Kingdom Come: Deliverance 2

Рola akcji z perspektywy pierwszej osoby w ogromnym otwartym świecie Kingdom Come: Deliverance 2 jest bezpośrednią kontynuacją gry z 2018 roku i oferuje powrót do realiów średniowiecznej Bohemii (terytorium współczesnych Czech) piętnastego wieku. Wszystko, za co pokochano oryginał — grafika, skala i dbałość o szczegóły — stało się jeszcze lepsze. Zachowując historyczną wiarygodność i zaawansowany system walki oparty na inwersyjnej kinematyce, deweloperzy uczynili rozgrywkę bardziej elastyczną, a także pozwolili na użycie w walce broni palnej i kusz.

Sequel kontynuuje historię Henryka: on dorósł, stał się wprawnym mistrzem miecza i jest gotów wpisać swoje imię w kronikach. Znajdując się w centrum wojny domowej między królem Wacławem a jego bratem Zygmuntem, Henryk musi się wykazać i wpłynąć na bieg historii. Gra oferuje dziesiątki godzin wciągającej fabuły z różnorodnym rozwojem i kinowymi przerywnikami.

Grafika Kingdom Come: Deliverance 2 znacznie przewyższa oryginał i może konkurować z nowoczesnymi hitami gier. Świat imponuje szczegółowością i wypełnieniem, niezależnie od tego, czy są to krajobrazy naturalne, czy miejskie uliczki — na jednostkę powierzchni przypada wiele szczegółowych obiektów. Technologia voxel tracing zapewniła realistyczne oświetlenie i wiarygodne odbicia, różniąc się od tradycyjnego śledzenia promieni, nie obciążając systemu. Znacząco poprawiono modele postaci i ich animacje, a mimika stała się żywa i wyrazista. Głównym osiągnięciem była optymalizacja — sequel stabilnie działa w 4K na wysokich ustawieniach bez użycia skalowania.

Autorzy serii Kingdom Come zastosowali unikalne podejście do tworzenia swojego uniwersum gier, w wyniku czego powstał naprawdę autentyczny wirtualny świat. Akcja gier z serii rozgrywa się w Bohemii — regionie położonym w sercu Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Po śmierci Karola IV, jednego z jej największych cesarzy, tron dziedziczy słaby i niezdecydowany syn Wacław. Jego niezdolność do zarządzania krajem prowadzi do kryzysu: młodszy brat, król Węgier Zygmunt, rozpoczyna wojnę domową, zdobywając władzę za pomocą kumanskich najemników i brutalnie tłumiąc wszelkie opory.

Historia pozostaje osobista — opowiada o fikcyjnej postaci imieniem Henryk, który mógłby istnieć w rzeczywistości. Ale jest mistrzowsko wpleciona w historyczne i dobrze udokumentowane wydarzenia. Na tle królewskich intryg i wojen średniowiecznej Europy rozwija się historia o feudalnym ustroju i ciężkim życiu zwykłego człowieka w surowym, pozbawionym elementów fantastycznych, średniowieczu.

Prawie wszyscy drugoplanowi bohaterowie to rzeczywiste postacie historyczne, co nadaje narracji szczególną wartość. Jošt z Moraw, który w przyszłości zostaje królem Niemiec, jawi się jako śliski intrygant, zmieniający sojuszników jak rękawiczki. Surowy pan Otto von Bergów wierzy w prawo silniejszego, ale wykazuje zdolność do negocjacji. Будący czeski dowódca Jan Żiżka marzy o lepszej przyszłości dla Czech, ale na razie ucieka się do rabunków. Nasz towarzysz Jan Ptaček, również postać historyczna, przedstawiony jest jako młody i niedoświadczony pan, skłonny do popisywania się przed prostymi ludźmi, pijaństwa i zalotów do dziewczyn.

Na początku pierwszej gry, Henry był zwykłym prostym człowiekiem, którego życie ograniczało się do codziennych trosk wiejskiego życia i pomocy ojcu w kuźni. Po ataku wojsk Zygmunta, jego rodzinna wieś Skalice spłonęła doszczętnie, dom ojca został zniszczony, a rodzina zginęła. To tragiczne wydarzenie odmieniło życie Henry'ego: z zwykłego wiejskiego chłopca stał się uchodźcą, napędzanym pragnieniem zemsty. Straciwszy wszystko, przysięga pomścić, odzyskać skradziony rodzinny miecz i znaleźć swoje miejsce w okrutnym świecie Czech.

