Doskonały symulator przemocy domowej i psychologicznego sadyzmu, zasłużenie nazwany Grą Roku za umiejętność skrupulatnego poćwiartowania i zrzucenia płaczącego różowego słonia o imieniu Paw z klifu, gdy ten błaga o litość w imię przyjaźni! Pod płaszczykiem słodkiej i kolorowej przygody kooperacyjnej dla całej rodziny, poznajemy historię dwójki amoralnych, samolubnych, etnicznych schizoidów, którzy przez 20 godzin cierpią w milczeniu, słuchając rozdzierających serce bełkotów żenującej książki o życiu dr. Hakima, próbując doprowadzić własne dziecko do łez, aby mogło powrócić do swoich smutnych ludzkich ciał. Choć łamiąca gatunki mieszanka niekończących się skoków i łamigłówek na poziomie szkoły podstawowej początkowo wzbudza zainteresowanie, w połowie gra przeradza się w rozciągniętą, mdłą harówkę, która sprawi, że oczy zaczną łzawić z powodu nieuniknionego trybu podzielonego ekranu, a desynchronizacja serwerów ostrożnie cofnie postępy. Ale prawdziwym finałowym bossem nie są nawet przeciętne sekwencje QTE, ale absolutnie żałosny launcher EA Origin, który zmusi cię do rozwiązywania niekończących się zagadek CAPTCHA w stylu zebry, aż odkryjesz, że przypadkowo pobrałeś demo dla znajomego. Steam nigdy więcej nie pozwoli ci kupić pełnej wersji gry, bo podobno już jest w twojej bibliotece. Prawdziwe arcydzieło humanizmu i myśli technicznej, udowadniające, że najlepszym sposobem na połączenie dwojga ludzi jest sprawienie, by razem znienawidzili ten rozciągnięty interaktywny koszmar!