Helldivers 2

Masywna kooperacyjna strzelanka z perspektywy trzeciej osoby Helldivers 2 kontynuuje temat walki ludzi z obcymi na frontach, które obejmują całą galaktykę. Złowrogie wrogowie, zbierając siły po klęsce w finale Helldivers, ponownie zaatakowali świat ludzi. I znowu wezwano „diabelskich spadochroniarzy” — elitarnych żołnierzy, zdolnych walczyć o wolność i demokrację, używając największej, najfajniejszej i najbardziej wybuchowej broni w galaktyce. Pomimo braku poważnej fabuły i unikalnego protagonisty, gra zdobyła ogromną bazę fanów dzięki dynamicznej i chaotycznej rozgrywce, zabawnej realizacji ognia przyjacielskiego, wysokiemu poziomowi trudności i dobrze dopracowanym mechanikom kooperacji.

Seria gier Helldivers przenosi do hipotetycznej przyszłości science fiction, w której Federacja Ludzkości podbiła galaktykę pod mądrym przewodnictwem Super-Ziemi. Ludzie prosperują dzięki uczestnictwu w kampaniach wojennych, mających na celu zniszczenie wszelkich form życia, które stanowią zagrożenie dla ich wartości i wolności. A mianowicie gigantycznych robaków, robotów-komunistów i tajemniczych iluminatów.

W sequelu Helldivers 2 nacisk położono na ironiczne wyśmiewanie reżimów autorytarnych, szalonej propagandy i przemysłu wojennego. Na przykład, Super-Ziemia, wydająca się symbolem wolności i liberalizmu, w rzeczywistości jest ultra-autorytarnym reżimem. Sarkazm i drwiny są widoczne w stylu otoczenia gry, plakatach i filmikach pokazywanych graczom, projektowaniu postaci i dialogach w walce. Autentyczny entuzjazm „żyjących 20 minut” żołnierzy z rozmowami o wolności, liberalizmie i wspólnych wartościach przypomina memowy wstęp do filmu „Pojutrze” z 1997 roku, ale autorzy Helldivers 2 rozszerzyli element parodii, czasami do absurdu.

Wydarzenia sequela kontynuują oryginał, ale nie trzeba znać ich tła. W Helldivers 2 po prostu nie ma scenariusza, wielu postaci ani inscenizacji. Twórcy reżyserują wydarzenia, a każdy gracz i całe społeczność, aktywnie w nich uczestnicząc, kierują historię w różne strony.

Dostępna jest mapa galaktyki z sektorami, sub-sektorami i planetami, o które toczy się walka. Zadaniem graczy jest uwolnić planetę od różnych wrogów. Twórcy dbają o to, aby proces demokratyzacji był kosztowny zarówno dla zespołu ludzi poprzez przyznawanie bonusów lub kar w postaci tłumów manekinów.

Dodano nowe rodzaje przeciwników — a ludzkość przeszła do obrony. Dodano broń lub potężną technikę na mapę — proces uwalniania galaktyki przyspieszył. Nagle zaatakowała nowa frakcja obcych — a społeczność cierpi na wszystkich frontach. To bezpośredni wpływ twórców na rozgrywkę wyróżnił Helldivers 2 spośród innych gier serwisowych.

W wyniku sukcesów na frontach galaktycznej wojny twórcy wydają aktualizacje wiadomości o kolejnym sukcesie demokratyzacji lub jej nagłym niepowodzeniu, na bieżąco tworząc fabułę. Тем samym utrzymując zaangażowanie w to, co się dzieje.

Każda planeta Helldivers 2 otrzymuje unikalną parę rzeźby-ekosystemu z zestawu podstawowych rzeźb (piaski, kamienie, wzgórza, tundra, lód, dżungla, łąki) i warunków środowiskowych (burze piaskowe, gęsta mgła, deszcze, upał itd., aż po erupcje wulkanów, bombardowania meteorytami i ogniste tornada). Ta kombinacja na zawsze przylega do planety.

Natomiast lokalizacje, na które wysadzają się gracze, generowane są losowo, opierając się na jej rzeźbie i warunkach środowiskowych, biorąc pod uwagę wybrany przez graczy poziom trudności. Tworzy to unikalną atmosferę, własne cechy i trudności, czyniąc każde lądowanie ekscytującym. Środowisko aktywnie ingeruje w rozgrywkę, a zmiana dnia i nocy wzmacnia różnorodność wrażeń.

Adaptacja do środowiska to ważny komponent sukcesu. Na przykład, głęboki śnieg w świecie lodu spowalnia ruch, ale mróz daje przewagę broni energetycznej dzięki lepszemu chłodzeniu. Burza jonowa, która wybuchła w trakcie demokratyzacji, odetnie łączność z wsparciem kosmicznym. Lub piaskowy świat — nie przeszkadza w ruchu, dopóki wiatr nie podniesie piasku, ale jego wysokie temperatury ograniczą wybór broni do palnej. A wszystko to pod groźbą palącego ognistego tornada.

