Wszystkie recenzje Dark Souls Remastered

Большинство людей в комьюнити Дарк Соулс скажут, что 1 часть лучше остальных. Некоторые, конечно же, имеют другую точку зрения, но я приналежу к большинству. Первая часть хватает своей атмосферой лучше чем остальные. Геймплэйная составляющая как всегда прекрасна. Графон, эффекты и оптимизацию поправили в Ремастеред, так что теперь глазам не настолько больно по сравнению с Prepare to die edition. Также поправили управление на клавиатуре и сделали его более похожим на третью часть, что несомненно является плюсом. Русский язык есть в наличии. Звуки и музыка хорошо предают игре атмосферности, особенно в лучшей локации в трилогии (Озеро Золы). Теперь к минусам. Мультиплеер — мало того что он мертв, так там наличествуются читеры в больших количествах, а также система бэкстэбов желает лучшего. Дл… Czytaj całość

To moja pierwsza gra z serii Soulslike i, o mój Boże, Dark Souls mnie urzekło. To dokładnie to, czego chciałem spróbować od dawna. Grałem w wiele gier z różnych gatunków i niewiele z nich naprawdę przykuło moją uwagę. Dark Souls jest jedną z nich. Jeśli rozważasz zakup remastera DS, nie mam nic do powiedzenia. Decyzja należy do ciebie (ale mnie uzależniło).

Pobrałem ją, żeby sprawdzić, czy ta gra jest naprawdę taka trudna (myślałem, że najtrudniejsza). Po godzinie byłem kompletnie wypalony, po dwóch zacząłem się przygnębiać, a po trzeciej godzinie zrozumiałem, na czym polega prawdziwa radość z trudności tej gry. Ogólnie rzecz biorąc, podobało mi się.

Świetna gra, niesamowita muzyka, ładna grafika, niezbyt męcząca dla oczu, mnóstwo bossów, a każda walka z nimi jest epicka, optymalizacja jest najwyższej klasy, nawet moja mikrofalówka stale generuje ponad 60 FPS, jedynym minusem jest tryb wieloosobowy, ale to bardziej moja natura PvE) Krótko mówiąc, wspaniały Hidetako Miyazaki stworzył wspaniały remake wspaniałej gry!

Gra jest w porządku, ale hitboxy nie są świetne. Jakiś pies z piwnicy może zablokować ci postępy, a ty nie możesz trafić, chyba że rzucisz się do przodu, i to tylko telewizja... pies jest szybki i go powala, podczas gdy inne ataki po prostu rozbijają się o ścianę. Na przykład nie możesz ominąć nóg Demona Taurusa ani AJ, gdy wydaje się, że jest miejsce na bieg w lewo lub w prawo, ale nie ma, utkniesz. Sterowanie jest również trochę toporne: klawiatura często długo się chłodzi, szczególnie podczas uników i osłon, a klawisze RB i RT czasami nie działają na gamepadzie. Sama gra jest trudna, ale głupio jest za to obniżać ocenę. +- na Demona Capra gra zaczyna być nudna. Jedynym elementem fabularnym, jaki dali, była początkowa scena przerywnikowa i facet po Demonie Taurusa, i to wszystko. Na tym poziomie gra to slasher.

Gra, która chwyta za serca bólem i godzinami głośnych, przepełnionych wulgaryzmami krzyków. Kiedy zaczynałem w nią grać, od samego początku nie myślałem, że będę miał problemy. Zginąłem z rąk pierwszych szeregowych wrogów, i to nie raz. Nie wspomnę nawet o bossach, których będziesz musiał zginąć setki razy, aby zrozumieć taktykę walki. Ale to nie wszystko... Jesteś uzbrojony i wyposażony, poruszasz się niczym czołg w kierunku celu, gdy nagle atakuje cię mroczny duch i w ciągu kilku sekund cię rozprawia. Masz tylko czas, żeby zapytać: „Kim jesteś, wojowniku?”))))))). Po raz milionowy widzisz na ekranie napis „Jesteś martwy”.

Gra urzeka również swoją historią, którą musisz sam zrozumieć za pomocą przedmiotów i opowieści NPC-ów – postaci niezależnych.

Jesteś na 100% pewien, że to przetrwa… Czytaj całość

Remaster kultowej gry dla masochistów i miłośników bólu. Żartuję.

Nie, gra jest naprawdę cudowna, ale jej zagorzali fani to gracze preferujący mroczne klimaty, dalekie od swobodnej rozgrywki, oraz wymagającą walkę.

Patrząc na oryginał dzisiaj, jedynym minusem jest przestarzała grafika – kanciaste modele, efekty magiczne, sprite'y spalania i tak dalej. Ten aspekt został poprawiony jako pierwszy, zachowując wszystko, co sprawiło, że gra była tak uwielbiana przez fanów.

Teraz mamy przed sobą starego przyjaciela, ale w nowej, lśniącej zbroi.

Witamy!

Jak każdy inny gracz, jedyne, co słyszałem o tej grze, to „wspaniały boss, który rozwala klawiaturę i bombarduje cię tak mocno, że zabierze cię na Marsa”.

Na początku z pewnością tak było. Mój całkowity brak wiedzy o podstawach gry, taktyce i nieznanym balansie doprowadzał mnie do histerii i chęci odejścia w ciągu pierwszych kilku dni. Ale… Potem stało się ciekawie, ponieważ gra rzuciła mi wyzwanie: czy dam radę pójść dalej?

Nie wymagało to bezmyślnego podążania za wskazówkami, ale przemyślanej rozgrywki, strategii i uważnej lektury fabuły.

Dark Souls urzeka swoją indywidualnością, niepowtarzalnością i elementami oldschoolowego stylu. Nie ma tu byle jakiej mapy, listy zadań ani wielkiego worka przewieszonego przez ramię.

Istnieje wyjątkowy związek między zbroją a zwinnością. Z ciosami i blokam… Czytaj całość

Udało mi się ukończyć grę dopiero za trzecim razem. I nie dlatego, że po prostu nie dałem rady, ale dlatego, że za każdym razem, gdy wychodziłem z gry, gra kontynuowała działanie pod teksturami, z których nie dało się uciec. Ogólnie rzecz biorąc, to remaster, ale ma więcej błędów niż oryginał...