Hogwarts Legacy

Pierwszy AAA-blokbuster w uniwersum „Harry'ego Pottera” — Hogwarts Legacy — to piaskownica w dużym otwartym świecie, gra akcji z perspektywy trzeciej osoby z elementami RPG. Wydarzenia rozgrywają się w XIX wieku, w szkole magii w Hogwarcie. Główny bohater zostaje przyjęty od razu na piątą klasę, ponieważ posiada klucz do starożytnej tajemnicy, która grozi rozdarciem magicznego świata na kawałki.

W miarę postępów gracz bada otwarty świat, rozwija swojego bohatera, uczy się zaklęć i warzy mikstury. Można wybrać jeden z czterech wydziałów, latać na miotle, odkrywać różne magiczne sekrety i tak dalej. Obecne są popularne zaklęcia „Potteriana” — tarcza ochronna, niewidzialność, kula ognia, a także niewybaczalne zaklęcia, takie jak „avada kedavra”.

Wcielenie świata podąża za kanonem. Latając na miotle można podziwiać krajobrazy i estetykę świata: górzysty krajobraz, pofalowany teren z licznymi gęstymi lasami i głębokimi jaskiniami, zimne jeziora i wąskie strumienie, zgryzające skały morze. Realistyczna flora sąsiaduje z fantastyczną fauną „Potteriany”, czego przykładem jest Zakazany Las.

Wszystkie budowle w średniowiecznej gotyckiej architekturze. Hogwart to majestatyczny zamek, pełen dużych i małych sal, niewielkich pokoi, wąskich korytarzy, spiralnych schodów i otwartych balkonów, lochów i tajnych skrytek. Hogsmeade to kupiecki miasteczko z gęstą niską zabudową, krętymi uliczkami i zgiełkiem na placach.

W przeciwieństwie do rozsianych po świecie wiosek i pojedynczych farm, zamek i osada to samodzielne areny gry, z najwyższą szczegółowością przestrzeni i dopracowaniem detali w dekoracjach i wystroju. Odtworzone legendarne punkty zainteresowania: Wielka Sala, Wieża Zegarowa, gabinet Dyrektora, zajazd „Głowa Dzikiego Wieprza”, sklep „Trzy Miotły”, cukiernia „Słodkie Królestwo” i inne.

Magiczny klimat nadają samodzielnie poruszające się schody, animowane portrety, ożywione zbroje, latające zwoje, duchy biegające za sobą, elfy-robotnicy grające na instrumentach żaby i wiele innych. System generacji życia i wydarzeń odgrywa przed graczem całe mini-scenki.

W miarę postępów zmieniają się pory roku. Towarzyszyć żółknącemu i opadającemu liściu, pokrytym śniegiem dachom, będą ozdoby i inne przedświąteczne detale otoczenia w wnętrzach Hogwartu i Hogsmeade.

Wbrew kanonowi, narracja Hogwarts Legacy jest bezpieczna w każdym aspekcie. Nie ma miejsca na odgrywanie ról. Bohater nie ma przeszłości, szkieletów w szafie nie wyjdzie. Już udany i utalentowany prymus, dlatego w osobistym rozwoju nie potrzebuje pomocy. Nie można nawiązywać romansów, kwestia relacji międzyludzkich nie jest poruszana.

Główny wątek fabularny to nieskomplikowana historia o Wybrańcu. Jest jedynym, który odczuwa i potrafi używać szczególnej starożytnej magii, dlatego jest w stanie znaleźć makguffina i samodzielnie zapobiec, aby nie trafił w nieodpowiednie ręce. Historia jest liniowa od początku do końca, pozbawiona dramatu, intryg i niespodziewanych zwrotów akcji, nieco przeciągnięta. Natomiast wątki poboczne i łuki postaci są lepiej napisane i bardziej dopracowane.

Trochę czasu poświęcono również nauce w Hogwarcie. Po kilku interaktywnych lekcjach gracz otrzymuje pełną swobodę działań i badań, dalsza nauka jest pokazywana w filmikach CGI bez udziału bohatera w procesie. Wybór fakultetu wpłynie kilka razy w grze, ale nie stworzy żadnej unikalnej treści.

