Oto ona – gra, która sprawiła, że ​​wszyscy fani grafiki zsikali się ze strachu. Pod tym względem legendarny „Crysis” nie miał sobie równych. Wszyscy chcieli zobaczyć grę na maksymalnych ustawieniach, ale… sprzęt płonął niebieskim płomieniem i błagał o litość. Nazwa Crysis i firma CryTek kojarzą się z niesamowitą grafiką, która rzuca wyzwanie najlepszym komputerom PC. I nie bez powodu. Gra stała się swego rodzaju punktem odniesienia. Ale dość o tym, przejdźmy do samej gry.

Crysis był pozycjonowany jako strzelanka z otwartym światem. W stylu: chodź, gdzie chcesz i rób, co chcesz. Rzeczywistość jest jednak okrutna. W rzeczywistości mamy możliwość podejścia do celu tylko z różnych stron. Jest to w zasadzie znośne. Można opracować taktykę walki z wrogiem, wykorzystując ukształtowanie terenu, osłony itp. A skoro już o wrogach mowa. Pomimo noszenia najnowocześniejszego, futurystycznego kombinezonu bojowego, wrogowie mogą nas z łatwością pokonać. W otwartej walce (nawet z włączonym trybem obrony) nie da się długo wytrzymać, co zmusza do działania w maksymalnym ukryciu. Nie do końca mi się to podobało.

Więc… Stało się coś dziwnego. Kilku superżołnierzy zostaje wysłanych, aby zbadać to „coś”. I to od nas zależy, czy to rozgryziemy.

Rozgrywka. Gra oferuje ulepszenia broni. Oznacza to, że możesz zmieniać broń w zależności od sytuacji. Zamontuj celownik z tłumikiem lub celownik kolimatorowy z podwieszanym granatnikiem – cokolwiek zechcesz. Różnorodność tej broni jest również imponująca. Od pistoletu, przez minigun, po karabin Gaussa (a także kilka broni pozaziemskich).

Możesz również sterować pojazdami naziemnymi. Jeepami z karabinami maszynowymi, czołgami itp. Wiecie, to świetna zabawa wjechać jeepem w tłum wrogów, przejąć karabin maszynowy i rozwalić każdego w zasięgu wzroku. ALE! Szansa na śmierć w ciągu pierwszych 20 sekund walki jest bardzo wysoka. Pisałem o tym powyżej.

Kombinezon. Główna cecha gry. Ma następujące tryby:

- Zwiększona siła fizyczna.

- Zwiększony pancerz.

- Zwiększona prędkość.

- Tryb skradania.

I kilka słów o trybach.

Zwiększona siła pozwala zadawać potężne ciosy, wyrzucając wrogów w powietrze. Zwiększa wysokość skoku. Pozwala również rzucić granat na znacznie większą odległość, pozostając niewykrytym. Kombinezon będzie świecił na czerwono.

Pancerz ochroni cię przed śmiertelnymi ranami, ale warto pamiętać o jednej rzeczy: im większe obrażenia, tym więcej energii pochłania kombinezon. Nie spodziewaj się więc, że wytrzymasz kilka pocisków czołgowych. Ta rzecz jest bardzo przydatna. Uratuje cię nie raz w trudnej godzinie. Zmniejsza również obrażenia od upadku. Kombinezon będzie miał niebieski odcień.

Zwiększenie Prędkości zwiększa twoją zwinność i przyspiesza przeładowywanie broni. Używałem go, żeby uciec w bezpieczne miejsce przed ostrzałem. I to właściwie wszystko. W tym trybie kolor zmieni się na żółty, niczym Błysk.

Ukrycie to to, co nosisz przez większość czasu. Nie ma nic bardziej satysfakcjonującego niż zakradnięcie się do nieuważnego wroga i wyrzucenie go w powietrze (zwłaszcza jeśli nagle włączysz Moc i wyrzucisz go w powietrze).

Jedyne błędy to skrypty. Po prostu nie działają. I stoisz tam, czekając nie wiadomo na co (kiedy grasz po raz pierwszy). Potem restartujesz grę, przechodzisz wszystko od nowa i może skrypt zadziała i zobaczysz resztę misji.

Fabuła jest interesująca, ale nie trzyma w napięciu. To znaczy, jest i jest całkiem fajna, ale ta część „Ty Chińczyku, teraz cię rozerwę na strzępy” jest ciekawsza.

Mam nadzieję, że moje teksty komuś się przydadzą. Wszystkiego najlepszego!