Podczas gry Henry staje się wasalem lokalnego szlachcica Radziga Kobyle, lidera oporu przeciwko najeźdźcom. Rozplątując intrygi, odkrywa tajemnicę swojego pochodzenia, co łączy go z większymi wydarzeniami politycznymi. Historia oryginalnej gry ma otwarte zakończenie: część pytań pozostaje bez odpowiedzi, a władza Zygmunta tylko się umacnia. Na końcu Henry otrzymuje nowe zadanie, wstęp do kontynuacji fabuły w sequelu.

Kingdom Come: Deliverance 2 oferuje całkowicie nowy świat gry, większy niż teren pierwszej części, ale podzielony na dwie rozległe strefy: Czechy z małymi osadami i wioskami wokół zamku Trosky oraz ogromne miasto Kutna Góra. Te regiony zostały odtworzone na podstawie rzeczywistych map, ale twórcy nie gonili za rozmiarami, a skupili się na wypełnieniu.

Na początku Henry bada pierwszą połowę świata, gdzie natura dominuje nad cywilizacją. Krajobraz zachwyca różnorodnością przyrody: gęste lasy iglaste i liściaste ustępują malowniczym dolinom i urodzajnym polom, a skaliste wzgórza przechodzą w masywy górskie, nadając krajobrazowi głębię i realizm. Liczne zbiorniki wodne — rzeki, strumienie i jeziora — nie tylko ożywiają otoczenie, ale także służą jako naturalne punkty orientacyjne. Staranna detalizacja obiektów przyrodniczych w połączeniu z wysokiej jakości oświetleniem tworzy naprawdę malownicze widoki, a dynamiczny ekosystem z zwierzętami i roślinnością, wzbogacony zmianą pór dnia i warunków pogodowych, sprawia, że świat jest naprawdę żywy.

Druga strefa gry koncentruje się wokół Kuttenberga (Kutna Góra) — centrum wydobycia srebra, odtworzonego z imponującą architektoniczną i historyczną precyzją. Dostępna później w fabule, Kutna Góra ma wiele ważnych obiektów: sklepy i rynki, kuźnie i warsztaty, dzielnice mieszkalne, tawerny z grami hazardowymi i kolorowymi gośćmi, a także inne rozrywki charakterystyczne dla tamtej epoki.

Bezgraniczne pola, wąskie uliczki średniowiecznych miast i urokliwe wioski nie tylko wyglądają autentycznie, ale także wywołują emocje. Zamiast superrealistycznych tekstur — przemyślany art direction i ręczne detale.

W przeciwieństwie do „plastikowych” lokacji współczesnych gier, Bohemia w Kingdom Come 2 żyje swoim życiem. Każdy NPC istnieje w ramach przemyślanej społecznej struktury, ma codzienne obowiązki i harmonogram dnia, co wyraźnie widać w Kutnej Horze, gdzie część populacji mieszka w podmiejskich wioskach i codziennie podróżuje do miasta i z powrotem w swoich sprawach. Kupcy stali się mądrzejsi: ciągłe próby zbijania ceny rozzłoszczą ich, a ceny są określane również przez reputację bohatera. Zwykli mieszkańcy miasta nie tylko biegają po ulicach, ale także dyskutują o wydarzeniach i czasami udzielają przydatnych informacji o zadaniach lub sekretach świata.

A mieszkańcy mają swoje nawyki i unikalne charaktery. Na przykład silny kowal jest bardziej skłonny do konfliktów, podczas gdy starszy pisarz ich unika. Udoskonalone zostało także zachowanie grupowe NPC: reagują na wydarzenia w mieście, wojny, incydenty kryminalne i publiczne wydarzenia, zmieniając swoje plany.

Świat wrażliwie reaguje na stan protagonisty: NPC zauważają bohatera, oceniają jego wygląd, reputację i nawet zapach przed podjęciem decyzji. Brudny i śmierdzący włóczęga spotka się z nieufnością nawet przy szlacheckim pochodzeniu. On sam, tylko drogo ubrany, czysty i ładnie pachnący — przejdzie po drabinie społecznej znacznie dalej.

Sk stolenie teraz są rozpoznawane przez właścicieli: jeśli Henry został zauważony w pobliżu miejsca przestępstwa, pojawią się kłopoty. Zawsze można zapłacić, dogadać się lub uciec się do przemocy, ale jeśli kradnie się zbyt często, bohater zyska reputację złodzieja, a NPC zaczną uważniej pilnować swoich rzeczy. Kary stały się surowsze — za poważne przestępstwa można trafić do dyby, otrzymać piętno przestępcy lub nawet zostać powieszonym.

