Baldur's Gate 3

Klasyczna gra fabularna (CPRG) z izometryczną kamerą, której wyróżnikiem są interaktywne, immersyjne lokacje i zróżnicowana rozgrywka. Idź, gdzie chcesz, rób, co chcesz i wykonuj zadania jak chcesz. System walki jest ściśle turowy, ale podczas ruchu czas płynie w rzeczywistości. Działania są obliczane rzutem dwudziestościenną kostką według zasad Dungeons & Dragons 5, ale projektanci gry nie starają się zadowolić hardcore'owej publiczności D&D, upraszczając wszystko dla nowicjuszy. Przekaz fabuły został unowocześniony dzięki licznym scenom inscenizacyjnym w silniku i filmikom CGI.

Uniwersum Forgotten Realms obejmuje praktycznie wszystkie elementy klasycznej fantastyki i jest bogate w detale. Magia różnych rodzajów i żywiołów. Zróżnicowana walka z bronią jednoręczną i dwuręczną, łukami i kuszami, ukrytymi ostrzami. Różnorodność ras (elfy, krasnoludy, orkowie, gobliny itd.) i fantastycznych stworzeń (smoki, demony, wampiry, elementale). Panteon lokalnych bogów, wpływający na losy i motywy mieszkańców.

Przygody rozgrywają się na kontynencie Faerûn, w jego ciepłej części z malowniczymi łąkami i gęstymi lasami, gęsto zaludnionymi wioskami i dużymi miastami. Akcja Baldur's Gate 3 obejmuje znaczne terytoria, gracz odwiedzi różnorodne miejsca Faerûna, zejdzie do Podziemi i dotknie innych wymiarów. Dla każdego miejsca projektanci lokacji dobrali odpowiednią atmosferę — czy to port morski, kuźnia krasnoludów, wymiar demonów czy zgniłe bagna — wszystko wygląda autentycznie. Coś poprawiają również mody.

Otwarty świat podzielony jest na duże strefy odpowiadające aktualnemu aktowi głównej historii. Wszystkie poziomy zostały starannie opracowane ręcznie, dokładnie udekorowane i wypełnione życiem. Same Wrota Baldura — miasto możliwości i niepowodzeń, świętych i grzeszników — pojawiają się dopiero w ostatnim akcie. Ta część świata jest monumentalna, a każdy jej zakątek ma swój zestaw historii i aktywności, wszędzie krążą NPC i z każdym można porozmawiać.

Wydarzenia Baldur's Gate 3 rozgrywają się 120 lat po zakończeniu Baldur's Gate 2: Enhanced Edition. Legendy otaczają te czasy, a konfrontacja z bogiem Bhaalem, Faerûn żyje innymi problemami, ale pradawne zło znów podnosi się z cienia i cichutko łamie, zdawałoby się, ustalony krąg rzeczy. Faerûn znów grozi upadek w ciemność, czego zwiastunem jest niszczycielskie inwazja ośmiornicopodobnych Illithidów, wysoko rozwiniętej rasy pożeraczy mózgów, przybyłych z innego wymiaru.

Zawiązanie akcji jest dalekie od wielkich wydarzeń. W wyniku okoliczności protagonista zostaje porwany przez statek Illithidów, a w jego mózgu umieszczają larwę. Już wkrótce przekształci ona bohatera w małża z przerażającymi mackami — i tylko przypadek pozwala mu opuścić statek przed czasem. Z prostej motywacji „pozbyć się pasożyta” historia stopniowo rozwinie się do rozmiarów epickiej przygody, a znaczenie podejmowanych decyzji wzrośnie do granic całego Faerûna.

Skrót fabuły Baldur's Gate 3 nie można jednoznacznie określić jako mroczny lub pozytywny, napięty lub pozbawiony emocji. Wszystko zależy od decyzji i akceptacji (lub nie) konsekwencji. Podejmując różne wybory, których jest ponad 17 000, gracz formuje swoistą trajektorię fabuły, a każde przejście będzie unikalne: z różnymi przyjaciółmi i wrogami, relacjami między postaciami, dialogami, zadaniami i zakończeniem. Nieprzewidywalne zwroty akcji, którymi obfituje fabuła, dają diametralnie różne wyniki.

