Pamiętam, jak pierwszy raz zetknąłem się z tą grą. Nie miałem nic innego do grania, a potem znajomy na Skypie zaczął krzyczeć, a kiedy go uspokoiłem, powiedział mi, że Left 4 Dead 2 jest rozdawane za darmo. Byliśmy zachwyceni, bo było za darmo! Pobrałem, zainstalowałem i uruchomiłem. I tak po prostu zanurzyłem się w postapokaliptycznym świecie pełnym zombie, broni i nieokiełznanej zabawy.

Fabuła:

Nie byłem pod wrażeniem. Pojawił się nowy wirus o nazwie „Zielona Grypa” i wszyscy wokół mnie zamieniają się w zombie, ale jest kilku szczęśliwców, którzy są odporni. Ci szczęśliwcy (a może pechowcy, jak na to spojrzeć) muszą ratować swoje tyłki w zmienionym świecie, opanowanym przez hordy zarażonych.

Postacie:

Postacie z pierwszej gry zostały zachowane, co jest miłą zmianą (Louis, Zoe, Bill, Francis). Nowe postacie są równie dobre, jak poprzednie (Ellis, Trener, Rochelle, Nick), a każda z nich ma własną historię, którą można przeczytać w dowolnym źródle wiki.

Zarażeni:

Oprócz zwykłych i specjalnych zarażonych z pierwszej gry, dodano rzadkich (Klaunów, Robotników, Błotniaków, Upadłych Ocalałych itp.). Szczególną uwagę poświęcono zmutowanym zarażonym i wprowadzono nowe, takie jak Dżokej, Plujka i Brutal.

Dla mnie ta gra nie jest postapokaliptyczną strzelanką z najwyższej półki, ale pozwala uciec od problemów na kilka godzin i pomaga rozładować nagromadzony stres. Polecam grę ze znajomymi, ponieważ samotne wędrowanie po liniowych lokacjach szybko się znudzi.