Punkty fast travel w Kingdom Come 2 znajdują się w dużych osadach, a miejsca fabularne najczęściej są znacznie dalej od nich — nie obejdzie się bez konia, którego nauczono podążać za drogą bez udziału gracza. W duchu RDR2 fast travel towarzyszą przypadkowe wydarzenia: leśne ścieżki strzeżone są przez stada wilków, po drogach podróżują karawany i wędrowcy, a w zasadzce czekają na nich bandyci. Wszystko to tworzy wiarygodny obraz średniowiecznego społeczeństwa — żywego, ciągle zmieniającego się świata, w którym wydarzenia zachodzą niezależnie od obecności gracza.

Na mapie zaznaczone są podstawowe obiekty przetrwania — punkty handlowe, kuźnie i miejsca do prania. W miarę gromadzenia aktywnych zadań, mapa stopniowo wypełnia się znacznikami. Przy tym kluczowe informacje o zadaniach i ukrytych lokacjach nie są podawane bezpośrednio — trzeba je zdobywać, wypytując karczmarzy i lokalnych mieszkańców. Czasami, dla realizmu, trzeba będzie szukać celów według opisów lub wizualnych wskazówek.

Pierwsza część Kingdom Come była jedynie prologiem, który wprowadził postacie i antagonistów, ale nie dał Indrzychowi możliwości zemsty. Sequel kontynuuje historię niemal od finału pierwszej gry, rozwijając się w pełnoprawną fabułę i angażując więcej postaci historycznych, w tym narodowego bohatera Czech, Jana Żiżkę z Trocznowa, z którym trzeba zjednoczyć ludność Czech przeciwko królowi Zygmuntowi.

Indrzych w towarzystwie swojego przyjaciela — pana Jana Ptačika — wyrusza z misją dyplomatyczną do Otto von Bergowa, zwolennika Zygmunta, który obalił króla Wacława. Po drodze grupa zatrzymuje się nad jeziorem, gdzie bohaterowie zostają zaatakowani przez bandytów. W trakcie starcia Henry odnosi ranę, spada z urwiska i traci wszystkie umiejętności z pierwszej części.

Po wyzdrowieniu u lokalnej znachorki, bohaterowie, ubrani w nędzne łachmany, docierają do zamku Trosky, skąd zostają przepędzeni. Następnie trafiają do tawerny, wdają się w bójkę i lądują w kajdanach. Od tego momentu zaczyna się główna gra: Henry musi znaleźć sposób na wykonanie misji dyplomatycznej.

W prologu gra krótko wprowadza w podstawy systemu walki, mechanikę przetrwania i alchemii, a przez retrospekcje — w kluczowe wydarzenia pierwszej części, więc nie trzeba przechodzić Deliverance przed sequelem (ale oczywiście można). Dla leniwych deweloperzy opublikowali pełną fabułę pierwszej części na swoim kanale YouTube.

Kingdom Come 2 oferuje złożoną narrację na dziesiątki godzin, odkrywając walkę o

władzę w Czechach z intrygami i zdradami średniowiecznej arystokracji. Henry, który stał się rycerzem, bierze udział w przywracaniu władzy króla Wacława, jednocześnie dążąc do odzyskania miecza ojca i zemsty na zabójcach rodziców. Główny antagonista, król Zygmunt, przedstawiony jest jako wiarygodnie odrażający, z rozpoznawalną i obecnie życiową filozofią. Wpleciono w historię także przyziemny wątek, pokazujący codzienne relacje i przygody postaci.

Główna oś fabuły Kingdom Come 2 jest dość liniowa, a wszelkie próby zbaczania z niej prowadzą do przedwczesnego zakończenia. Finał gry oferuje jedno zakończenie, różniące się jedynie wariacjami końcowych dialogów. Scenarzyści umiejętnie łączą mroczne realia średniowiecza z sytuacyjnym humorem, nie zapominając o głębokich refleksjach, szarej moralności, dylematach i trudnych wyborach, które wpływają na rozwój historii.

Deliverance 2 nie boi się poruszać tematów seksualności, a scenarzyści nie ulegają zakazom na tzw. „obiektywizację”: bohaterowi nieustannie spotykają się kobiety, które można oczarować — od młodych znachorek po szlachetne wdowy, a te same flirtują z Henrym, zadając mu pytania „co najbardziej lubisz?”.