Gracze „przemieszczają się” między planetami na statkach kosmicznych — pełnoprawnych lokalizacjach hubowych. Jako baza operacyjna, pozwala na dostosowanie ekwipunku i statku, odblokowanie nowego wyposażenia, broni, zbroi i możliwości statku, zakup kosmetyków. Hub zamyka również funkcje społeczne: gracze zbierają się w grupy, analizują dane wywiadowcze lądowania i przygotowują się do niego.

Każde lądowanie obejmuje zestaw podstawowych i dodatkowych zadań, niezależnie od wybranego poziomu trudności. Większość podstawowych zadań jest zaplanowana na 40 minut i obejmuje zadania związane z obroną obiektów lub terytoriów; poszukiwanie użytecznych zasobów; ewakuację cywilów; poszukiwanie źródła danych i ich przekazanie do bazy; banalne podniesienie flagi. Mniejsza część zadań jest zaplanowana na 10-15 minut i obejmuje zniszczenie określonej liczby wrogów; zniszczenie baz lub gniazd wrogów.

Dodatkowe zadania to poboczne questy, które szczególnie zapaleni i doświadczeni gracze mogą wykonać, nie odrywając się od głównych zadań lądowania. Na przykład, włączyć stację radarową, załadować dane kapsuły ratunkowej, zniszczyć szczególny cel, zniszczyć stację badawczą, włączyć działko artyleryjskie, zniszczyć stanowisko przeciwlotnicze i inne. Mogą być oznaczone na mapie od samego początku lub odkryte samodzielnie.

Standardowo dla gier usługowych, gracze Helldivers 2 otrzymują osobiste zadania na każdy dzień. Dla całej społeczności istnieją rozkazy dowództwa — na przykład, zdobyć lub utrzymać planetę.

Główna rozgrywka jest prosta: zrealizować cele lądowania i ewakuować się, znajdując się na otwartym terenie, podczas gdy nadciągający z każdej strony wrogowie będą starali się temu przeszkodzić. Obszar szybko pogrąża się w chaosie, gdyż gracze muszą przezwyciężać trudności, wykonując zadania i nieustannie podejmując strategiczne decyzje, doświadczając niedoboru wszystkiego, nie puszczając przy tym spustu. Dodatkowym elementem realizmu jest przyjacielski ogień oraz uwzględnienie ran kończyn.

Rozgniatanie wrogów można zrealizować za pomocą arsenału, który obejmuje rewolwery, pistolety maszynowe, karabiny, strzelby, karabiny snajperskie, granatniki, rakietnice, granaty ręczne i miny. Każda z nich ma swoje cechy (obrażenia, szybkość strzału, odrzut i zdolność penetracji), które wpływają na skuteczność przeciwko konkretnemu wrogowi. Pancerz dzieli się na trzy rodzaje: lekki, średni i ciężki, z których każdy zapewnia swój styl gry oraz pasywne bonusy do parametrów postaci.

Stratagemy — unikalna cecha Helldivers 2. Są one zrzucane z statku w wskazane miejsce na żądanie gracza z ziemi i ograniczone tylko czasem oczekiwania. Stratagemy dostarczają graczom zapasy, apteczki i inne bonusy do ekwipunku, lub oferują potężne metody walki z wrogami — ataki powietrzne i orbitalne. Dzięki temu zapewniają różnorodność możliwości taktycznych w rozgrywce.

Progresja w Helldivers 2 jest wieloaspektowa, za wykonanie zadań gracz zdobywa próbki (surowce trzech rodzajów rzadkości), medale, rekwirowanie, super-kredyty i doświadczenie. Wartość nagród zależy od trudności lądowania, wykonanych podczas niego zadań, znalezionych skrytek oraz zwykłego szczęścia. Trudność sama w sobie jest nagrodą, im lepiej wykonuje się lądowania, tym trudniejsze zadania gra będzie oferować.

Każda nagroda ma swoją dziedzinę rozwoju. Doświadczenie gromadzi się w poziomy, które określają rangę gracza, dopuszczalną trudność lądowania oraz pozwalają na zakup nowych stratagemów. Medale zdobyte w wyniku każdego lądowania pozwalają na zakup lepszego uzbrojenia i ekwipunku w sklepie. Próbki umożliwią odblokowanie nowych modułów dla statku. Super-kredyty — odpowiednik prawdziwych pieniędzy, które również można znaleźć w grze — odblokowują przedmioty kosmetyczne.