Historia jest na tyle złożona, że nawet celowe zabójstwo towarzyszy lub ważnych NPC nie zrujnuje przejścia. Główne, dodatkowe i inne zadania są subtelnie splecione ze sobą: poruszanie się po fabule otwiera drugorzędne zadania, a wykonując opcjonalne zlecenie lub odkrywając przedmiot, można natknąć się na całą arkę fabularną. Ostatnie jednak łatwo przeoczyć. I to wszystko oprócz unikalnych wydarzeń i zadań, które gra oferuje w zależności od okoliczności.

Narracja Baldur's Gate 3 składa się z trzech aktów i cieszy się reżyserią. Ważne momenty fabuły i interakcje między postaciami przedstawione są w formie wysokiej jakości animowanych scen, co pozwala głębiej zanurzyć się w wydarzenia. Gdy jedna intryga się kończy, często na jej miejsce przychodzi inna, co utrzymuje uwagę. A żeby zobaczyć całość wydarzeń, nie wystarczy tylko patrzeć — trzeba czytać wszystkie źródła. Reżyseria scen i dialogów, w połączeniu z dubbingiem i uchwyceniem mimiki aktorów, dostarcza wiele liter (narracja) w bardziej przystępnej formie dla gracza, w porównaniu z innymi grami tego gatunku.

Baldur's Gate 3 oferuje zarówno gotowych bohaterów, jak i możliwość stworzenia własnego. Edytor postaci jest ogromny. Do wyboru: wygląd, cechy fizyczne, cechy twarzy i ciała, charakter i historia.

Wybrana rasa i podrasa bohatera dają unikalne cechy i charakterystyki. Niektórzy lepiej widzą w ciemności, inni szybciej leczą rany, a jeszcze inni są po prostu fizycznie silni i tak dalej. Ponadto, mają bezpośredni wpływ na odgrywanie ról z powodu różnicy w postrzeganiu przez inne postacie Faerûnu. Półdemona-tiflinga mogą wyzwać na pojedynek tam, gdzie elfa przyjmą z otwartymi ramionami. W ten sposób wybór rasy otwiera unikalne opcje fabularne i dialogi, co czyni doświadczenie gry jeszcze bardziej różnorodnym.

Dziesięć głównych klas określa umiejętności i zdolności bojowe bohatera, bezpośrednio wpływając na styl gry: Tank przyjmuje obrażenia, Paladyn wkracza w tłum, Bard prowokuje wrogów, Druid zamienia się w niedźwiedzia, a Czarodziej rzuca zaklęcia. W ofercie są także podklasy: dają dodatkowe specjalizacje i unikalne możliwości. Postać ma sześć głównych cech (siła, zwinność, wytrzymałość, inteligencja, mądrość i charyzma), jedna jest uznawana za główną, a druga za dodatkową.

W miarę postępu w Baldur's Gate 3 spotkają się różnorodni towarzysze, których według standardu gatunku można włączyć do drużyny. Każdy — to unikalna osobowość z określoną historią, motywacją i moralnym kompasem, umiejętnościami i zdolnościami. To czyni ich ważnym wsparciem podczas testów w podejmowanych decyzjach (można przełączyć się na towarzysza w dialogu), przy interakcji z otaczającym światem lub w walce (testy przypisuje się najbardziej utalentowanemu w danym przypadku towarzyszowi).

Nie można zebrać wszystkich towarzyszy naraz, niektórzy wręcz wykluczają innych, albo nie akceptują niektórych wyborów protagonisty i opuszczą drużynę. Na relacje można wpłynąć poprzez zakończenie często skomplikowanego osobistego zadania towarzysza. Im bardziej zgrana drużyna, tym lepiej, ponieważ zestaw towarzyszy ma silny wpływ na przebieg fabuły.

Przejście Baldur's Gate 3 odbywa się zgodnie z gatunkowymi kanonami. Poruszamy się po poziomie całą grupą, z wyraźnymi przeciwnikami od razu wchodzimy w walkę, z pozostałymi próbujemy się dogadać poprzez wpływy, zastraszanie lub pieniądze. Równocześnie badamy poziom i „odkurzamy” lokację, zbierając wszystko do swojego i towarzyszy ekwipunku. Przedmioty są podzielone według rzadkości i swoimi cechami wpływają na jeden z sześciu podstawowych parametrów bohatera, co mocno wpływa na budowę postaci, dodając umiejętności i efekty do ataków lub zaklęć.

