Enlisted

Enlisted — warunkowo darmowy zespołowy strzelanka pierwszoosobowa, rekonstruująca wielkie bitwy II wojny światowej. Wybierając ZSRR, Niemcy, USA lub Japonię, gracze walczą na kluczowych frontach epoki — od zaśnieżonych pól pod Moskwą i ulic Berlina po plaże Normandii, tropiki Pacyfiku i piaski północnej Afryki. Rozgrywka łączy elementy arcade i realistycznego wojennego strzelania, zajmując pozycję pośrednią między masowymi projektami takimi jak Battlefield a hardkorowymi symulatorami militarnymi takimi jak ARMA. Szczegółowość mundurów, sprzętu i krajobrazów wzmacnia zanurzenie w epokę.

Główną cechą jest system zarządzania drużyną. Gracz prowadzi nie jednego żołnierza, ale całe oddziały żołnierzy. Żołnierze AI podążają za graczem i wykonują podstawowe rozkazy, a przełączenie się na dowolnego z nich można w każdej chwili — ręcznie lub automatycznie po śmierci aktualnego żołnierza. Każdy żywy gracz wnosi na pole bitwy cały pluton, dzięki czemu na mapie jednocześnie znajduje się setki jednostek, co tworzy efekt prawdziwej operacji wojskowej, a nie starcia grup dywersyjnych.

W Enlisted nie ma klasycznej kampanii fabularnej z przerywnikami i rozwojem postaci. Jest zestaw oddzielnych epizodów historycznych, opartych na kluczowych bitwach II wojny światowej. Gracz występuje jako dowódca oddziału, działający w warunkach narzuconych przez życie. Narracja przebiega przez otoczenie — od propagandowych plakatów po ślady ostrzałów artyleryjskich — i kontekst. Kluczowe teatry działań wojennych:

Poszczególne mało znane lub końcowe etapy wojny, takie jak Manchuria strategiczna ofensywa, okresowo pojawiają się w formie wydarzeń czasowych. Gracze wykonują tematyczne zadania i otrzymują unikalne nagrody (na przykład naklejki lub rzadką broń), poświęcone konkretnemu epizodowi. Pozwala to deweloperom rozszerzać historyczny zasięg, nie tworząc pełnoprawnych stałych kampanii dla każdego lokalnego konfliktu.

Każdy teatr działań wojennych obejmuje serię szczegółowych lokalizacji, odtworzonych na podstawie materiałów archiwalnych. Mapy mają rozmiar od kilku setek metrów do 2 km w aktywnej fazie walki. Projektowanie gry opiera się na zasadzie wielowarstwowości: otwarte przestrzenie dla pojedynków czołgowych przechodzą w wąskie labirynty okopów, bunkrów lub miejskich dzielnic dla piechoty.

Tak, na „Omaha” szturm otwartego wybrzeża ustępuje miejsca oczyszczaniu systemu bunkrów, a następnie — walkom w wąskich żywopłotach (boczkach) i francuskich posiadłościach. Berlińskie mapy pozwalają walczyć w tunelach metra pod Keniqspalcem lub szturmować wielopiętrowe budynki rządowe, a w Tunezji walki toczą się wśród glinianych budowli z szerokimi sektorami ostrzału.

Wizualne otoczenie nie jest tylko dekoracyjne. Poprzez system dynamicznego oświetlenia i efektów pogodowych (śnieżyce pod Moskwą, burze piaskowe w Tunezji, tropikalna mgła na Pacyfiku) wpływa na widoczność i, odpowiednio, na taktykę.

Szczególną rolę odgrywa wertykalność: wielopiętrowa zabudowa i naturalne wzniesienia pozwalają snajperom i inżynierom kontrolować całe sektory, przekształcając strychy i wzgórza w kluczowe punkty obrony. System podparcia broni pozwala używać każdego parapetu, worka z piaskiem lub powalonego drzewa jako improwizowanego podparcia.

Pomimo połączenia treści w ogólny system, zakończonego w 2024 roku, gra zachowuje autentyczność teatrów działań wojennych: na mapach Moskwy nie spotkasz armii japońskiej. Jednak system rankingu bojowego (BR) dopuszcza chronologiczne swobody w obrębie jednej nacji: przy wysokim poziomie wyposażenia na „wczesnych” dekoracjach mogą pojawiać się późne wzory broni (na przykład AS-44 pod Moskwą). Autorzy świadomie poświęcają surowy chronologiczny realizm na rzecz balansu meczów.

