Ekstremalny slasher z elementami RPG i izometryczną kamerą Darksiders Genesis jest prequelem trylogii Darksiders. Wydarzenia rozpoczynają się dziesiątki lat przed... Więcej informacji
W końcu znalazłem czas, żeby zagrać w tę część DS-a.
- Akcja rozgrywa się niedługo po masakrze w Edenie, kiedy Siedmiu Pieczęci jeszcze nie istniało.
- Gra stała się izometryczną grą akcji. Zgadzam się, że granie na klawiaturze bywa trudne, ale może z joystickiem byłoby jeszcze lepsze (jeszcze nie ukończyłem misji z lewiatanem).
- Po wydaniu patchów naprawiono drobne niedogodności (takie jak brak widoczności postaci za obiektem czy robaki ze skrzydłami), dzięki czemu gra stała się o wiele przyjemniejsza.
- Discord, uwielbiam go. To żartowniś i psotnik, ale jednocześnie okrutny i mądry. Po raz pierwszy pojawił się w grze (wraz z koniem i chaotyczną formą), co prawdopodobnie sprawiło, że granie nim było łatwiejsze. Różnorodność rodzajów amunicji i umiejętności była imponująca.
- Wojna jest taka sama jak w pierwszej grze, z wyjątkiem ulepszeń miecza żywiołów.
- Jeźdźcy często rozmawiają, a kontekst może wiele ujawnić, na przykład to, że nie byli sobie szczególnie bliscy przed abdykacją, albo to, że Wojna uważa, że noszenie maski przez cały czas jest niewygodne, ponieważ zaparowuje.
- Gra toczy się głównie w różnych lokacjach w Piekle, a występują w niej zarówno stare, jak i nowe postacie. Łup jest niewielki, ale jest mnóstwo ruchów i ulepszeń, a system rdzeni mocy jest dobrze zorganizowany.
Ogólnie rzecz biorąc, gra jest świetna. Próbowałem trybu wieloosobowego tylko raz i nie było żadnych problemów. Wszystko było w porządku. Jeszcze przyjemniej gra się z partnerem. Fabuła jest kompletna, mimo że jest spin-offem, bez żadnych niezręcznych zwrotów akcji. Nie jest to szczególnie ważne, ale lepiej zgłębia losy wielu postaci i historię całego uniwersum.
W chwili pisania tego tekstu zdobyłem prawie wszystkie osiągnięcia, z wyjątkiem ukończenia poziomu trudności Apokalipsa i Lewiatana. Dodatek DLC jeszcze nie został wydany.
Наконец-то нашел время пройти и эту часть DS.
- События происходят спустя немного времени после резни в Эдеме, когда 7 печатей еще даже не было.
- Игра стала экшн-изометрией, согласен, что на клаве бывает тяжело играть, мб на джойстике игра залетит еще лучше (задание с левиафаном я таки не прошел).
- После выхода патчей были исправлены мелкие неудобства (типа когда персонажа не видно за объектом или баги с крыльями), теперь играть стало намного удобнее.
- Раздор, я обожаю его. Он шутник и приколист, но в то же время, жестокий и мудрый. Его впервые показали в игре (вместе с конем и хаотической формой), возможно поэтому проходить игру за него сделали легче. Разнообразные типы боеприпасов и способностей не оставили равнодушным.
- Война — такой же, как и в первой части, за исключением элементных улучшении меча.
- Всадники часто беседуют, из контекста можно многое понять, типа то, что они не были особо знакомы до отречения или то, что Войне неудобно все время ходить в маске, она запотевает.
- Игра в основном проходит в разных локациях Ад-а, есть как старые, так и новые персонажи. Лут небольшой, но приемов, апгрейдов немало, да и в целом система силовых ядер была прикольно организовано.
В целом игра крутая, мультиплейер пробовал только 1 раз, проблем не было, все было ок, играть даже приятнее в паре. Сюжет законченный, хоть и является спин-офф-ом, без нелепых состыковок, не особо важен глобально, но лучше расскрывает многих персонажей и лор вселенной в целом.
На момент написания отзыва получил почти все достижения, кроме прохождения апокалипсис сложности и левиафана. DLC пока не вышли.