Zacząłem grać w Dotę, gdy rozdawali mnóstwo wersji beta, zmuszając mnie do gry. Nie grałem w pierwszą i nawet o niej nie słyszałem, więc spróbowałem drugiej. Od razu mnie wciągnęła, mnóstwo postaci, każda z własną ciekawą historią i umiejętnościami. Fajnie było grać ze znajomymi i z różnymi ludźmi. Wszystko szło świetnie, dopóki nie zdałem sobie sprawy, że większość społeczności to idioci i dzieciaki. No cóż, udało mi się przymknąć na to oko i grać dla zabawy. Potem było ich coraz więcej, prawie co trzecią grę ktoś psuje, a po 500 godzinach grania zrobiło się nudno i przestałem grać na półtora roku. Potem, kiedy wróciłem, pojawiło się tyle aktualizacji, że całkowicie straciłem zainteresowanie grą, długie poszukiwania gier, nowy silnik itd. Grałem kolejne dziesięć godzin, odłożyłem grę „na półkę” i kiedy wrócę – nie wiem. Cóż, nie ma nic złego w tym, żeby zagrać kilka razy wieczorem ze znajomymi, ale to nie dla mnie.