Eksplozje bomb lotniczych i pocisków tworzą krater, które natychmiast stają się schronieniami. A nawet zwykła łopata pozwala kopać okopy ręcznie. Do 2026 roku mechanika stała się głębsza: eksplozje mogą powodować zawalenie luźnych gruntów i zatykać wąskie przejścia gruzem, zmieniając trasy w trakcie walki. Ważne jest jednak, aby zrozumieć granice: terraformowanie działa na krajobrazie, ale podstawowa geometria dużych budynków pozostaje statyczna. Wybić okna, złamać drzwi, zniszczyć drewniane ogrodzenia i małe przybudówki — tak. Zburzyć kamienny dom w Stalingradzie — nie.

Świat ma „lepkość”: głęboki śnieg, gęste dżungle, zniszczenia w ruinach — wszystko to spowalnia ruch i zmusza do szukania wydeptanych ścieżek lub dróg. Czołgi mogą utknąć w wąskich przejazdach lub „osiąść na brzuchu” w ruinach.

System dźwiękowy pozwala odróżnić rykoszet od kamienia od głuchego uderzenia w drzewo, a bliskie wybuchy powodują realistyczne wstrząsy: dźwięk jest stłumiony, pojawia się charakterystyczny dzwon w uszach, obraz jest rozmyty. Wizualne zakłócenia działają nie mniej agresywnie: cząsteczki kurzu, dym i śnieżny pył bezpośrednio wpływają na widoczność, a efekty palenia od miotaczy ognia lub koktajli Mołotowa tworzą gęste zasłony dymne, oślepiając całe sektory.

W 2026 roku w Enlisted były cztery pełnoprawne grywalne nacje (z zintegrowanymi subfrakcjami):

USSR łączy Armię Czerwoną i ograniczoną ilość sojuszniczego wyposażenia. W aktualizacji „Front Dalekowschodni” (grudzień 2025) do radzieckiego drzewa dodano chińską broń (na przykład karabin Type 88 Hanyang, BR I), jednak Chiny jako subfrakcja są przypisane do USA i nie są reprezentowane w ZSRR jako pełnoprawna gałąź. Arsenal skłania się ku masowemu i użytkowemu: efektywne karabiny automatyczne (PPSh, PPS), potężna artyleria i średnie czołgi z naciskiem na pancerz czołowy. Na wysokich poziomach — ciężkie IS-2 i późniejsze modyfikacje T-34, chociaż ich dominacja na dystansie jest ograniczona: IS-2 cierpi na wolne przeładowanie, a T-34 na dużych odległościach ustępuje najlepszej niemieckiej technice.

Niemcy (Oś) obejmują Wehrmacht, włoskie jednostki i rumuńskie oddziały. Spotykane są również pojedyncze węgierskie jednostki premium, ale Węgry nie są pełnoprawną subfrakcją systemową. Niemiecka gałąź to precyzja i ciężka technika: doskonałe karabiny powtarzalne na początku, karabiny maszynowe o wysokim obrażeniu na sekundę (MG 42) i opancerzone pojazdy takie jak „Tygrysy” i „Ferdynandy” na wyższych poziomach. Ceną za moc jest koszt i wąska specjalizacja.

USA (Sojusznicy) — najbardziej zróżnicowana nacja, łącząca armię USA, Korpus Piechoty Morskiej, siły brytyjskie, kontyngenty Wspólnoty (Australia, Nowa Zelandia), Wolną Francję i Chiny. Zapewnia to szeroki wybór uzbrojenia i elastyczność w taktyce: wysokiej jakości karabiny samopowtarzalne (M1 Garand), rozwiniętą aviację i zbalansowaną technikę pancerną. Słabym punktem jest mniej „wybuchowy” arsenał startowy w porównaniu do Niemiec lub ZSRR, który ujawnia się na średnich poziomach.

