Hogwarts Legacy

Pierwszy AAA-blokbuster w uniwersum „Harry'ego Pottera” — Hogwarts Legacy — to piaskownica w dużym otwartym świecie, gra akcji z perspektywy trzeciej osoby z elementami RPG. Wydarzenia rozgrywają się w XIX wieku, w szkole magii Hogwart. Główny bohater zostaje przyjęty od razu na piątą klasę, ponieważ posiada klucz do starożytnej tajemnicy, która grozi rozdarciem magicznego świata na części.

W miarę postępów gracz bada otwarty świat, rozwija swojego bohatera, uczy się zaklęć i warzy mikstury. Można wybrać jeden z czterech wydziałów, latać na miotle, odkrywać różne magiczne sekrety i tak dalej. Obecne są popularne zaklęcia „Potteriana” — tarcza ochronna, niewidzialność, kula ognia, a także niewybaczalne zaklęcia, takie jak „avada kedavra”.

Uosobienie świata podąża za kanonem. Latając na miotle można cieszyć się krajobrazami i estetyką świata: górzystym terenem, poszarpanym ukształtowaniem z licznymi gęstymi lasami i głębokimi jaskiniami, zimnymi jeziorami i wąskimi strumieniami, rozbijającym się o skały oceanem. Realistyczna flora współistnieje z fantastyczną fauną „Potteriana”, czego przykładem jest Zakazany Las.

Wszystkie budowle w średniowiecznej gotyckiej architekturze. Hogwart — majestatyczny zamek, pełen dużych i małych sal, niewielkich pokoi mieszkalnych, wąskich korytarzy, spiralnych schodów i otwartych balkonów, lochów i tajnych skrytek. Hogsmeade — kupiecki miasteczko z gęstą niską zabudową, krętymi uliczkami i zgiełkiem na placach.

W przeciwieństwie do rozsianych po świecie wiosek i pojedynczych farm, zamek i osada to samodzielne areny gry, z najwyższą szczegółowością przestrzeni i dopracowaniem detali w dekoracjach i wystroju. Odtworzone legendarne punkty zainteresowania: Wielka Sala, Wieża Zegarowa, gabinet Dyrektora, zajazd „Dzika Głowa”, sklep „Trzy Miotły”, cukiernia „Słodkie Królestwo” i inne.

Magiczny klimat nadają samoczynnie poruszające się schody, animowane portrety, ożywione zbroje, latające zwoje, duchy biegające za sobą, elfy niewolnicze, grające na instrumentach żaby i wiele innych. System generacji życia i wydarzeń odgrywa przed graczem całe mini-scenki.

W miarę postępów zmieniają się pory roku. Towarzyszyć żółknącemu i opadającemu liściu, pokrytym śniegiem dachom, będą ozdoby i inne przedświąteczne detale otoczenia w wnętrzach Hogwartu i Hogsmeade.

Wbrew kanonowi, narracja Hogwarts Legacy jest bezpieczna w każdym aspekcie. Nie ma miejsca na odgrywanie ról. Bohater jest pozbawiony przeszłości, szkieletów w szafie nie wyjdą. Już odnoszący sukcesy i utalentowany prymus, dlatego nie potrzebuje osobistego rozwoju w miarę postępów. Nie można nawiązywać romansów, kwestia relacji międzyludzkich nie jest poruszana.

Główny wątek — nieskomplikowana historia o Wybrańcu. Tylko on odczuwa i potrafi używać szczególnej starożytnej magii, dlatego jest w stanie znaleźć makgaffina i samodzielnie zapobiec jego dostaniu się w niepowołane ręce. Historia jest liniowa od początku do końca, pozbawiona dramatu, intryg i niespodziewanych zwrotów akcji, nieco przeciągnięta. Natomiast wątki poboczne i łuki postaci są lepiej napisane i bardziej dopracowane.

Trochę czasu poświęcono również nauce w Hogwarcie. Po kilku interaktywnych lekcjach gracz otrzymuje pełną swobodę działań i badań, dalsza nauka jest przedstawiana w filmikach CGI bez udziału bohatera w procesie. Wybór fakultetu wpłynie kilka razy w grze, ale nie stworzy żadnej unikalnej treści.

