Stay Human to fabularny spin-off serii Dying Light 2, oferujący otwarty świat i pojazdy, którymi można sterować. Akcja gry toczy się w zupełnie nowej lokacji ... Więcej informacji
Oceny graczy Dying Light: The Beast
Wszystkie recenzje Dying Light: The Beast
Lubię wszystkie gry z serii Last Light. Pierwszą przeszedłem raz, a drugą dwa albo trzy razy. Naprawdę mi się podobały; myślę teraz o tym, żeby do nich wrócić. Nie mogę się doczekać powrotu Crane'a. Myślę, że gra będzie równie dobra, jak dwie poprzednie.
Мне нравятся все части Последнего света. 1 прошел 1 раз , 2 часть прошел 2-3 раза они мне очень понравились думаю щас по новой перепройти. Очень жду возвращения Крейна . Думаю игра получится тоже хорошей, как и две последней части.
Jedna z najlepszych serii gier, która łączy w sobie elementy grozy, ciekawe postacie, niesamowitą rozgrywkę i atmosferę nadziei pośród beznadziei.
Одна из лучших серий игр сочетающих в себе хоррор, интересных персонажей, потрясающий геймплей и атмосферу надежды среди безнадёжности
Dobra fabuła i dobrze rozwinięty parkour z perspektywy pierwszej osoby... Przeszedłem część pierwszą i drugą kilka razy. Nie mogę się doczekać!!
Хороший сюжет и прокачанный паркур от первого лица... Пару раз проходил 1 и 2 часть. Жду с нетерпением!!
W końcu dostaliśmy kontynuację historii Crane'a. Mam nadzieję, że gra będzie równie emocjonująca, jak pierwsza część. Dopiero wtedy możemy spodziewać się kontynuacji tej wspaniałej serii gier.
Дождались мы продолжения истории Крейна, надеюсь игра будет столь же драматичной, сколь была 1 часть, только при таком раскладе мы можем ждать продолжения этой великолепной серии игр
Dość przyjemna gra. W porównaniu z drugą częścią, podąża śladami pierwszej, przywracając prawdziwie przerażające i mroczne noce. Rozgrywka stała się mniej swobodna. Zamiast przeszukiwać mapę w poszukiwaniu ulepszeń dla głównego bohatera, odblokowujemy tylko ulepszenia dla trybu berserkera, a wszystkie pozostałe ulepszenia odblokowujemy poprzez zdobywanie poziomów. Mapa nie jest tak duża jak w drugiej części, ale jest pełna różnorodnych detali i ciekawych mini-lokacji. Moim zdaniem, The Beast, choć krótsza i mniej rozbudowana niż druga część serii, jest dobrze zbalansowana i nigdy się nie nudzi.
Довольно приятная игра, по сравнению со второй частью игра пошла по стопам первой, вернулись по настоящему страшные и темные ночи, геймплей опять стал менее казуальным, теперь мы не ищем по всей карты улучшения главного героя, а выбиваем лишь улучшения своего берсерк режима, все остальные улучшения получаются по ходу повышения уровня. Карта не такая большая, как в второй части, но наполнена разными деталями и интересными мини-локациями. Как по мне, The Beast хоть и получилась более короткой и не такой масштабной, чем вторая часть серии, но она хорошо наполнена и не успевает наскучить по ходу прохождения.
Jako ktoś, kto był uzależniony od Dying Light od pierwszej części i wciąż nie może się od niej oderwać, po prostu muszę się odezwać. Bestia to dokładnie to, czego pragnęła moja dusza. Siedziałem do trzeciej nad ranem, grając misję za misją i nie mogłem się oderwać.
Spójrz, fabuła: Crane powraca i nie jest już tylko ocalałym z kijem; stał się kimś więcej. Jego bestialska natura budzi się do życia i nie jest to tylko zabieg fabularny – to naprawdę działa. Biegasz po mapie, rozszarpując zainfekowane istoty gołymi rękami, rycząc, skacząc jak opętany i to jest cholernie fajne. To tak, jakbyś w końcu dostał tę moc, której tak rozpaczliwie potrzebowałeś, chowając się na dachach w pierwszej części.
Как человек, которого Dying Light затянула ещё с первой части и не отпускает до сих пор, я просто обязан высказаться. The Beast — это именно то, чего душа просила. Я не спал до трёх ночи, проходил миссию за миссией, и оторваться было нереально.
Смотрите, по сюжету: Крейн возвращается, и он теперь не просто выживший с битой, он сам стал чем-то бóльшим. В нём просыпается звериная сущность, и это не просто галочка для сюжета — это реально работает. Ты носишься по карте, разрываешь заражённых голыми руками, рычишь, прыгаешь как одержимый, и оно ощущается чертовски круто. Как будто тебе наконец дали ту самую силу, которой так не хватало, когда ты прятался по крышам в первой части.