Japonia jest reprezentowana przez Armię i Marynarkę Wojenną Cesarstwa. W 2026 roku Japonia nie miała oficjalnych subfrakcji w drzewie rozwoju. Wyraźnie zarysowany nacisk na piechotę: technika pancerna jest słabsza niż w innych nacjach na wszystkich poziomach, ale uzbrojenie piechoty — od ataków bagnetowych po specyficzne karabiny automatyczne — rekompensuje to agresywnym stylem gry. Japonia nagradza tych, którzy są gotowi grać „od piechoty” i pogodzić się ze średnimi czołgami.

Сsubfrakcje w Enlisted to wbudowane w naród dodatkowe oddziały sojuszników, z własnymi wzorami uzbrojenia i techniki (w tym premium). Postęp pozostaje jednolity: rozwijając naród, gracz jednocześnie odblokowuje zarówno podstawowy, jak i sojuszniczy ekwipunek.

W Enlisted jest już półtora tuzina klas piechoty, ich liczba stopniowo rośnie. Klasy grupują się według roli bojowej.

Grupa szturmowa — szturmowcy, miotacze ognia, medycy. Szturmowcy z pistoletami maszynowymi dominują w walce wręcz i oczyszczają pomieszczenia. Miotacze ognia wypalają umocnione pozycje — ogień zabija, oślepia i zmusza przeciwnika do opuszczenia schronienia. Medycy są funkcjonalnie bliscy szturmowcom, ale noszą apteczki, leczą rannych sojuszników i mogą stawiać skrzynki z lekami dla całego oddziału.

Grupa wsparcia i logistyki — inżynierowie, radiotelegrafiści, strzelcy przeciwpancerni. Inżynier to kluczowa klasa, bez przesady określająca wynik meczu: bez jego punktów rally zespół traci tempo i się dusi. W miarę rozwoju inżynier buduje nie tylko umocnienia, ale także działa przeciwpancerne i działa przeciwlotnicze. Radiotelegrafista wzywa uderzenia artyleryjskie, a w składzie wyspecjalizowanego oddziału łącznościowców uzyskuje dostęp do artylerii dymnej i nalotów lotniczych — wbudowany w zwykły oddział radiotelegrafista jest ograniczony tylko do podstawowej artylerii. Strzelec przeciwpancerny z granatnikiem lub PTR to główne narzędzie piechoty przeciwko czołgowi na punkcie, chociaż nie jedyne: ładunki wybuchowe, inżynieryjne PTP i lotnictwo również działają.

Grupa ognia — strzelcy maszynowi, snajperzy, moździerze. Strzelec maszynowy zapewnia gęstość ognia i kontrolę kierunków. Snajper eliminuje kluczowe cele (radiotelegrafistów, strzelców maszynowych), ale jest skuteczny tylko przy aktywnym poruszaniu się — snajper zaszyty w krzakach nie wywiera presji. Moździerzysta pracuje na oznaczenia sojuszników z ukrycia i w wprawnych rękach niszczy całe oddziały.

Czołgiści i piloci formalnie również są klasami, ale nie biorą udziału w składzie piechoty — to sposób dostępu do techniki.

Główne — nie w samych klasach, ale w składzie oddziału. Każdy oddział dopuszcza włączenie specjalistów z innych klas. „Złoty standard” — oddział szturmowy z dodanym inżynierem i strzelcem przeciwpancernym. Taka jednostka może zdobyć punkt, utrzymać go i odpowiedzieć na zagrożenie czołgu bez wezwania posiłków. Alternatywne podejście — oddział strzelców maszynowych z inżynierem i parą strzelców do elastycznej obrony.

Ekwipunek i wyposażenie są dość bogate: broń palna, granaty, noże/kolce, pistolety, druga broń, plecaki, apteczki, lornetki, manierki, młotek do budowy. Przed bitwą można ręcznie wyposażać żołnierzy, dokupywać materiały eksploatacyjne za srebro, a w walce — brać trofealną broń z ciał (ale nie z pełnym zapasem amunicji).

Warsztat broni dysponuje ponad 250 jednostkami broni strzeleckiej — i to bez uwzględnienia premium, akcyjnych i nagrodowych wzorów z „Przepustki bojowej”. Broń jest przypisana do klasy żołnierza: strzały biorą do walki karabiny i samopowtarzalne, szturmowcy — pistolety maszynowe i karabiny szturmowe, strzelcy maszynowi — ręczne karabiny maszynowe, a węższe klasy operują moździerzami, miotaczami ognia, działami przeciwpancernymi i granatnikami rakietowymi. Snajperzy otrzymują te same karabiny co strzelcy, ale z optyką; medycy dzielą arsenał ze szturmowcami, dodając do niego apteczki; inżynierowie są uzbrojeni jak strzelcy, ale ich główną siłą są budowle.

