Ukończyłem całą grę dwa razy, główną i wszystkie DLC. Znam tę serię od pierwszej części, którą miałem okazję oglądać w 1998 roku. Od tamtej pory przeszedłem wszystkie części od deski do deski. Wraz z przejściem serii na 3D cieszyłem się, że została wskrzeszona. Wraz z premierą czwartej części cieszyłem się, że seria wciąż żyje i ma się dobrze. Ale to jeden z niewielu jej plusów. Poza tym to już nie RPG, a strzelanka z elementami RPG. Fabuła jest dość banalna, zadania są dobre, niektóre są nawet interesujące, ale przeważnie brakuje im smaku. Dialogi, a raczej aluzje do dialogów, a zwłaszcza możliwości reakcji i opcje reakcji bohatera, są czymś wyjątkowym. Coś w duchu Starożytnych Zwojów, ale nie Fallouta. Nieliniowość pozostaje, ale nie mogę powiedzieć, że jest niesamowicie zróżnicowana. Zasadniczo wszystko sprowadza się do tego, która frakcja cię pokocha, a która strzeli ci w tyłek. Budowanie osiedli to kolejny koszmar. Nie rozumiem, po co w ogóle to dodali. Mogliby zostawić kilka mieszkań z możliwością personalizacji i to by wystarczyło. Ogólnie rzecz biorąc, o grze można by mówić godzinami, grać w nią dziesiątki, a może nawet setki, i jakkolwiek by na to nie patrzeć, produkt i tak pozostanie kontrowersyjny. Kontrowersyjny, bo są starzy i nowicjusze. Kontrowersyjny, bo z serii pozostał tylko pomysł. Ale kocham tę serię, kocham pomysł i dlatego daję jej nieco wyższą ocenę niż powinienem.