nie tak. Strzelanie i „atak X-ROUND” są na początku ciekawe, ale z drugiej strony, szybko mnie znudziły. Być może gdyby broń była zaprojektowana bardziej futurystycznie i różnorodnie, podejście byłoby inne. Ale mamy to, co mamy. W grze nie ma żadnych zniszczeń; jak to mówią, „wszystko” jest przybite do podłogi. Parkour w grze jest fatalnie zaimplementowany; nie ma w ogóle poczucia charakteru; czasami bohater łapie, a czasami nie. Musiałem się nawet przyzwyczaić do tej „animacji”, w której czujesz, że główny bohater zaraz upadnie, ale w ostatniej chwili łapie. Uniki i skakanie to słabo zaimplementowana fizyka w grze. Zbieranie zasobów odbywa się za pomocą „rękawicy” i jest to niezwykle niewygodne. Czekając na grę akcji, nie ma ochoty tracić znacznej części czasu na opróżnianie skrzynek i sprawdzanie, czy mam wszystko, czy połowa wciąż jest w skrzyni.

Fabuła: Ponownie, moim zdaniem, nie jest lepsza od współczesnego kina rosyjskiego. Nie ma tu szczególnie intrygujących zwrotów akcji. Wszystko jest raczej płaskie i oczywiste; uważny gracz często zrozumie pewne rzeczy znacznie szybciej niż główny bohater. W osobowości głównego bohatera ani w fabule nie ma praktycznie żadnych punktów zwrotnych. Nawiasem mówiąc, sam główny bohater często zachowuje się i wyraża swoje myśli na głos w sposób, który sprawia, że ​​gracz całkowicie unika jego towarzystwa. Osobiście nie uznałbym wulgarności i humoru, które przenikają grę, za plus... owszem, gra ma kilka zabawnych dialogów i easter eggów, ale nie budują one pozytywnego nastawienia do fabuły jako całości. A fabuła jest prezentowana standardową metodą „przeczytaj sam”... trochę nudna, biorąc pod uwagę taki potencjał.

O otwartym świecie. Jeśli zdefiniujemy otwarty świat jako po prostu liniową mapę z wieloma podobnymi wrogami – otwarty świat – to okej – tutaj mamy otwarty świat.

Sterowanie i optymalizacja: Powtórzę, grałem na konsoli Xbox. Nie mam w zwyczaju zmieniać sterowania kontrolerem w grze, ponieważ uważam, że twórca wie lepiej. Ale czułem się niekomfortowo, używając skanera i zbierając przedmioty jednym przyciskiem. Nawiasem mówiąc, czasami główny bohater zbierał różne śmieci zamiast tego, czego potrzebuje gracz, i to był główny minus. Po włączeniu skanera główny bohater przestaje biec i nie ma też przyspieszenia. Na szczęście jest bieg, który, nawiasem mówiąc, trzeba osobno ulepszyć, aby działał z podwójnym stuknięciem. Podczas mojej rozgrywki główny bohater ciągle tkwił między wszystkim, co mogło, a co nie mogło się zaklinować. Czasami udawało mi się wyskoczyć, ale czasami musiałem zaczynać od nowa. Gra samoczynnie wyłączyła się dwukrotnie w trakcie rozgrywki, co było uciążliwe, ponieważ nie ma opcji zapisu w menu, a liczba punktów zapisu jest znacznie niższa niż liczba błędów na metr kwadratowy świata gry.

Podsumowanie:

Zagraj w Gears, śledź fabułę i historię Control, posłuchaj dialogów w Exodusie... i wyciągnij własne wnioski. Oczywiście, każda gra jest inna i każdy ma swój własny gust. Ten projekt przykuł moją uwagę tylko ze względu na muzykę; być może spodziewałem się zbyt wiele.