Twórcy chętnie dodają nie tylko seryjne modele, ale także eksperymentalne, trofealne i broń z lend-lease — od wczesnych automatów po morskie karabiny maszynowe, pierwotnie zaprojektowane jako działa przeciwlotnicze dla patrolowców. Taka różnorodność to miecz obosieczny. Z jednej strony, drzewo badań wygląda imponująco, a każdy ranking bojowy (BR) oferuje wybór. Z drugiej — uważny gracz szybko dostrzega klony: broń, która różni się od sąsiedniego modelu tylko kosmetyką lub kilkoma jednostkami w charakterystykach. To jest przedmiotem dyskusji wśród zwolenników ścisłej historycznej wiarygodności.

W parku sprzętu bojowego znajduje się ponad 350 jednostek — samych czołgów ponad 150, a są jeszcze działa samobieżne, samochody pancerne, motocykle i dziesiątki samolotów. Sprzęt lądowy jest podzielony na rankingi bojowe (BR) od I do V, a każdy poziom różni się radykalnie odczuciami: na niższych BR lekkie maszyny decydują o wyniku manewrem, na średnich pojawiają się robocze konie, takie jak T-34 i Sherman, a wyższe zajmują ciężkie pancerze — od Tygrysów i IS-2 po ciężkie samobieżne działa. Oddzielną niszę zajmują egzotyczne maszyny: wyrzutnie rakiet na podwoziach czołgów, czołgi z miotaczami ognia, a w Japonii — amfibie, które mogą pokonywać przeszkody wodne na mapach Pacyfiku.

Lotnictwo dzieli się na myśliwce osłonowe, szturmowce i bombowce. Arsenał jest regularnie uzupełniany: w aktualizacji „Front Dalekowschodni” (grudzień 2025) pojawiły się ciężkie bombowce, a nadchodząca aktualizacja „Ukryte zagrożenie” wprowadza dwusilnikowy Dornier Do 335 — jeden z najbardziej niezwykłych samolotów II wojny światowej z tandemowym układem silników. Lotnictwo odrzutowe zamyka górną granicę powietrznych BR.

Transportery opancerzone (APC) zostały wydzielone do osobnej klasy z kluczową rolą: działają jako mobilne punkty odrodzenia dla całej drużyny i nie znikają po użyciu, dopóki maszyna nie zostanie zniszczona. Tempo natarcia w obecnej mecie bezpośrednio zależy od tego, jak dobrze umieszczony i chroniony jest BTR. Spektrum obejmuje zarówno ciężarówki na kołach, jak i gąsienicowe maszyny, oraz premium amfibie. Oddziały motocyklowe to najszybsza opcja dostarczenia żołnierzy do punktów przejęcia na początku rundy, a przyczepa z karabinem maszynowym pozwala na prowadzenie ognia w ruchu.

Aktualizacja „Front Dalekowschodni” stała się znaczącym krokiem dla sprzętu opancerzonego: oprócz nowych maszyn, w niej masowo uruchomiono karabiny maszynowe w półtora tuzina czołgów — T-34 w kilku modyfikacjach, Sherman, Pz.III, Pz.IV i innych. Do tego momentu karabin maszynowy był dekoracyjnym elementem modelu.

Po globalnym połączeniu kampanii w grudniu 2023 roku („Merge”) progresja w Enlisted została przekształcona w system drzew badań — po jednym dla każdej z czterech nacji. Każde takie drzewo jest podzielone na kierunki: broń, technika i oddziały. Klasy żołnierzy nie są osobną gałęzią — odblokowuje się je poprzez badanie odpowiednich węzłów i oddziałów.

Gracz sam wybiera priorytet — można celowo odblokowywać czołgi, ignorując broń strzelecką, lub odwrotnie. Jednak w ramach każdej gałęzi progresja jest liniowa: przeskoczenie przez pośredni wzór zazwyczaj nie jest możliwe, konieczne jest zbadanie i zakupienie go za srebro, zanim odblokuje się następny.

