Pod płaszczykiem taktycznej gry turowej, sprzedano nam tani symulator Guitar Hero, który całkowicie ignoruje twoją pomysłowość taktyczną i budowanie synergii. Przez całą grę jesteś zmuszony gorączkowo klikać cztery przyciski uników i parowania, niczym mangusta, a animacje mobów są nieczytelne, w przeciwnym razie każdy zwykły wróg z litości zabije twoją paczkę jednym strzałem, nawet na poziomie trudności Story. Ta żmudna rozgrywka przeplata się z niekończącymi się, ponurymi przemarszami przez bezduszne, kiczowate lokacje bez minimapy, gdzie z pewnością zgubisz się wśród trzech sosen, okresowo potykając się o niewidzialne ściany w poszukiwaniu kolejnej bezużytecznej zgniotki lub majtek dla Maela. Początkowo intrygująca historia Gommage and the Artist szybko zmienia się w wyciskającą łzy Santa Barbarę w drugiej połowie, z jej nieustannym skomleniem kartonowych postaci. Finałowy zwrot akcji, w stylu „to psi sen”, całkowicie niweczy wartość wszystkich ofiar, zamieniając pompatyczny dramat w banalną rodzinną bójkę w filmie. To arcydzieło jest doprawione agresywnym silnikiem Unreal Engine 5, z ciągłymi spadkami liczby klatek na sekundę, łamiącymi się włosami postaci, przekrzywionym ekwipunkiem i niekończącymi się 30-klatkowymi przerywnikami filmowymi, które dadzą ci czas na herbatę, podczas gdy gra zdecyduje, czy zawiesić się na miejscu, czy pozwolić ci na obejrzenie kolejnej fazy walki z bossem z jego wielomilionową pulą zdrowia. Prawdziwa gratka dla tych, którzy lubią płakać nad pięknym opakowaniem cukierka, w którym jedyną częścią rozgrywki jest odcisk na palcu od przycisku parowania!