Dead Space

Strzelanka z perspektywy trzeciej osoby z elementami horroru i przetrwania Dead Space — całkowicie odnowiona wersja Dead Space (2008), która otrzymała nowy silnik, nowoczesną grafikę, zaktualizowane przerywniki, szereg poprawek w fabule oraz cały dodatkowy content.

Pełna przygód, przemocy i rozczłonkowania, Dead Space opowiada historię przetrwania w ciasnych przestrzeniach statku widmo, który wysłał sygnał SOS z głębokiego kosmosu. Główny bohater, Isaac Clarke, zgłosił się jako ochotnik do zespołu ratunkowego z powodu strachu przed utratą ukochanej, która pozostała na nieszczęsnym statku. Statek kosmiczny, jakby ożywiony, opiera się wszelkim próbom opuszczenia go. Jest opanowany przez nekromorfy — dynamicznie zmieniające formę zombie, które można pokonać tylko strzelając im w kończyny. Co jest trudniejsze, niż się wydaje, gdy dostępne jest tylko sprzęt inżynieryjny.

Niedaleka przyszłość. Ludzkość z trudem przemieszcza się w kosmosie, budując stacje kosmiczne i kolonizując planety w pobliskich systemach. Ekspansję hamuje niedobór surowców, który powinny pokryć olbrzymie statki, mielące planety w pył. Jeden z nich — „Ishimura” — gdzieś w głębokim kosmosie zaczął rozbierać planetę Egida VII i przestał się kontaktować. To uruchomiło łańcuch fatalnych wydarzeń, które może przerwać tylko gracz.

Lore „Martwego Kosmosu” jest dobrze opracowane, zarówno w ogólnym zarysie, jak i w szczegółach, puchnie w objętości info od głębin przeszłości aż do początku gry. W pierwszych godzinach można dowiedzieć się o lokalnym ustroju politycznym, dużych korporacjach, sekcie fanatyków-unitologów i ich wpływie na wszystkie sfery życia, jak działa gospodarka świata, jakie technologie zostały wynalezione, a nawet o codziennych problemach ludzi przyszłości. Wszystko to pomaga lepiej zanurzyć się w atmosferę i wydarzenia.

Fabuła Dead Space rodzi intrygę i wiele pytań, ale scenarzyści dawkować odpowiedzi i powoli zanurzają gracza w fabułę, rozwijając ją w pełni w ostatniej ćwiartce przejścia. Historia, choć liniowa, jest nietypowa, z paroma zwrotami akcji i niespodziewanymi zdradami, trzyma w napięciu aż do samego końca.

Realizacja skutecznie oddaje, jak Isaac Clarke, znajdując się w stresowej sytuacji podczas zanurzenia w głębiny "Ishimury", osiąga szczyt napięcia nerwowego i doświadcza przerażających halucynacji, ale znajduje w sobie siłę, by walczyć o życie i zdrowie psychiczne.

Oprócz głównego zadania rozwijają się wątki poboczne związane z Isaaciem: relacje z dziewczyną, komunikacja z sojusznikami, samo w sobie przetrwanie, walka z okrętem i antagonistą. Dodatkowe postacie w przerywnikach wyjaśnią swoje motywy na "Ishimura" i pokażą charakter. Podążając za kanonem horrorów, większość informacji można znaleźć w tekstowych, audio- i wideo nagraniach.

Dead Space zmienił tradycyjne zasady strzelanek. Isaac to daleko nie wojownik, a starzejący się inżynier, dlatego każde działanie przychodzi mu z trudem — ruchy są spowolnione, strzela tylko po namierzeniu celu, odrzut uderza w ręce, a ciosy zadaje całym swoim ciężarem. Ta cecha protagonisty tworzy napięcie w każdej potyczce, szczególnie gdy atakują różni wrogowie.

W rosterze znajduje się około dziesięciu rodzajów i dwa typy — zwykłe i ulepszone. Walka opiera się na mechanice odcinania kończyn od tułowia, co wspiera mocno zmieniona forma ciał ludzi, którzy stali się nekromorfami, oraz arsenał, reprezentowany przez narzędzia górnicze do pracy z skałami.

Noże, piły, impakty i przecinaki nie uderzają w punkt, ale zadają obrażenia w płaszczyznach, kąt których gracz określa sam. Z czasem pojawia się też broń ostatecznej nadziei — wojskowy karabin szturmowy. Wszystkie „lufy” można ulepszać, poprawiając podstawowe statystyki. A alternatywny tryb strzału rozszerzył zakres ich zastosowania.

Wrogowie są bardzo odporni, wybijanie punktów zdrowia lub celowanie w głowę — to tylko marnowanie amunicji. Nawet tracąc „części”, nie umrą od razu, a przez jakiś czas będą kontynuować atak. Bardziej zaawansowani regenerują odcięte części dzięki nekro-mutacjom i staną się jeszcze bardziej niebezpieczni.

Walka wręcz jest prymitywna — haki rękami odpychają blisko podchodzących wrogów, a stąpanie dobijają pełzających. Pozwalają też wydobyć przydatne przedmioty z wrogów lub z skrzyń. Zbyt blisko podchodzący nekromorf może uruchomić QTE, przegrywając które gracz zobaczy brutalne fatality protagonisty.

Inżynieryjna zbroja bohatera jest wyposażona w moduły stazys i kinetyki. Pierwszy spowalnia poruszające się obiekty, od wentylatorów po nekromorfy, drugi pozwala podnosić określone przedmioty i rzucać nimi w tych samych wrogów.

Przechodzenie Dead Space to liniowy ruch do przodu z rozbijaniem nieumarłych i oczyszczaniem lokacji, poszukiwaniem sekretów i dodatkowych pokoi z zasobami, rozwiązywaniem zadań inżynieryjnych i zagadek. Różnorodność wprowadzają poziomy bez grawitacji, gdzie trzeba chodzić przy pomocy magnetycznych butów, oraz poziomy w otwartej przestrzeni kosmicznej, gdzie trzeba oszczędzać tlen.

Wszystkie zebrane zasoby trafiają do kompaktowego ekwipunku i są wykorzystywane do różnych ulepszeń przez warsztat, a kredyty można wydać na wyposażenie, apteczki i naboje w sklepach.

Należy odwiedzić każdą sekcję i naprawić wiele systemów — walcząc o przetrwanie, zespół doprowadził „Ishimurę” do krytycznego stanu, statek jest gotowy do rozpadu. Sekcje futurystycznego statku kosmicznego wyglądają przekonująco, jego struktura jest logicznie przemyślana i dobrze powiązana, chociaż wizualnie cierpi na monotonne wykonanie.

Suspens jest potęgowany przez wszystkie kanały percepcji — ręcznie opracowane, mroczne i złowieszcze dekoracje; mdłe wrogowie; stos „skrimera” w skrypcie i QTE z byle powodu; odpowiednia muzyka do każdego momentu. Piekielne krzyki i wrzaski nekromorfów za ścianami, dźwięki pękającego mięsa, trzask drzwi i zgrzyt mechanizmów, hałasy otaczającej przestrzeni i inne, natychmiast wzbudzają poczucie strachu i ciągłego niebezpieczeństwa.