Koncepcja gry jest zupełnie inna niż w poprzednich grach z serii, gdzie, o ile wiem, najważniejsze jest ukończenie mapy, najlepiej szybko. Był nawet licznik czasu potrzebnego na ukończenie mapy, w porównaniu ze „standardowym” czasem. Jest też tryb zręcznościowy z punktami i czasem. Ale rdzeń, definiujący gatunek, pozostaje: strzelaniny, różnorodność broni, potworów, przedmiotów, piękne mapy z sekretami, które wpływają na postęp w grze i po prostu zapewniają przyjemne doznania. W nowej części „wykryto obecność demonów” i dopóki się nie pojawią, nie można przejść dalej. Z tego powodu błędy są niezwykle rzadkie, ale mogą się pojawić, gdy przynajmniej jeden potwór utknie w teksturach i będzie niedostępny. Trzeba wtedy od nowa zacząć punkt kontrolny. Można też utknąć w teksturach po ukończeniu gry. Widziałem to również w trybie dla jednego gracza. Gra ma „strzał w głowę” – myślę, że to pierwsza gra z serii Doom, która go posiada. Jest kilka map, zgadzam się, wszyscy mówią, że szybko się ją kończy. Ale wszystko tam jest zaprojektowane pod kątem levelowania postaci. Wielu graczy zazwyczaj sprzeciwia się levelowaniu w strzelankach, ale z tego co rozumiem, dotyczy to walki PvP, a nie gier dla jednego gracza. W grze dla jednego gracza jest to naprawdę dobre. Więc, kiedy grałem po raz pierwszy, byłem nieuważny, całkowicie przekonany, że wybieram odpowiednie modyfikacje broni dla latających dronów. Zaskakujące było również to, jak można je tak dostosować, że nawet nie trzeba wybierać: jedna jest ewidentnie przydatna, inna bezużyteczna, a ja nie użyłem super strzelby, karabinu maszynowego ani żadnego innego sprzętu. Po prostu wziąłem się za to, co było najpotężniejsze: wyrzutnię rakiet, działo Gaussa i BFG, często przeładowując i próbując różnych podejść, na szczęście gra i tak pozwala ukończyć grę. Jak bardzo się myliłem. W końcu gra pozwala ci powtórzyć wcześniej ukończone mapy, zebrać to, co zapomniałeś, lub spróbować dokładniej przeszukać sekrety, wszystko to spełniając określone warunki ostatecznego levelowania modyfikacji broni i run. Gdy masz już wyższy poziom i wyposażenie, popisywanie się staje się łatwiejsze niż wtedy, gdy po prostu grasz na mapie po raz pierwszy, i warto. Nie zawsze jest to łatwe. Możesz awansować jedną runę, maksymalizując swój pancerz, który niekoniecznie wynosi dwieście, ale raczej tyle, ile pozwala twój poziom. Znalazłem więc miejsce w pobliżu punktu kontrolnego, gdzie można to zrobić od razu. Przeładowałem grę kilka razy, na szczęście zajmuje to tylko kilka — tylko dwanaście razy — i przez całą grę celowo przełączałem się na tę runę przed maksymalizacją pancerza. To uciążliwe. Ale trafienie czterech różnych demonów mikropociskami z karabinu szturmowego – nie przypominam sobie sceny, w której udałoby mi się to zrobić. Z tego, co rozumiem, wystarczy je trafić, a nie zabić; w przeciwnym razie wydaje się to niemożliwe. Być może z poczwórnym wzmocnieniem. Problemem wielu podobnych strzelanek jest używanie broni w miarę postępów w grze, zaczynając od słabej broni, która później staje się zbędna. Zostało to częściowo rozwiązane: poprzez zaliczanie prób runicznych z użyciem określonego rodzaju broni, w pewnych momentach kampanii i ulepszanie broni. Karabin szturmowy czasami dobrze sprawdza się z bronią z lunetą i wzmocnionymi pociskami, a karabin plazmowy może służyć jako alternatywny atak z tłumikiem lub uderzeniem termicznym. Modyfikację „Ogień seryjny” strzelby bojowej można w końcu ulepszyć, zabijając pięć mankubusów. Strzelba bojowa jest przyznawana na początku pierwszej mapy, ale mankubusy nie są dostępne przez jakiś czas, a superstrzelba pojawia się dopiero nieco później. Więc ulepszona strzelba jednolufowa ma większy sens. I generalnie, gdy w danej broni skończy się amunicja, automatycznie przełącza się na tę broń. Nie da się tego zmienić w ustawieniach gry; możliwe, że istnieje jakiś plik konfiguracyjny, w którym wszystko można „powiązać” lub za pomocą polecenia konsoli – wszystko to prawdopodobnie dotyczy tylko wersji na PC. Piła łańcuchowa powinna być użyta przynajmniej raz do awansowania, skutecznie przecinając kakodemona, choć i tak przydaje się do zdobywania amunicji. Sam pistolet, z jego niekończącym się ogniem, jest bezużyteczny, poza kilkoma trikami i wczesnym etapem gry, kiedy całkowicie brakuje amunicji. Powinienem spróbować ulepszyć pistolet; ciekawe, o ile będzie skuteczniejszy. I nie wahaj się używać BFG i wyposażenia. Amunicji wystarczy dla wszystkich, zwłaszcza z ulepszoną runą amunicji, gdy amunicja BFG wypada dość często. A spadek punktów zdrowia, amunicji i, opcjonalnie, pancerza od potworów motywuje gracza do rzucenia się w wir wydarzeń, wykonując ciosy kończące lub mordując piłą mechaniczną. Nie musi to jednak być tak blisko, ponieważ pierwsza dostępna runa, „Odkurzacz”, pozwala zbierać upuszczone przedmioty z dystansu, dopóki nie zdecydujesz się wypełnić jednego z dostępnych slotów inną runą. Ciekawa, przemyślana i głęboka rozgrywka.

Warto również wspomnieć o doskonałym trybie wieloosobowym. Oferuje on interesujący wybór broni, map i innych opcji. A co najważniejsze, widać, ile wysiłku włożono w zapewnienie równowagi i uczciwości rozgrywki dla wszystkich graczy, gdzie decydującym czynnikiem są umiejętności gracza, a nie inne poziomy zaawansowania czy dodatkowe umiejętności, jak w niektórych grach.