Napiszę też o tym rzemiośle.

Po pierwsze, witam wszystkich czytelników z całego serca!

Proszę, nie oceniajcie mnie surowo za moje błędy (skończyłem liceum dawno temu i spędziłem tam mnóstwo czasu na krześle), a wszystko, co wyraziłem, to moja osobista opinia.

Zaczynajmy więc.

Usiadłem do komputera 10 maja 2022 roku. Chciałem zagrać w strzelankę. Nie mogłem kupić Battlefielda 3, Arma 3 ani niczego innego na moim koncie Steam. A potem pojawił się Rookie. Pobierzcie go. I wiecie co? Jestem w świecie baśni, nie w Szkarłatnym Kwiecie. Wszystko jest wspaniałe, ale nic z tego nie rozumiem.

Menu to koszmar. Nie mogę się połapać, co gdzie idzie. A co najważniejsze, nie rozumiem dlaczego. Nie ma samouczka. I hura, w końcu znalazłem cenny przycisk: „Do boju”. Bitwa się załadowała. Och, szkoda, a jestem po stronie niemieckiej. Wszyscy krzyczą „Schnell” i tak dalej po niemiecku. Nie ma ucieczki, mimo że na stronie głównej widniały postacie żołnierzy Armii Czerwonej. Bitwa trwała jakieś 5, może 7 minut. Zająłem pierwsze miejsce. Zabiłem wszystkich, wysadziłem wszystko granatami, a nawet utrzymałem punkt z Hansem i Ortwinem. Żołnierze Armii Czerwonej nie mogli zdobyć ani jednego punktu. Potem podsumowanie. Kto ile zabił, kto był bohaterem bitwy. A moi żołnierze są wszędzie.

A potem bum, i oddział inżynierów awansował. A potem jest trening. I wtedy zrozumiałem, w jakim projekcie jestem. Chłopaki, musiałem się zabić siedem razy, a raczej popełnić samobójstwo jako żołnierz, żeby zrozumieć, czego ode mnie chcą, co inżynier powinien robić, jak, kiedy i gdzie. No więc, praktyka w grze to jak ogień z tyłka.

Potem postanowiłem sprawdzić, co nasz Inżynier potrafi unieść – tak, karabiny. Chcę jeszcze jeden… tak, trzymajcie kieszenie szeroko otwarte. Jest poziom 19. I to tak daleko jak komunizm. Dobra, do boju. A potem zaczęło się piekło i Izrael. Czytałem w książkach o tym, jak bolesne to było dla Niemców pod Moskwą, a potem to wszystko cię spotkało. Pojawiłem się w punkcie odrodzenia, przebiegłem 10 metrów, odwróciłem się, a oddział zniknął. Odwróciłem się i byłem martwy. Tak, pójdziemy na flankę. Ten sam stary wariat, tylko z profilu. I tak mój oddział radził sobie aż do poziomu 7. A potem kupiłem Stalingrad i zdałem sobie sprawę, jakim byłem frajerem.

Teraz wyjaśnię. Błędy w Moskwie obejmują wypadające tekstury. Startujesz samolotem, naciskasz przycisk zrzucania bomby, ale twój pilot lub piloci zostają zrzuceni, a liczba klatek na sekundę spada do 30. (A ja kupiłem komputer tuż przed Nowym Rokiem 2022. Jedna karta graficzna kosztuje 130 000 rubli. RTX 3060 12 GB, 32 GB RAM – krótko mówiąc, pełen zestaw Cyberpunka latający z ultami). I to wszystko jest praktycznie za darmo, podczas gdy kampania Stalingrad kosztuje 1500 rubli. I to wszystko jest tam, i to w potrójnej skali. Jest tryb, w którym podkładasz ładunki wybuchowe. No cóż, jak w Battlefield 3-4. Wtajemniczeni zrozumieją. Ale oni, tak jak ja, nie. Co za dreszczyk emocji, kiedy się gra, kiedy się wydobywa, a ten idiota pod teksturami to oczyszcza, a co najważniejsze, nie można go zabić. A potem jest ten wariat: wydobywasz, a on oczyszcza. Powiedzmy sobie szczerze, sam to robiłem. I co zaskakujące, gracze tam nawet nie przeklinają, tylko strzelają bezgłośnie, niektórzy czołgami, niektórzy tak po prostu.

Sprawa jest prosta. Niech to będzie wariat oparty na darowiznach. Niech będzie drogi, niech będzie z przeciętną grafiką. Ale dlaczego, do cholery, nie naprawili tam błędów od czasu testów beta? I te błędy migrują z firmy do firmy? Płacą za to? Oczywiście.

Zostałem natychmiast zbanowany na forum. Moje pytania są jak problemy Indian tego szeryfa. Jeśli wiesz, o co mi chodzi. I zamiast odpowiadać, po prostu napisz: „Zablokuj mnie do lipca”, tato. Aha, i sami gracze, którzy tam piszą wątki. Ich propozycje, takie jak wprowadzenie alkoholu i palenia dla zawodników, są trochę żenujące. Błędy, zawieszanie się i tak dalej. To drobiazgi, ale zawodnik ma obowiązek palić i pić. To ważne. Nie żartuję; wejdź na ich oficjalne forum, a sam się przekonasz.

Szkoda, że ​​wydali 1500 rubli. Wolałbym dać to babci w kościele albo kupić bezdomnemu coś na uspokojenie nerwów.

W takim razie żegnam się i odradzam angażowanie się w to przez następne sześć miesięcy. Może twórcy się opamiętają i naprawią błędy.