Jak rozwiązać konkretną grupę wrogów — zależy od wyobraźni gracza, zawsze jest kilka opcji. W walce przyjaciele i wrogowie wykonują w turze określoną liczbę działań, w tym ruch, podstawowy atak, specjalne działania i użycie umiejętności. Ostatnie można wykorzystać tylko kilka razy w walce, ponieważ system walki nie ma warunkowej „skali many”. Silnik uwzględnia pozycję „na wysokości”, pozwalając kopać lub zrzucać wrogów z krawędzi.

Interaktywne przedmioty na poziomie mogą przełamać bieg walki. Można chwycić beczkę z ropą i rzucić ją w wrogów lub nałożyć na miecz olej i podpalić go, dodając obrażenia od ognia. To zachęca do wykorzystywania otoczenia i fizyki w walce, a nie tylko polegania na taktyce. Klasy walki wręcz są stworzone na zmodyfikowanych zasadach, stając się nie mniej silne niż czarodzieje. Losowość, charakterystyczna dla systemu D&D, ma również wpływ na Baldur's Gate: każde działanie może zakończyć się zarówno sukcesem, jak i krytyczną porażką.

Odnowienie sił i umiejętności następuje w obozie, którego design odzwierciedla otaczającą lokację. Zatrzymaliśmy się w lesie — obozowisko oddaje leśną atmosferę; weszliśmy do miasta — oboz natychmiast „przebrał się” w miejski klimat. W obozie nie ma innych zajęć poza rozmowami, zarządzaniem ekwipunkiem i drużyną.

Baldur's Gate 3 oferuje zestaw ekscytujących aktywności. Rozwiązywanie zagadek i innych logicznych zadań. Zbieranie zasobów i przepisów w celu tworzenia mikstur, eliksirów, buffów na broń i innych przedmiotów. Tryb skradania się, dostępny zawsze i pozwalający na wykonanie zadania w bardziej efektywny sposób. Przejście zadania z walką, skradaniem się lub poprzez dyplomację często przynosi różne rezultaty, co może się kiedyś odbić.

Progresja jest również standardowa: pobijamy wrogów, wykonujemy zadania, badamy Faerûn, przechodzimy trudne testy — za to i wiele więcej cała drużyna zdobywa doświadczenie. Bohater i towarzysze otrzymują tę samą ilość doświadczenia ze wszystkich źródeł. Zdobywając go wystarczająco dużo, postacie awansują na wyższy poziom, otwierając tym samym punkty rozwoju, które można zainwestować w cechy oraz nowe umiejętności. Możliwy jest rozwój drugiej klasy (multiklasowość). Regrywalność jest niezwykle wysoka.

Gra pozostaje RPG, ale nie jest przeciążona zbędnymi zasadami dla zbalansowania trudności, jednak kilka godzin może nie wystarczyć, aby się w niej odnaleźć. Najlepsze budowy postaci oraz poszczególne mechaniki gry w naszej sekcji z poradnikami.

Baldur's Gate 3 można przejść w kooperacji drużyną od 2 do 4 osób, tworząc zarówno nowych unikalnych bohaterów, jak i biorąc z innej partii. Warto zauważyć, że rozgrywka nie wymaga ciągłego bycia razem, każdy gracz tutaj jest głównym, może robić, co chce w obrębie świata gry. Jeden może przechodzić lochy, drugi — badać świat, trzeci — siać chaos w interakcjach z postaciami.

Niemniej jednak, kooperacja ma na celu stworzenie doświadczenia, równoważnego grze w D&D przy obecności Mistrza Podziemi (Dungeon Master). Wszystkie ruchy są uzgadniane, napływające informacje (zapisy w dzienniku, mini-mapa, odkrycia i przepisy) są wspólne dla wszystkich grających razem. Każdy gracz nagradzany jest „punktami inspiracji” za działania zgodne z jego rolą, co pozwala na rzut kostką w przypadku niepowodzenia w opcji dialogowej.

Przyjaciele mogą widzieć, co dzieje się w grze i jaki wybór został dokonany przez innych graczy w opcjach dialogowych. Mogą również głosować na to czy inne rozwiązanie. Host może również zachować kontrolę nad opcjami dialogowymi dla siebie. Niektóre sceny, na przykład romantyczne, będą automatycznie prywatne, chociaż można je udostępnić członkom grupy.

Istnieje alternatywny tryb gry „dla dwóch”, kiedy obaj gracze znajdują się w jednym pomieszczeniu. Obraz na monitorze zostanie podzielony na pół, a każdy będzie przechodził grę na swojej połowie. Zasady są takie same, jak w zwykłej kooperacji.