Każdy żołnierz rozwija się indywidualnie, zdobywając doświadczenie w walce, każdy poziom daje punkty perków i dostęp do nowych umiejętności. Gracz sam decyduje, czy inwestować punkty w szybkość przeładowania, zasięg rzutu granatami, odporność na odrzut i inne parametry. Żołnierze dzielą się na tiry (I–III), wyższe tiry mają lepsze podstawowe cechy i większy potencjał rozwoju. Nie ma multi-klasy — jeden żołnierz nie może być jednocześnie snajperem i inżynierem, — ale w ramach oddziału można łączyć specjalistów różnych klas, dostosowując skład do zadania.

Ranking bojowy (BR I–V) określa, w jakie mecze trafi gracz; oblicza się go na podstawie najsilniejszego wyposażenia w używanej linii. Formalnie system działa na zasadzie „miękkiej reguły”: przy wystarczającej liczbie graczy dobierane są mecze z bliskim zakresem BR (1–2, 2–3, 3–4, 4–5), ale przy braku ludzi zakres się rozszerza. W praktyce oznacza to, że BR III może trafiać do meczów z wyższymi poziomami wyposażenia, a różnica w efektywności między wczesną a późną bronią (na przykład StG 44 lub Tiger I) jest odczuwalna dość mocno.

Srebro — jednolita waluta w grze, przyznawana za walki, osiągnięcia i Przepustkę Bojową. Wydawana na zakup broni, żołnierzy i ulepszeń. Złoto — waluta premium dla elitarnych oddziałów, kosmetyków i przyspieszeń. Srebrne skrzynie pozwalają weteranom wydawać nadmiar srebra na losowe nagrody, w tym kamuflaże i broń z przeszłych wydarzeń, jednak ta mechanika nie jest uniwersalna i pojawia się tylko w ramach poszczególnych wydarzeń.

Format Przepustki Bojowej został przerobiony w latach 2024–2025: sezony stały się krótsze (zmniejszona liczba poziomów, około ~30 na sezon), a progresja nagród teraz przyznawana jest bezpośrednio w miarę postępów. Elitarna Przepustka Bojowa kosztuje 900 złota i przy pełnym przejściu zwraca się, oferując bonusowe złoto ponad koszt. W nagrodach znajdują się unikalna broń, unikalni żołnierze oraz technika/kamuflaże.

Konto premium daje graczowi podwójne doświadczenie dla armii, oddziałów i bojowników, a także dodatkowe sloty dla piechoty i oddziałów zmotoryzowanych, co rozszerza możliwości formowania składu bojowego

Mecz w Enlisted to starcie dwóch drużyn po 15–20 rzeczywistych ludzi, z których każdy ma swoją drużynę z kilku żołnierzy AI. Sesja trwa 20–25 minut: gra przydziela mapę i tryb, drużyny rozchodzą się na boki, a walka o terytorium się zaczyna.

Piechota stanowi podstawę meczu: zdobywa punkty, utrzymuje budynki, stawia znaki dla artylerii i lotnictwa. Taktyka opiera się na punktach rally — punktach respawnu, które inżynierowie stawiają jak najbliżej linii frontu. Sojusznicy pojawiają się na nich i posuwają się naprzód, przeciwnik szuka i niszczy te punkty, aby odciąć posiłki. Bez odpowiednio rozmieszczonych punktów rally drużyna traci tempo: żołnierze biegną od podstawowego respawnu przez pół mapy i giną, nie docierając do celu. To sprawia, że inżynier jest najcenniejszą klasą na polu bitwy.

Czołgi wspierają piechotę — niszczą punkty ogniowe, wybijają umocnienia, wchodzą w pojedynki z opancerzeniem przeciwnika. Lotnictwo atakuje cele powierzchniowe i skupiska, ale piloci słabo rozróżniają cele z wysokości — efektywność zależy bezpośrednio od znaczników wystawionych przez piechotę. Radiotelefonista wzywa uderzenia artyleryjskie, które mogą odwrócić sytuację na punkcie w ciągu sekund.