Fabuła osiągnęła nowy poziom: przerywniki stały się bardziej filmowe, jakość animacji znacznie się poprawiła, a postacie przekazują emocje jeszcze dokładniej dzięki technologii motion capture. Генry i Jan stali się przekonującymi bohaterami dzięki znakomitej grze aktorskiej Toma McKaya i Luka Dale'a. Dźwięk jest na wysokim poziomie — głosy i dźwięki otoczenia organicznie dopełniają atmosferę wydarzeń. Imponuje również oprawa muzyczna: orkiestra symfoniczna i wokaliści operowi na epickie momenty, a wzruszające wiejskie pieśni i hałaśliwe motywy tawern dodają kolorytu średniowiecznemu życiu.

Wszystkie postacie w Deliverance 2 — od zwykłych NPC po ikonicznych bohaterów — są artystycznie dopracowane, mają swoje tło i motywacje. W nie wierzymy. Są organicznie powiązane ze sobą i wplecione w przygodę, a nie tylko pełnią rolę przywiązanych do jednej lokalizacji dostarczycieli zadań, jak w innych nowoczesnych RPG. Jakaś drugorzędna postać, krzywomorny bandyta i margines społeczny, może mieć drugie dno, stając się w krytycznej sytuacji obrońcą kobiet i bezbronnych.

Relacje między postaciami a bohaterem ciągle się zmieniają: tymczasowy sojusznik może okazać się wrogiem, a wróg — zaufanym partnerem, przy czym wszystkie zmiany są logicznie uzasadnione. Szczególnie imponują potrójne zwroty akcji, które zmuszają gracza do ciągłego przemyślenia swoich wyobrażeń o wydarzeniach.

System dialogów został znacznie rozszerzony — postacie stały się rozmowniejsze, pojawiły się szybkie odpowiedzi i więcej testów dialogowych do przekonywania, demonstrowania wiedzy lub zastraszania rozmówców. Scenarzyści Warhorse napisali żywe dialogi bez cenzury i nadmiernej literackości. Każdy mówi zgodnie z pozycją, sytuacją i motywacją: Henry i Ptaček prowadzą beztroskie wymiany zdań, szlachta na początku jest wyniosła, ale relaksuje się po piwie, żołnierze są szorstcy, ale lubią żarty. Praktycznie każda fraza odkrywa postać, fabułę lub epokę, stając się ważną częścią narracji.

Kingdom Come: Deliverance 2 opiera się na zadaniach trzech typów: głównych, dodatkowych i pobocznych, z każdym z własnym projektowaniem gry.

Zadania głównej linii oferują rozległe i zapadające w pamięć wydarzenia bez natarczywych powiadomień o wpływie na fabułę: bitwy wojenne, oblężenie zamku, pojednanie wrogich kościołów i inne intrygi polityczne. Podążają za wyraźną dramaturgią i oferują trudny wybór, rozwijają się powoli, ale z czasem stają się coraz bardziej znaczące. Pogłębiając realizm epoki, takie zadania często wykorzystują średniowieczne zawody i zjawiska — korupcja skarbnika ujawnia szczegóły bicia monet, praca z grabarzem pokazuje nieznaną stronę „zawodu”.

Dodatkowe zadania to najlepsze, co oferuje gra. Są przemyślane do szczegółów, przez nie można poznać życie i światopogląd ludzi epoki, kiedy każde wydarzenie nie obywało się bez szczypty mistycyzmu lub przesądów. U nich jest ogromna różnorodność, pozwalająca na tworzenie wszystkiego, co dusza zapragnie, lepiej niż inni wywołują u gracza emocje w przypadku sukcesu — poszukiwania zaginionej córki zielarki mogą zakończyć się tragedią lub przynieść cennego sojusznika.

Zadania poboczne — dopracowane epizody, które mogą być zarówno poważne, jak i zabawne, nie omijają prostej ludzkiej głupoty i chciwości, dzięki czemu dobrze zapadają w pamięć. Cygański baron wykorzystuje bohatera w swoich przygodach, ale wykonanie serii jego zleceń nie spełnia oczekiwań. Pojednanie wsi, gdzie konflikt trwa od pokoleń, przynosi wiele bólu głowy bez szczególnej wdzięczności.

