Drodzy przyjaciele, nigdy nie sądziłem, że napiszę recenzję gry, którą kiedyś uwielbiałem. Ale i tak warto. Od razu powiem, że to MOJA opinia i może się nie pokrywać z Waszą. Nie obchodzi mnie, ile godzin graliście w tę grę ani jaki macie poziom prestiżu dla każdej Mana czy Marmot. Ja grałem w to arcydzieło przez 1012 godzin. Dla niektórych to za mało, ale uwierzcie mi, daleko im do tego. I tak, wchodzę tu w szczegóły, a nie tylko mówię: „gra jest do bani – nie kupujcie jej”. Musicie poświęcić trochę czasu na przeczytanie mojej recenzji. Ale uwierzcie mi, warto.

Co jest dobrego w tej grze? Prawie nic. Może tylko licencjonowane postacie i różne wydarzenia. To wszystko.

A więc, co jest złego w tej grze? No cóż, przejdźmy po kolei. Od najważniejszych do drugorzędnych:

- Równowaga w tej grze „poszła na całość” i nigdy nie wróciła.

Ocaleni wygrywają gry wyłącznie dzięki drugim szansom. A maniacy dzięki „Pożeraczom”. Tak, ta gra oferuje wiele buildów i stylów gry. Ale w 9 na 10 gier napotkasz „kulę” dla Ocalałych i jednostrzały Manasa.

- Ping skacze jak bokser na skakance.

Brakuje stabilności, ale nerwy palą się niezawodnie w każdej grze.

- Hitboxy z równoległej rzeczywistości.

Man-o-War przebija się przez okna, tekstury, palety i z dystansu, którego pozazdrościłby każdy snajper. Zostajecie trafieni dwa metry od modelu, a serwer mówi: „Uderzyli, zaufajcie mi, bracie!”.

Omówiliśmy główne problemy, teraz przejdźmy do drugorzędnych:

- Rozgrywka.

Powiem od razu, że w momencie premiery gry rozgrywka była naprawdę wyjątkowa i nietypowa. Jednak w 2026 roku nie jest już „świeża”. Poza tym, gdy ma się już 1000 godzin, rozgrywka staje się tak nudna, tak wrośnięta, że ​​aż śmieszna. Logujesz się do gry tylko po to, żeby przytrzymać lewy przycisk myszy przez 10 minut, obserwując, jak pasek generatora się pełza. Nieudany symulator mechanika, którego jedyną przerwą jest bieganie wokół palety przez pięć minut, a potem położenie się. Różnorodność? Nie, nigdy o tym nie słyszałem! Tak, ktoś mógłby coś powiedzieć o wydarzeniach. Na przykład, że jest „krwawy księżyc” i tym podobne. Ale tak naprawdę nie ma to wpływu na rozgrywkę. Po prostu różne sposoby manipulowania genami. Absurd!

- „Toksyczna społeczność” to drugie imię tej gry.

Ta gra to zgraja najbardziej podłych i toksycznych graczy. Zaufaj mojemu doświadczeniu w grach. Myślałem, że Dota i CS nie mają sobie równych pod względem toksyczności, dopóki nie zagrałem w ten „cud”. Ocaleni będą świecić ci latarkami w twarz i pisać „GG EASY” po grze. Manas stanie tuż pod twoim nosem, z hakiem, i po prostu cię uderzy. I co z tego, że po grze po prostu napiszą „GG”? Nie, nie napiszą. Zaczną wyjaśniać, kim jesteś i czym jesteś. Kim są twoi rodzice i gdzie zabierali ich na spacery. Cholera, gdybym zebrał wszystkie komentarze skierowane do mnie, mógłbym otworzyć mały cmentarz. A tak przy okazji, to nie wszystko. Jeśli myślisz, że wszystkie obelgi są tylko na czacie po meczu, to się mylisz. Moja rada dla ciebie: zamknij dostęp do komentarzy. Bo zobaczysz tam tyle informacji o sobie, że żadne KGB nie dorówna. Nikt nie przychodzi tu dla zabawy, wszyscy przychodzą tu, żeby sobie nawzajem psuć humor.