Nie ma systemu moralności ani odpowiedzialności za swoje czyny. Można być zuchwałym w dialogach i przywłaszczać łupy z zadań pobocznych, co nie wpłynie na przebieg gry — przyjaciele, nauczyciele i przypadkowe osoby tylko chwalą głównego bohatera. Jest bardzo, bardzo dużo rozmów, dialogi trwają do 5 minut, ale zainteresują jedynie fanów. Antagoniści są liczni, ale ich rozwój nie wykracza poza archetypy. Osobiście nie mają nic przeciwko bohaterowi, po prostu im przeszkadza.

Walki w Hogwarts Legacy to zestaw rozproszonych aktywności. Nie pozwoli się nudzić, ale nie łączy całego różnorodnego mechanizmu w jedną spójną system z powiązaniami na fizyce żywiołów czy innych wyjaśnieniach. Nie da się najpierw oblać wrogów deszczem, a potem rzucić błyskawicą, licząc na trafienie ich wszystkich. Zamrożenie i rozbicie falą uderzeniową również. Nie da się biegać w walce na miotle, kąsając przeciwników magią tu i tam — to nie to.

Protagonista to wyłącznie biegający na własnych nogach czarodziej. Dostępne w każdej chwili podstawowe ataki, magiczna blokada z parowaniem, przewrót z unikiem przed krytycznymi atakami wroga są potrzebne do utrzymania się w walce. Czasami można wejść w bójkę, używając magii niewidzialności, chociaż pełnoprawny stealth w grze to bardziej relikt niż poważny pomocnik w przechodzeniu.

Główny obrażenia zadają grupy potężnych zaklęć, uczonych osobno. Ich mechaniki opierają się na telekinezie i pirokinezie, kontroli tłumu, działaniu siłowym. Poruszając różdżką, bohater ładował mnożnik obrażeń i pasek starożytnej magii, który można porównać do ulty. Spamowanie potężnymi zaklęciami nie pozwoli na cooldown czasowy.

Lista wrogów jest niewielka — gobliny, ludzie, infernali, trolle, wiele bestii — ale dzięki podziałowi na podgatunki lub klasy (wojownicy, strażnicy, łucznicy, czarodzieje itd.) zapewnia niezbędną różnorodność. Wrogowie mają silne i słabe strony, poznając które można znaleźć rozwiązanie, które pozwoli ich zniszczyć w kilka machnięć różdżką. Starcia z bossami są trudniejsze — duża ilość zdrowia, kilka faz, własna obrona i armia minionów gotowych przyjść z pomocą.

Jak w każdej piaskownicy, gra jednoosobowa wykorzystuje zestaw fabularnych, głównych i dodatkowych zadań do generowania aktywności, ale wyróżnia się stałym dialogiem i scenkami przerywnikowymi. Zadania bez szczególnych wymagań: znajdź-zabij-przynieś, oczyść jaskinie-krypta-lasy, przejmij posterunki i bazy. Quidditcha w wersji premierowej nie było, ale były wyścigi z punktami kontrolnymi na miotle.

Rozwój oparty jest na garderobie. Odzież, peleryny i szaty, nakrycia głowy, akcesoria na szyję, twarz i ręce w obfitości spadają na gracza i są rozdzielane według siły i rzadkości, zwiększając to jedne, to drugie cechy (zdrowie, obrażenia, obrona). Najlepsze przedmioty zawierają sloty na ulepszenia, przy pomocy kamieni szlachetnych zwiększających efektywność magii.

Otwierając pokój ratunkowy, a następnie własne zoo w walizce, bohater odblokowuje mechanikę craftingu. Zbierając w świecie gry zwierzęta i dbając o nie w zoo, zdobywa pióra, które czynią odzież jeszcze lepszą. Z różdżkami tak się nie uda — trzeba je kupować za pieniądze.

Gra niczego nie daje za darmo i zmusza do działania: wykonywania zadań, przechodzenia mini-gier, rozwiązywania zagadek, przeszukiwania skrzyń, sprzedawania zawartości ekwipunku i różnorodnego korzystania z ekonomii, aby zarobić pieniądze i wydać je na potrzebne przedmioty, mikstury, zaklęcia.