Rodzaje wojsk są ściśle zależne od siebie: czołg bez osłony piechoty jest ślepy i szybko dostaje ładunek wybuchowy w tył, lotnictwo bez znaczników trafia w próżnię, piechota bez wsparcia pancernego ugrzęźnie na umocnionych pozycjach.

Kiedy aktualny żołnierz ginie, gracz natychmiast przełącza się na następnego członka drużyny i kontynuuje walkę z tego samego miejsca. Drużyna jest jak zapas życia: dopóki ktoś w niej jest, gracz jest w grze. Apteczka pozwala wstać z nokautu samodzielnie, bez medyka. Kiedy drużyna zostaje całkowicie wyeliminowana, przechodzi na przeładowanie, a gracz bierze następnego z linii. Śmierć pojedynczego żołnierza nie jest fatalna, ale utrata drużyny i jej pozycji to odczuwalny cios.

Strzelanie balansuje między arkadą a realizmem. Odprężenie jest, ale szybko się kompensuje, broń jest ogólnie posłuszna. TTK jest bardzo niski: jedno lub dwa celne trafienia decydują. Karabiny powtarzalne — Kar98, „Mosina” — na średnich i dalekich dystansach często zapewniają nokaut z jednego trafienia. Broń automatyczna — PPSh, pistolety maszynowe, ręczne karabiny maszynowe — dominuje w bliskim zasięgu dzięki szybkostrzelności i nie daje karabinom powtarzalnym szans w bezpośrednim starciu. Walka wręcz — bagnety, kolby, noże — pojawia się na zerowym dystansie; jeden z najbardziej chaotycznych momentów, ale zdarza się znacznie rzadziej niż strzelaniny.

Model uszkodzeń pojazdów został zapożyczony z War Thunder: nie ma paska zdrowia. Pocisk przebija (lub nie przebija) pancerza, a następnie decyduje uszkodzenie wewnętrzne — wybuch amunicji, pożar zbiornika paliwa, kontuzja załogi. Można unieruchomić silnik, uszkodzić gąsienicę, zablokować wieżę — każde uszkodzenie wpływa na zdolność bojową. Zastrzelonego strzelca zastępuje inny członek załogi, ale w czasie przesiadki czołg jest sparaliżowany. Na początku 2026 roku rozgrywka czołgów stała się bardziej dynamiczna dzięki poprawie mobilności.

Lotnictwo pojawia się w powietrzu w odległości od pola bitwy. Zapas amunicji jest ograniczony: po zrzucie bomb lub rakiet trzeba lecieć do punktu uzupełnienia w tyłach — około minuty na okrążenie. Zarządzanie jest uproszczone w porównaniu do symulatorów.

Typowy cykl gry: przygotowanie — wybór zestawu z 3–4 oddziałów piechoty i 1–2 jednostek technicznych; bitwa — wykonywanie zadań meczu; wynik — zdobywanie doświadczenia oddziałów, doświadczenia żołnierzy i srebra; modernizacja — badanie gałęzi w drzewie technologii, odkrywanie nowych perków (szybkość przeładowania, wytrzymałość itp.) oraz integracja zdobytego wyposażenia w aktualny zestaw. Srebro jest wydawane na uzupełnienie arsenału. Pętla jest ukierunkowana na ciągłe doskonalenie armii poprzez udział w bitwach.

W Enlisted nie ma stałego trybu PvE, w którym można po prostu wejść i walczyć z botami bez innych graczy. Wszystkie elementy PvE są realizowane w formie tymczasowych wydarzeń lub scenariuszy stworzonych przez użytkowników.

Mimo braku wbudowanego systemu klanów (gildii), wokół Enlisted uformowało się aktywne jądro graczy, którzy łączą się w nieoficjalne pułki i bataliony przez Discord. Interakcja w grze jest ograniczona do listy znajomych oraz możliwości zbierania grup do czterech osób do wspólnej gry.

Głównym narzędziem koordynacji w walce pozostają szybkie komendy i znaczniki, które pozwalają wskazywać cele dla lotnictwa lub miejsca do budowy konstrukcji inżynieryjnych. Pełnoprawny system funkcji społecznych (czaty ogólne, tagi klanowe i wojny pułków) na początku 2026 roku wciąż znajduje się na liście najbardziej oczekiwanych aktualizacji, ale jak na razie nie został wdrożony w oficjalnym kliencie.