- Krwawa Sieć = niekończący się grind.

W ciągu 1000 godzin spędziłem tydzień, klikając kółka w menu, aby awansować moją postać do 3 poziomu. To najgorszy system progresji w historii ludzkości. Bezsensowne grindowanie dla samego grindowania.

- Mapy to losowe śmieci.

Na jednej mapie masz 50 palet pod rząd (cześć Gideon). A na innej jest puste pole, na którym giniesz tylko dlatego, że tak została wygenerowana mapa. Zwycięstwo nie zależy od twoich rąk, ale od tego, gdzie gra wypluła szałas i chatę. Co więcej, nie możesz wybierać map. Czy to złe, czy nie, to już twoja decyzja. Osobiście uważam, że możliwość wyboru mapy do gry w grach online jest absolutnie niezbędna. Można to opisać tak: Znudziło ci się granie w Ormond albo nie chcesz grać w Raccoon City? Ormond jest twoje. Tak, wiem, że są oferty map. Ale to bzdura. Szansa na zdobycie mapy, której szukasz, wynosi 20%. Więc jeśli ktoś inny przyjmie ofertę mapy, musisz być szamanem i mieć tamburyn, żeby zdobyć swoją.

- Taśma płatnych skórek.

„Twórcy to geniusze marketingu. Dźwięki gry, hitboxy i serwery są zepsute, ale sklep niezawodnie wypuszcza nową skórkę raz w tygodniu za 10-15 dolarów. Mówisz serio? Nie potrafisz naprawić rejestracji trafień, ale zaprojektowałeś nową spódniczkę dla Feng Mina?” Priorytety są jasne: pieprzyć rozgrywkę, najważniejsze to wycisnąć ostatnie grosze z fanów na elementy kosmetyczne, które nawet nie będą widoczne w tym bałaganie.

- DLC jako naturalny sposób na przetrwanie.

Gra kosztuje, ale to tylko bilet wstępu do cyrku. Chcesz porządnych bonusów? Zapłać za DLC! Chcesz nową manę? Zapłać! To nie jest gra, to niekończący się karnet na datki. Jeśli chcesz rywalizować, otwórz portfel, inaczej będziesz biegał z najzwyklejszymi gratami i ssał łapę.

- Jest monotonna do granic mdłości.

Rozgrywka nie zmieniła się ani o jotę przez 1000 godzin. Albo przytrzymujesz jeden przycisk na generatorze, albo biegasz po tej samej teksturze. I tyle. Żadnych nowych mechanik, żadnych nowych trybów (poza 2 na 8). To czysty Dzień Świstaka: start, biegnij, spędzaj czas, powtarzaj. Gdyby nie dreszczyk emocji związany z pytaniem „czy mój tyłek się dzisiaj spali, czy nie”, w tej grze nie byłoby nic do roboty po 50 godzinach.

- Optymalizacja na maksa.

Grafika w tej grze to osobna perwersja. Ustawiasz ustawienia na „Ultra”, a Twój komputer zaczyna symulować start rakiety w kosmos, rozgrzewając się do temperatury słońca, chociaż obraz w ogóle się nie zmienia. Ustawiasz ustawienia na niskie, żeby zobaczyć świstaki w krzakach i witamy w Minecrafcie! I nawet grafika w Minecrafcie nie jest taka zła. Wszystko zmienia się w pikselowy bałagan, gdzie modele postaci wyglądają jak kłody ścięte siekierą. Jak mogli stworzyć grę tak brzydką i tak obciążającą sprzęt, to zagadka stulecia.

To wszystko. Jeśli nie jesteś leniwy i doczytałeś aż do tego momentu, to gratulacje, zaoszczędziłeś sobie co najmniej 1000 godzin grania w tę bzdurę. Decyzja należy do Ciebie. Pociesz się albo zaoszczędź ciężko zarobione pieniądze i kup coś pożytecznego. Ale zdecydowanie nie polecam tej gry. Nawet za darmo. A nawet jeśli ktoś da ci tę grę w prezencie, podziękuj mu, plując mu w twarz.