Hellblade: Senua's Sacrifice

Hellblade, в первую очередь, это очень атмосферная история, которая расскажет нам о душевно больной девушке-воине Сеуне.

В игре потрясающая графика, красивые пейзажи и визуальные эффекты.

Геймплей можно поделить на три(две) части, — это сражения, решение головоломок и временами, это симулятор ходьбы с залипанием на красивое окружение. Бои, на мой взгляд, протекают интересно(назовем их принципа "камень-ножницы-бумага" или "уворот-блок-удар-пробитие") и выглядят красиво(эпично), присутствуют боссы, каждый из которых требует своего подхода. Все головоломки визуального характера, от игрока требуют, например, "построить" мост посмотрев на него под определенным углом, особо часто встречаются ворота, которые открываются если найти определенный символ в окружении(сопоставив его из окружения), что … Czytaj całość

Gra wciągnęła mnie właśnie dlatego, że nie da się jej ukończyć za jednym podejściem. Jest wymagająca właśnie ze względu na klimat, energię, wyzwania. Grałem w nią fragmentami. Grałem trochę, robiłem sobie przerwę i tak dalej. To jedyny sposób… Ale po powrocie do niej, każda chwila i epizod wryły się w pamięć niczym ostre odłamki szkła. Nie zapomnisz jej i będziesz towarzyszyć Senui przez całą jej podróż do samego końca. Ta gra jest wyjątkowa w swoim rodzaju, przesiąknięta tą samą energią, która przenika skórę i zostaje z tobą na zawsze. Ta gra jest niezapomniana…

Начну с того, что игра не для всех. Лично я не могу поиграть больше часа. Меня на большее не хватило. ЧЕСТНО! Некоторые пишут, что сюжет бомба, что все так круто, здорово, восхитительно, а те кто пишут, что мол сюжет УГ, тот глупый и не понимает. Как по мне, у всех вкусы разные. Кому-то нравится тема, абстракции, прострации, мыслей, духов, заблудших душ и так далее. Кто-то любит более приземленные сюжеты из реального мира. Я отношусь ко второму пункту. Графика волшебная, звуки, атмосфера, все на высоте. Но сюжет... решать вам.

Hellblade to jedno piekło dla ciebie i dwa ostrza dla bohaterki.

Zdecydowanie nie będę chwalił tej gry. Choć fabułę, klimat i grę głównego bohatera ocenię nieco sceptycznie. Sama fabuła nie jest niczym nowym ani interesującym dla miłośników książek o osobach chorych psychicznie… choć może bardziej by mi się podobała, gdyby nie bombardujące mnie kolejne wątki, które sprawiły, że zgrzytałem zębami przez całą rozgrywkę.

W niektórych momentach ta gra przeniosła mnie do lat 2000. Ograniczone lokacje, gdzie zwykły bruk sprawdza się lepiej niż sterowanie twarzą w klubie; barwna walka z obrotami i sztuczkami, w której ledwo czujesz ataki wrogów, którzy giną epicko w saltach; absolutnie monotonna rozgrywka i niemożliwe do pominięcia napisy końcowe.

Przygotujcie się, ta gra udusi was nudą i monotonią. … Czytaj całość