Autorzy Deliverance 2 wzięli pod uwagę krytykę pierwszej części i uproszczyli skomplikowane elementy, ale zachowali głębię procesu gry i uczynili go bardziej naturalnym i swobodnym. Teraz umiejętności gracza, zdolności postaci i myślenie taktyczne decydują o wyniku każdej walki. Zamiast sześciu kierunków ataku, system walki uwzględnia tylko cztery: w górę, w dół, w lewo i w prawo. Ciosy w odpowiednim kierunku stały się bardziej śmiertelne.

Parowania i kontrataki są teraz znacznie prostsze. Parowanie blokuje wszystkie ciosy w momencie wykonania, czasu na odbicie ataku jest wystarczająco dużo. Natychmiastowa blokada została zastąpiona mechaniką uważnego śledzenia ruchów przeciwnika. Udoskonalone zostały ciosy kombi, dodano chwyty i klincze. Walki z wieloma przeciwnikami stały się wygodniejsze. Przeciwnicy atakują rzadziej, ale koordynują działania, zmuszając do ciągłego ruchu. Walka jest rytmiczna — należy przeplatać ataki, obronę i manewry.

Pojawiły się nowe rodzaje broni: kusze, które przebijają zbroje; prymitywne modele broni palnej, zadające ogromne obrażenia, ale niedokładne i powolne; różne rodzaje broni drzewcowej. Walki wręcz stały się bardziej realistyczne, teraz wystarczy dbać o wytrzymałość i na czas blokować ciosy. Serwis broni i zbroi został uproszczony, w grze jest wystarczająco pieniędzy, aby zlecić to kowalom.

Kingdom Come 2 zachowuje wierność realizmowi i nie podąża za typowymi konwencjami gier. Jeśli postać nie umie walczyć, pokona ją nawet chłop. Aby poruszać się w trybie skradania, najpierw trzeba zdjąć hałaśliwą zbroję i przebrać się w czarne ubranie. Między zadaniami trzeba pokonywać duże odległości, towarzyszyć postaciom, szukać noclegu, prowiantu, miejsc do mycia i naprawy.

Jak w pierwszej części, gracz musi dbać o podstawowe potrzeby Henryka: sytość, odpoczynek i zdrowie, jednak mechaniki przetrwania wymagają mniej uwagi, czyniąc średniowieczne życie choć realistycznym, to bardziej zrównoważonym. Kluczową rolę odgrywają reputacja, czystość i odzież, a także cechy bohatera: siła, zwinność, wytrzymałość i elokwencja. System ekwipunku został ulepszony — dodano możliwość szybkiej zmiany ubrań z trzema zestawami odzieży, a pasy i portfele zapewniają wygodny dostęp do broni i materiałów eksploatacyjnych.

System rozwoju postaci jest dwupoziomowy: główny poziom bohatera rośnie równolegle z rozwijaniem poszczególnych umiejętności. Częste używanie miecza zwiększy umiejętność posługiwania się bronią białą, bieganie i aktywność fizyczna — wytrzymałość, a udane dialogi i czytanie książek — elokwencję. Za podnoszenie konkretnych umiejętności gracz otrzymuje punkty umiejętności, które można rozdzielić w dowolnej gałęzi rozwoju, niezależnie od źródła ich zdobycia.

Równocześnie z tym wzrost głównego poziomu otwiera dostęp do szczególnie cennych perków z innej gałęzi rozwoju. Chociaż punktów umiejętności przyznawanych jest dużo, maksymalny poziom jest ograniczony do trzydziestu, co zmusza do wcześniejszego określenia stylu gry. Nawet drugorzędne umiejętności znacząco wpływają na rozgrywkę: okrzyki bojowe demoralizują przeciwników, umiejętności handlowe dają zniżki, a perki skradania się poprawiają zdolność do cichego poruszania się.

Gracz ma dostęp do szerokiego wachlarza zajęć. Alchemia pozwala z zebranych ziół warzyć eliksiry o różnych efektach, ten proces stał się wygodniejszy — dodano etapy gotowania i szansę na uzyskanie osłabionej wersji przy błędzie. Kowalstwo, choć monotonne, daje możliwość tworzenia potężnego ekwipunku. W grach hazardowych, na przykład, w kości, można nie tylko sprawdzić szczęście, ale i oszukiwać. Polowanie zapewnia pożywienie i cenne materiały do handlu, a kradzież i włamywanie się do zamków — szybki sposób na bogactwo. Przy okazji, wytrychy czasami można znaleźć w ptasich gniazdach.