Nie ma systemu moralności ani odpowiedzialności za swoje czyny. Można być zuchwałym w dialogach i przywłaszczać łupy z zadań pobocznych, co nie wpłynie na przebieg gry — przyjaciele, nauczyciele i przypadkowe osoby tylko chwalą głównego bohatera. Jest bardzo, bardzo dużo rozmów, dialogi trwają do 5 minut, ale zainteresują jedynie fanów. Antagonistów jest kilku, ale ich rozwój nie wykracza poza archetypy. Osobiście nie mają nic przeciwko bohaterowi, po prostu im przeszkadza.

Walka w Hogwarts Legacy to zestaw rozproszonych aktywności. Nie pozwoli się nudzić, ale nie łączy całej różnorodności mechanik w jedną systematyczną całość z powiązaniami na fizyce żywiołów lub innych wyjaśnieniach. Nie da się najpierw oblać wrogów deszczem, a potem rzucić błyskawicą, licząc na trafienie ich wszystkich. Zamarznięcie i rozbicie falą uderzeniową również. Nie da się biegać w walce na miotle, kąsając przeciwników magią tu i tam — to nie to.

Protagonista to czarodziej biegający na własnych nogach. Dostępne w każdej chwili podstawowe ataki, magiczna blokada z parowaniem, przewrót z unikami przed krytycznymi atakami wroga są potrzebne do utrzymania się w walce. Czasami można zaangażować się w walkę, używając magii niewidzialności, chociaż pełnoprawny stealth w grze jest bardziej reliktem niż poważnym wsparciem w przechodzeniu.

Główny uszkodzenia zadają grupy potężnych zaklęć, uczonych osobno. Ich mechaniki opierają się na telekinezie i pyrokinezie, kontroli tłumu, działaniu siłowym. Machając różdżką, bohater ładował mnożnik obrażeń i pasek starożytnej magii, który można porównać do ulty. Spamowanie potężnymi zaklęciami nie będzie możliwe z powodu czasu odnowienia.

Lista wrogów jest niewielka — gobliny, ludzie, infernali, trolle, wiele bestii — ale dzięki podziałowi na podtypy lub klasy (wojownicy, strażnicy, łucznicy, czarodzieje itd.) zapewnia niezbędną różnorodność. Wrogowie mają silne i słabe strony, poznając je, można znaleźć rozwiązanie, które pozwoli ich pokonać w kilka machnięć różdżką. Starcia z bossami są trudniejsze — duża ilość zdrowia, kilka faz, własna obrona i armia minionów gotowych przyjść z pomocą.

Jak w każdej piaskownicy, gra jednoosobowa wykorzystuje zestaw fabularnych, głównych i dodatkowych zadań do generowania aktywności, ale wyróżnia się stałym dialogiem i scenkami przerywnikowymi. Zadania bez szczególnych wymagań: znajdź-zabij-przynieś, oczyść jaskinie-krypty-lasy, przejmij posterunki i bazy. Quidditcha w wersji premierowej nie było, ale były wyścigi z punktami kontrolnymi na miotle.

Punkty doświadczenia są oparte na garderobie. Ubrania, peleryny i szaty, nakrycia głowy, akcesoria do szyi, twarzy i rąk w obfitości spadają na gracza i są rozdzielane według siły i rzadkości, zwiększając jedne lub drugie cechy (zdrowie, obrażenia, obrona). Najlepsze przedmioty zawierają sloty na ulepszenia, przy pomocy kamieni szlachetnych zwiększających efektywność magii.

Otwierając pokój ratunkowy, a następnie własne zoo w walizce, bohater odblokowuje mechanikę rzemiosła. Zbierając w świecie gry zwierzęta i dbając o nie w zoo, zdobywa pióra, które czynią ubrania jeszcze lepszymi. Z różdżkami tak się nie uda — trzeba je kupować za pieniądze.

Gra niczego nie daje za darmo i zmusza do działania: wykonywania zadań, przechodzenia mini-gier, rozwiązywania zagadek, przeszukiwania skrzyń, sprzedawania zawartości ekwipunku i różnorodnego korzystania z ekonomii, aby zarobić pieniądze i wydać je na potrzebne przedmioty, mikstury, zaklęcia.