10 lat. 10 lat od premiery.

Po raz pierwszy grałem w tę grę na telefonie. Wtedy wydawała mi się nudna. Nie widziałem w niej sensu i ledwo skończyłem zakończenie Siemiona, więc ją usunąłem.

Dwa lata później, widząc, jak znajomy gra w nią na Steamie, postanowiłem, że warto zagrać ponownie. Może coś przegapiłem, grając w nią wcześniej. Po obejrzeniu wszystkich zakończeń nagle mnie olśniło: to była najlepsza gra, w jaką kiedykolwiek grałem. Uwielbiałem w niej wszystko. Oprawę graficzną, postacie, tła. Specjalne podziękowania dla Sergeya Eyboga i zespołu Between August and December za ich doskonałą ścieżkę dźwiękową.

Trudno sobie nawet wyobrazić, że anonimowi ludzie z 4chana, którzy się nie znali, mogli stworzyć grę, którą wszyscy rozpoznają. Stworzyłeś grę, za którą ludzie chcą płacić, a nie tylko pobierać za darmo.

Everlasting Summer zmieniło nas wszystkich.

Gra jest emocjonalnie wymagająca. Wywołała u każdego inne emocje. 13 zakończeń pozostawi inne wrażenie. Po ukończeniu gry nie chcesz wracać do znanej rzeczywistości; chcesz przeżyć historię na nowo, doświadczyć tych samych emocji.

Czasami wystarczy chwila, by zapomnieć o życiu, a czasami całe życie nie wystarczy, by zapomnieć o chwili.

Gra została wydana w 2013 roku i niemal natychmiast stała się kultowym klasykiem – wokół niej uformowała się bardzo zżyta społeczność (tzw. „Summersphere”), tworząca fanowskie modyfikacje. Niektóre z nich zyskały również ogromną popularność. Ten sukces był nieoczekiwany dla samych twórców, ponieważ wszystko zaczęło się jako lokalny projekt, tworzony przez i dla ich własnych ludzi – odwiedzający imageboard „Ychan” tworzyli grę dla własnej publiczności.

Plusy:

+Wciągająca fabuła

+Najlepsza ścieżka dźwiękowa

+Szczegółowe tła

+Ciekawe postacie

+Możliwość modyfikacji.

Minusy:

Brak minusów.

Podsumowanie:

Podziwiamy wysiłki wszystkich zaangażowanych w tworzenie tej gry.

„Każda historia ma początek i koniec. Każda historia ma swój własny zarys, streszczenie, treść, kluczowe momenty, prologi i epilogi. I nie ma książki, która przy każdym kolejnym czytaniu nie ujawniałaby rzeczy, które wcześniej przeoczyłeś. Każda historia ma początek i koniec. A ta jest już skończona”.